Hellenic.Potion

Το πείραμα του Μόντρεαλ

2011-11-13T13:00:00.000+01:00

Οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι ο Καναδάς είναι μια από τις πιο ανεπτυγμένες...οικονομίες του κόσμου, που κόντρα στην κρίση δεν έχει ανεργία και συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν όμως ότι... εκεί έχουν γίνει τα μεγαλύτερα πειράματα που αφορούν στην ανθρώπινη ψυχολογία και την μεταφυσική. Πάντα, βέβαια, με βιτρίνα διάφορες έρευνες μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και επιστημονικών ομάδων αλλά και πάντα με συμμετοχή των μυστικών υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.

Τον Μάιο του 1961 συνέβη το εξής απίστευτο πείραμα με τα συνταρακτικά για τις Μυστικές υπηρεσίες αποτελέσματα: Σε 100 εθελοντές, μεταξύ 30 και 50 ετών τέθηκε μεταξύ άλλων και το ερώτημα: ''Επειδή οι αριθμοί και τα χρονικά διαστήματα είναι σχετικά για κάθε άνθρωπο, θέλουμε να μας πεις εάν το διάστημα των έξι μηνών είναι μεγάλο ή μικρό για εσένα.'' Απλό το ερώτημα απλή και η απάντηση. Από τους 100 οι 76 απάντησαν ότι το διάστημα είναι μεγάλο και οι υπόλοιποι 24 ότι είναι μικρό.

Ολόκληρο το πείραμα ήταν φυσικά μια πρόφαση για να τεθεί αυτή και μόνο η ερώτηση. Και αυτό γιατί μετά το τέλος της απάντησης του καθενός που είπε ''μικρό'' η επιστημονική ομάδα του αποκάλυψε το εξής: ‘’Ξέρεις, η ομάδα μας έχει κάνει 4 φορές στο παρελθόν την ίδια ερώτηση σε αντίστοιχους με εσένα εθελοντές. Και οφείλουμε να σου πούμε ότι το 60% των εθελοντών που απάντησαν ''μικρό'' πέθαναν μέσα σε περίοδο δύο ετών. Αυτό ίσως οφείλεται σε μία είδους ''πρόγνωση'' που κάνει ασυναίσθητα ο εγκέφαλος ή σε κάτι πιο πολύπλοκο σχετικά με εγκεφαλικά ιόντα αλλά αυτό το ερευνούμε στα εργαστήρια. Μέσα στο επόμενο έτος πιστεύουμε ότι θα φτάσουμε σε ασφαλή συμπεράσματα’’. Αφού φυσικά ζήτησαν την απόλυτη εχεμύθεια από τα ''πειραματόζωα'', λόγω της επιστήμης και της εθνικής ασφάλειας, τα αποχαιρέτησαν.

Αυτή η ανακάλυψη της επιστημονικής ομάδας ήταν εννοείται μια ανοησία, ένα συνειδητό ψέμα. Αλλά μιλάμε πάντα για το 1961 που οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο ευκολόπιστοι και δεν υπήρχε ούτε η στοιχειώδης τεχνολογία για να ελέγξει κανείς κάτι τέτοιο. Και φυσικά οι 24 αυτοί άνθρωποι κατατρόμαξαν, όταν εξειδικευμένοι επιστήμονες τους είπαν ότι είναι πολύ πιθανόν να χάσουν την ζωή τους πολύ σύντομα. Και αυτό έκανε το επόμενο διάστημα της ζωής τους σκέτη κόλαση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία των επιστημόνων μόνο το 1% των ανθρώπων μεταξύ 30 και 50 ετών πεθαίνουν ξαφνικά από τροχαία, καρδιακά επεισόδια, άγνωστες ασθένειες κλπ. Αυτό επαληθεύτηκε και στους ''76'' που είχαν μία ανθρώπινη απώλεια από έμφραγμα, στατιστικά κανονικό. Όσον αφορά όμως τους 24 που απάντησαν ''λάθος'' δεν ίσχυσε το ίδιο. Εννέα από αυτούς έχασαν την ζωή τους, πράγμα που εντυπωσίασε την ομάδα που μελέτησε το πως και το γιατί έγινε αυτό.

Το πόρισμα τους; Η γνώση ότι είναι πολύ πιθανόν να πεθάνουν τους συνέτριψε. Οι οικείοι τους, ανέφεραν στα μέλη της ομάδας που τους πλησίασε μετά τον θάνατο των ‘’πειραματόζωων’’, ότι το μυαλό τους τον τελευταίο καιρό φαινόταν συνέχεια κολλημένο κάπου και κάτι έμοιαζε να τους απασχολεί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μειωμένη απόδοση στον χώρο εργασίας, εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς και κατάθλιψη. Επτά από αυτούς απολύθηκαν από την δουλειά τους και μετά τους πήρε η κατηφόρα. Δύο από αυτούς φυλακίστηκαν, ο ένας για ληστεία και άλλος ένας για απάτη. Τέσσερις σκοτώθηκαν σε τροχαίο, οι δύο εξ’ αυτών υπό την επήρεια αλκοόλ, τρεις πέθαναν από άγνωστα καρδιακά προβλήματα που αναζωπυρώθηκαν και που προκάλεσαν έμφραγμα του μυοκαρδίου και δύο από ραγδαία και απότομη εξάπλωση κακοήθους καρκίνου.

Αυτή η διαπίστωση εξέπληξε τα μέλη της ερευνητικής ομάδας και τους πολιτικούς προϊσταμένους τους. Δεν φαντάζονταν ότι ο εγκέφαλος θα επιτεθεί με τόση σφοδρότητα στο σώμα μόνο με την βεβαιότητα ενός μελλοντικού αρνητικού γεγονότος και θα επηρέαζε τους συμμετέχοντες ακόμη και στην πιο μικρή καθημερινή τους πράξη. Είναι σαν να βάζεις, έλεγαν, ένα ζευγάρι κόκκινο γυαλιά στα μάτια κάποιου και όλα να αποκτούν γύρω του αυτή την κοκκινωπή απόχρωση. Τίποτα δεν έχει αλλάξει πραγματικά, παρά μόνο ο τρόπος που τα βλέπει.

Μόνο που στο πείραμα, το φίλτρο ήταν ‘’θανατηφόρο’’. Κάποιο μελλοντικό φίλτρο, σκέφτηκαν, μπορεί να περιέχει εξάπλωση ασθενειών, οικονομικές κρίσεις κλπ. Να χρησιμοποιηθεί σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, που δεν θα κάνει τίποτε άλλο, από το να ωθεί την πραγματοποίηση σε οτιδήποτε εμείς επιλέξουμε. Και διαβίβασαν το πόρισμα τους στους πολιτικούς παράγοντες των χωρών τους.

Τα χρόνια πέρασαν από τότε και πολλά φίλτρα εφαρμόστηκαν στην ανθρωπότητα. Η εξάπλωση της τεχνολογίας βοήθησε πολύπλευρα την απορρόφηση τους από τον πληθυσμό και η αποτελεσματικότητα τους αποδείχθηκε πολύτιμη. Στην Ελλάδα την εξάπλωση των φίλτρων έχουν αναλάβει κυρίως τα media και τα τελευταία χρόνια το ίντερνετ.

Θυμηθείτε μόνο την ελληνική οικονομική κρίση. Το 2008 άρχισε, με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση, ένας ακήρυχτος πόλεμος στους Έλληνες πολίτες για την οικονομική κρίση που ζούσαμε, από τα κανάλια και το διαδίκτυο. Αλλά για μισό λεπτό! Το 2008 στην Ελλάδα δεν ζούσαμε καμία κρίση. Είχε σκάσει η Lehman Brothers και το αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα αλλά οι ελληνικές τράπεζες και επιχειρήσεις ήταν ανέγγιχτες. Δεν είχαν το παραμικρό πρόβλημα. Και όμως οι Έλληνες, χωρίς καμία μείωση στο εισόδημα τους, άρχισαν να ζούνε την κρίση ένα χρόνο πριν αυτή εμφανιστεί. Δεν έβλεπαν καμιά κρίση αλλά τα δελτία ειδήσεων τους διαβεβαίωναν ότι ήταν εκεί και τους απειλούσε.

Τι συμβαίνει σε έναν άνθρωπο όταν τον βεβαιώνεις ότι θα πεθάνει; Πεθαίνει. Έτσι και αυτόν που βεβαιώνεις ότι θα πτωχεύσει, πτωχεύει και ούτω κάθε εξής. Φυσικά η όλη διαδικασία δεν γίνεται αυτόματα, είναι δυναμική, δηλ. σταδιακά τρομοκρατείς τον καταναλωτή ότι η κρίση παραφυλά, αυτός σταματά να καταναλώνει, τα δημόσια έσοδα μειώνονται, τα κέρδη των επιχειρήσεων μειώνονται, οι επιχειρήσεις απολύουν κόσμο και σε ένα εξάμηνο μπαίνεις στην αδιέξοδη ύφεση. Εάν έχεις και έναν Παπανδρέου πρωθυπουργό αποκλείεσαι και από τις αγορές και έτσι προτρέχεις στο ΔΝΤ.

Από κει και πέρα όμως το πείραμα άλλαξε κατεύθυνση και θα επανέλθω με νεότερα στο μέλλον. Μέχρι τότε προσοχή στα γυαλιά που φοράτε!..

Πηγή: http://www.e-magazino.gr

Καραγκιόζης, ο ορισμός

2011-10-30T15:57:00.000+01:00

Δε θα σχολιάσω καθόλου το βίντεο. Το συμπέρασμά μου το βλέπετε στον τίτλο.

Καλό μήνα σε όλους και ετοιμάστε τ'"άρματα" γιατί προβλέπονται μεγάλες "μάχες"!

Ψώνιο...

2011-09-12T11:48:00.000+02:00

Ύστερα μου λέτε γιατί ψωνίζομαι!!! Μα με αυτά που βλέπω!; Μια φωτογραφία μου διέρρευσε στο ίντερνετ και μου την έχουν πάρει όλοι για διαφήμιση! Κι εγώ;;; Επειδή είμαι πάρα πολύ καλός κι επειδή φυσικά λεφτά υπάρχουν να φαν και οι κότες, μόνο η δόξα μου λείπει, δεν εισπράττω τίποτα από δικαιώματα! Όχι, για να μη λένε μερικοί μερικοί ότι δεν πουλάει η φάτσα μου! Με την ευκαιρία, πείτε ένα "φτου φτου" γιατί έτσι που είμαι καταπληκτικός, με πιάνει και το κακό το μάτι... δηλαδή ένα εγώ κι ένα ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου που φοβόμαστε το μάτι τόσο... ε, ο Γιωργάκης δεν το φοβάται λόγω ομορφιάς, το φοβάται λόγω επιτυχιών! Μα να μην πέσει έξω ούτε μία φορά αυτό το παιδί;;; Πως να μην τον πιάσει το μάτι;;;

Επισκεφτείτε εδώ τη σελίδα χρήσης της φωτογραφίας.

Στο θέμα μας, και για να αφήσουμε τα αστεία, ό,τι φωτογραφία βάλετε στο ίντερνετ, δεν ξέρετε που θα καταλήξει! Εγώ, στις ανοικτές ιστοσελίδες έπεσα στα μαλακά και η φάτσα μου χρησιμοποιήθηκε σε ένα διαγωνισμό για να διαφημιστεί στο Sao Paulo, οπότε και μου άλλαξαν γα γυαλιά κι αντί για τη θάλασσα της Όστιας, φαίνονται άλλα κι άλλα. Επίσης, επειδή έχω μάτι τσακίρικο, μια γαλλική εταιρία πώλησης γυαλιών με έχει στην ιστοσελίδα της για προμόσιον.... δηλαδή φαντάσου πόσο πιασάρικη μούρη έχω, που με βλέπει ο Γάλλος με το γυαλί και του έρχεται να αγοράσει κι αυτός!!!

Επισκεφτείτε εδώ τη σελίδα χρήσης της φωτογραφίας

ΠΡΟΣΟΧΗ που βάζετε και που δημοσιεύετε τις φωτογραφίες σας! Αν θέλετε, μπορείτε να ελέγξετε αν μία φωτογραφία σας χρησιμοποιείται αλλού. Σύρατε τη φωτογραφία σας στο ίντερνετ μέχρι τη μπάρα έρευνας φωτογραφιών του Google και μόλις ανοίξει το γκρι παράθυρο, αφήστε τη να πέσει μέσα... και απολαύστε που έχει καταλήξει η αφεντομουτσουνάρα σας!!!

Είμαι σίγουρος ότι θα σας περιμένουν αρκετές εκπλήξεις!!!

Χρεοκρατία - Debtocracy, το ντοκυμαντερ.

2011-04-08T13:00:00.002+02:00

Ένα νέο ντοκυμαντέρ κυκλοφορεί στο ίντερνετ τελευταία. Είναι ελεύθερη η αναμετάδοσή του κι έτσι, μιας και μου το πρότειναν φίλοι και μου άρεσε, είπα να το μοιραστώ μαζί σας.

Δε θα σχολιάσω κάτι, αφήνω εσάς να βγάλετε συμπεράσματα. Η διάρκειά του είναι περίπου μία ώρα και ο σκοπός του είναι να προτείνει έναν εντελώς νέο τρόπο απαλλαγής της Ελλάδας από το χρέος. Έναν τρόπο που έχει ήδη εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε άλλα κράτη. Λέτε να βρεθεί κανένας στη χώρα μας να ηγηθεί μιας τέτοιας πρωτοβουλίας που θα ελαφρώσει την Ελλάδα από το βάρος;

Debtocracy di BitsnBytes

Λάθη και συνέπειες.

2011-03-30T18:12:00.000+02:00

Πολλές φορές κάνουμε λάθη στη ζωή μας και το αναγνωρίζουμε και μετανιώνουμε. Είναι όμως μερικά λάθη που ναι μεν τα καταλαβαίνουμε και τα διορθώνουμε αλλά... το ποτάμι δε γυρίζει πίσω, γιατί έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους και όχι με το Θεό που συγχωρεί τα πάντα. Τι παράδοξο πάντως κι αυτό, να πιστεύουμε σε ένα θεό που τα πάντα συγχωρεί και εμείς που είμαστε άνθρωποι να μην κάνουμε το ίδιο... Είναι βέβαια και περιπτώσεις που το θέμα δεν είναι αν θα συγχωρήσει κανείς αλλά το αν θα αποφασίσει να επαναφέρει την κατάσταση στην αρχική της μορφή. Και φυσικά μιλάω για σχέσεις...

Η άσχημη συμπεριφορά μπορεί να ξεχαστεί, μπορεί να τη συγχωρήσουμε, μπορεί να μην κρατήσουμε κακία... επιστρέφουμε όμως στη σχέση όταν ξέρουμε ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι ένα λάθος αλλά ο ίδιος ο χαρακτήρας με τον οποίο δεν ταιριάζουμε;

Τι μου ήρθε τώρα να θίξω το θέμα; Συνάντησα εχτές μια κοπέλα που για να πω την αλήθεια... δυσκολεύτηκα να την αναγνωρίσω. Την πρώτη φορά που τη γνώρισα μου την παρουσίασε ένας φίλος μου σαν την κοπέλα του. Δυναμική, μέσα στη ζωντάνια, ευχάριστη... μέσα στη σχέση όμως... ο εγωισμός και η προσωπική επιβεβαίωση ήταν αυτό που κυριαρχούσε. Θα μου πείτε τώρα, βρήκε κι έκανε κι εκείνη γιατί απ'όσο τον γνώριζα το φίλο μου ήταν "το καλό παιδί". Να μην μπαίνω σε λεπτομέρειες, όταν το πράγμα έφτασε να προσβάλει τον ίδιο και την προσωπικότητά του (τηλεφωνήματα από την μητέρα της κοπέλας του τύπου "θα κάνεις ό,τι λέμε εμείς και δε θα μιλάς"... ναι μέχρι εκεί φτάσαμε...) φυσικά το πουλάκι πέταξε... και ο μήνας που έτρεφε τους έντεκα... πήγε διακοπές... και η κοπελιά έχασε το μέλι και το γάλα... και φυσικά τώρα χτυπιέται.

Όταν τη συνάντησα λοιπόν εχτές τυχαία, ήταν μαζεμένη, μου είπε ότι χώρισε με απόφαση του φίλου μου και ότι εκείνη δεν ήθελε και φυσικά ήταν σα "μαραμένη μου γαρδένια", με κομμένα τα φτερά. Τι να της έλεγα τώρα εγώ; "Έτσι όπως τα έκανες φάτα κιόλας"! Δε μου πήγαινε και η καρδιά να την καταχέσω στην κατάσταση που ήταν, άλλωστε τη συμπαθώ και κάναμε καλή παρέα στο παρελθόν, αλλά η πραγματικότητα είναι πραγματικότητα και δεν μπορούμε να απορούμε με τις αποφάσεις των άλλων και μην καταλαβαίνουμε τι κάναμε και πόσο ευθυνόμαστε και οι ίδιοι κάποιες φορές για τη συμπεριφορά τους!

Τώρα γιατί τα λέω όλα αυτά; Όλη αυτή η ιστορία με έκανε να σκεφτώ πόσο πονάει καμιά φορά η αλλαγή στη ζωή μας και η συνειδητοποίηση ότι από εδώ και πέρα θα πορευτούμε χωρίς κάποιους ανθρώπους επειδή εκείνοι το αποφάσισαν, είτε πρόκειται για φίλους είτε για σχέσεις μας. Πονάει πολύ να μας αφήνουν αλλά η πορεία μας στη ζωή είναι πορεία ωρίμανσης και οφείλουμε να εξετάσουμε τα αίτια της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε. Ωριμάζουμε δε περισσότερο όχι όταν προσπαθούμε να ρίξουμε ευθύνες στους άλλους, αλλά όταν ψάχνουμε σ'εμάς τους ίδιους τα στραβά, είτε αυτά αφορούν εγωιστικές συμπεριφορές, είτε μόνο υπερβολική ανοχή περίεργων καταστάσεων. Το τι λάθη κάναμε εμείς είναι το σημαντικότερο και όχι το ποιος φταίει τελικά. Αν εντοπίσουμε τα δικά μας λάθη θα προχωρήσουμε σε κάτι καλύτερο. Αν πάλι στήσουμε δικαστήριο με φίλους για το ποιος φταίει, (ο άλλος φυσικά!!!) τότε απλά χάνουμε χρόνο.

Αν πληγώσουμε κάποιον και τον αναγκάσουμε να φύγει, τότε μπορεί μετά από καιρό να το σκεφτούμε και να ζητήσουμε συγγνώμη. Και μπορεί, αν έχουμε να κάνουμε με λογικό άνθρωπο, να λάβουμε και "άφεση". Δεν μπορούμε όμως να απαιτήσουμε επιστροφή στη σχέση. Μια τέτοια συμπεριφορά είναι κάτι παραπάνω από "παιδική" γιατί δείχνει ότι τη ζωή μας τη σχεδιάζουμε θεωρώντας ότι πρέπει να απολαμβάνουμε πράγματα "γιατί έτσι" και όχι γιατί είμαστε διατεθημένοι να θυσιάσουμε κάτι γι'αυτά. Προσωπικά αποφεύγω ανθρώπους που δεν είναι διατεθημένοι να θυσιάσουν κάτι για να αποκτησουν ό,τι επιθυμούν. Για μένα αυτός που αποφεύγει τη θυσία, την πληρωμή του αντίτιμου, την επένδυση, δεν έχει ωριμάσει ακόμη. Και μη νομίσουμε ότι η θυσία, το αντίτιμο, η επένδυση, είναι πάντα κάτι δυσάρεστο. Το συναίσθημα που προκαλεί η θυσία για την απόκτηση αγαθών εξαρτάται από το πόσο αγαπάμε αυτό που περιμένουμε να λάβουμε.

Φίλη μου αγαπημένη, μέσα από αυτή την ανάρτηση σου λέω απλά ότι στις σχέσεις τα μεγάλα λάθη πληρώνονται με μοναξιά, η οποία φυσικά δεν είναι και γραφτό να κρατήσει για πάντα! Φαίνεται όμως ότι δεν είναι και γραφτό να γεμίσεις το κενό με τον ίδιο άνθρωπο. Ο καθένας τώρα τραβάει το δρόμο του αναλογιζόμενος τα δικά του λάθη και παραλήψεις. Και να πω και το άλλο;;; Τι αξία θα είχαν τα νιάτα αν δε μαθαίναμε από τα λάθη μας; Ότι κι αν κάνεις νέος, έχεις μια ολόκληρη ζωή μπροστά σου να το διορθώσεις, αρκεί να ξεκινήσεις τώρα. Αυτή τη στιγμή! Καλή αρχή λοιπόν και προσχή την επόμενη φορά, να κρατάς αυτόν που αγαπάς με το σεβασμό και την ειλικρινή αγάπη.

Ένας άντρας, ένας έρωτας!

2011-02-28T13:00:00.035+01:00

Γιατί να το κρύψω; Στο 2011 ζούμε, όχι στο μεσαίωνα! Ναι, δεν είναι θαυμασμός αυτό που τρέφω για το Γιώργο Παπανδρέου, δεν είναι εμπιστοσύνη, δεν είναι αγάπη... έρωτας είναι! Και τι έρωτας! Έρωτας πασόκος! Τι να πιάσω; Την ομορφιά του; Το αψηλό του το ανάστημα; Την εξυπνάδα του; Τις πολιτικές του ικανότητες; Το ότι πρώτα βρίσκει τη λύση και ύστερα εντοπίζει το πρόβλημα; Αυτό το τελευταίο που το βάζεις;

Αγέρωχε ψηφοφόρε μου, που πήγες κι έμπλεξες; Απροσκύνητε κρητικέ μου, που πήγες και το έριξες; Και άντε να σε καταλάβω, βούηξε το κεφάλι σου από τα κανάλια, έβλεπες κι εκείνη την έρμη την Τρέμη να λιώνει απάνω στο γυαλί, οπότε είπες, δε βαριέσαι, ας το ρίξω στο Γιωργάκη. Τα άλλα δεν τα σκέφτηκες όμως; Ποια άλλα;

Άστο που ήταν το παιδί του μπαμπά και άστο κι εκείνο που ό,τι υπουργείο κι αν πήρε, ψάχναμε με το φακό να βρούμε ένα μεγάλο έργο, ένα σημαντικό νομοσχέδιο, μια εντυπωσιακή κίνηση, κάτι βρε αδερφέ. Όταν βέβαια κάποιος "γραφικός" τόλμησε να πει ότι ο Γιωργάκης δεν έκανε και τίποτε σημαντικό στην πολιτική του καριέρα, τότε τσάααααακκκκ... βγήκε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και τα βούλωσε όλα τα κακά τα στόματα! Έτσι, για να μάθουν μερικοί μερικοί να μιλάνε! Βέβαια αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε τότε όλοι "τι πίνουν αυτοί οι διεθνείς σοσιαλιστές"... και μεταξύ μας τα πασόκια το αναρωτιόμασταν, άσπονδε εχθρέ μου Νεοδημοκράτη... εδώ που φτάσαμε θα στο πω κι εσένα, κρυφό θα στο κρατήσω;

Κι εκεί που το είχαμε σίγουρο ότι θα διαδεχτεί το Σημίτη βγήκε και ο κοντός, που μόνο το δάκο φοβάται, το έχουμε πει αυτό και άλλη φορά, και μας τον παρουσίασε κάπως έτσι:

Τώρα πως από έτσι, φτάσανε έτσι, δεν ξέρω...

...και έτσι μη σου πω...

Καλέ δε μιλιούνται σου λέω... αλλού κοιτάει ο ένας, αλλού ο άλλος. Άλλα γράφει ο ένας, άλλα ο άλλος.

Το θέμα είναι ότι μας τον έδωσε έτοιμο ο κοντός! Κι εμείς τον πήραμε! Και πάει και διαδίδει ο Γιωργάκης ότι θέλει συμμετοχική δημοκρατία. Κι εκεί ήταν που τρόμαξε λίγο ο κοντός, γιατί μπορεί να μην έχει μπόι ο Σιμήτης, αλλα μυαλό έχει. Σου λέει, πάει... αυτός, τέτοιος που είναι θα έρθει δεύτερος και θα τρέχει και μόνος σου. Τέλος πάντων, δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερο πρόβλημα εκεί, τα κατάφερε και βγήκε. Και με έτοιμο το ποσοστό κόντρα στον Κραμανλή, πάει και το καρφώνει το ΠΑΣΟΚ στο δέντρο! Ε, να μην τον βρίσει ο κοντός; Ξεχεστήκανε αν θυμάσαι, αγέρωχε πασόκε μου!

Και πάει και το μπαλώνει, ότι και καλά το ΠΑΣΟΚ είχε πολλή διαφθορά και έπρεπε να κάνει πρώτα αυτοκάθαρση. Τι μήνυμα σου πέρασε τότε αθώε μου πασοκόπληκτε; Σκέφτηκες: αυτό το παιδί είναι τόσο φιλότιμο, που δεν καταδέχτηκε καν να γίνει πρωθυπουργός με βρώμικους βουλευτές. Είπε "πρώτα θα καθαρίσω το κόμμα και ύστερα θα αναλάβω". Κι εσύ τον πίστεψες! Να σε φασκελώσω τώρα, ή να το κάνω στο τέλος αναδρομικά;

Τέλος πάντων, πάει αυτό, το καταπίνουμε. Ας πούμε ότι η τιμιότητα του Γιώργου και το φιλότιμό του είναι το κάτι άλλο και ότι αρνήθηκε την εξουσία μέχρι να κάνει κάθαρση. Και δώστου και πάρτου, πιάνει ξεσκονόπανα, σφουγγαρόπανα, χλωρίνες, άζαξ και σου κάνει το ΠΑΣΟΚ αγνώριστο! Και χάνει και τις επόμενες εκλογές! Εκεί, πάλι από φιλότιμο, έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση του περήφανου πράσινου λαού. Αυτή τη φορά όμως είχε και αντίπαλο. Ο βλοσυρός, τετράπαχος και κακάσχημος καθηγητής που όποτε του μιλούσε δεν τον καταλάβαινε, ήταν ο αντίπαλός του. Κι εκεί, ο αθώος, τίμιος πλην κρυφοκαρεκλοκένταυρος Γιωργάκης, άρχισε να βγάζει τον πραγματικό του εαυτό. Θυμάσαι τα τηλεφωνήματα στα κομματικά γραφεία μελών του κόμματος που ήθελαν να ψηφίσουν;

-"Ναι, γεια σας, είμαστε ψηφοφόροι του κ. Βενιζέλου, που ψηφίζουμε;"

-"Στα τσακίδια"

Αντίστοιχα βέβαια:

-"Που πρέπει να πάμε για να ψηφίσουμε τον κ.Παπανδρέου;"

-"Αμέσως μετά την ψηφοφορία, πειτε μας, προτιμάτε στοματική εκτόνωση με Σουηδέζα ή όργιο με Βραζιλιάνες;"

Έβγαλε τον Δρακουμέλ που έκρυβε ο Γιωργάκης μέσω της πράσινης Αγίας Έδρας των γραφείων και των συνεργατών του. Ξαμόλυσε ό,τι σκυλιά και γατιά είχε να διαφημίσουν τον ίδιο και να καταθάψουν τον κακάσχημο, βλοσυρό και ακαταλαβίστικο καθηγητή! Και τα κατάφερε. Την κράτησε την καρεκλίτσα του μπαμπά.

Ε, σιγά σιγά, έπεσε και ο Καραμανλής. Κι ο Γιώργος είπε "Λεφτά υπάρχουν".

Κερδίζει τις εκλογές και εδώ είναι αυτό που σας έλεγα στην αρχή, ότι πρώτα βρίσκει τη λύση και μετά εντοπίζει το πρόβλημα: στην αρχή έψαχνε που είναι τα λεφτά, μετά λέει ότι δεν ήξερε πόσο μεγάλο ήταν το πρόβλημα και μετά ήρθε και το ΔΝΤ.

Φυσικά, μαθεύτηκε ότι γνώριζε το πρόβλημα, όπως και μαθεύτηκε ότι συζητούσε για ΔΝΤ από το 2009, ενώ μέχρι προχτές χτυπιόταν ότι δεν το είχε σκεφτεί. Εκτός από Δρακουμέλ λοιπόν, είναι και Πινόκιο.

Κι εδώ, πολεμόχαρε και περήφανε συναδελφέ πασόκε μου, να σε ρωτήσω: καλά, εγώ είμαι ερωτευμένος με το παιδί, και κακιά κουβέντα από εμένα δε θα ακούσεις για εκείνον. Αλλά εσύ, από όλη τη σταδιοδρομία αυτού του ανθρώπου, τι θυμάσαι; Και μη μου πεις ότι έχει πάρει χρυσούς σταυρούς τιμής από αδελφότητες, ότι είναι πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς και ότι όλα τα κανάλια λένε τα καλύτερα γι'αυτόν. Εγώ εσένα ρωτάω. Εσύ και η χώρα σου, τι καλό έχετε δει από το μεγάλο μου έρωτα, το Γιώργο Παπανδρέου; Εκτός από τη μικρή και ασήμαντη "μπινιά" που έκανε στο Βενιζέλο για να του φάει την καρέκλα, κι εκτός από το ψέμα του "υπάρχουν λεφτά", τι άλλο είδες;

Άντε, ας ξεχάσουμε και το ψέμα του ΔΝΤ και την υπόσχεση ότι αυτό θα μας βγάλει από το χρέος. Ας ξεχάσουμε και την αποτυχία του μνημονίου. Ας ξεχάσουμε και το ότι ενώ όλοι διαπιστώνουν ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ, ο Γιώργος είπε ένα μικρό ψεματάκι ακόμη, ότι όλα θα πάνε καλά. Εσύ, επί της ουσίας, τι έχεις δει από αυτόν τον άνθρωπο; Ποια δραστική του απόφαση έχει αλλάξει προς το καλύτερο τη ζωή σου;

Ποιος είναι τελικά πραγματικά ΠΑΣΟΚ, εσύ ή ο Γιώργος; Μετά από το δείγμα που έχει δώσει, συνεχίζεις να τον εμπιστεύεσαι; Εγώ ναι, αλλά δεν πιάνομαι, γιατί εμένα είναι ο μεγάλος μου έρωτας!

Η οικολογία του μώλου (3ο μέρος)

2011-02-25T13:00:00.010+01:00

Ποιος μιλάει; Αυτό είναι το θέμα της ανάρτησης σήμερα. Ποιος ενημερώνει για το πρόβλημα; Θα σας πω ποιος. Ή μάλλον θα δούμε μερικούς από τους οποίους μιλάνε και τι λένε:

WWF

Η καθ' όλα σεβαστή οικολογική οργάνωση, πρόσφατα απεφάνθη το εξής. Διαβάστε το άρθρο στη Real News. Και τώρα που το διάβασες, τι κατάλαβες; Για τη μόλυνση φταίει ο πληθυσμός. Είμαστε πολλοί και πιάνουμε τόπο. Καταναλώνουμε, τρώμε, κάνουμε παιδιά, άρα φταίμε. Τι μήνυμα περνάει το άρθρο; Ρωτάω ο μαθητευόμενος φιλόσοφος! Τι θέλει να πει ο ποιητής και ποια λύση προτείνει ακριβώς;

Green Peace

Στην ιστοσελίδα τους διαβάζουμε:

"Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, προκειμένου να αποτραπούν οι χειρότερες επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών, τότε θα πρέπει να περιορίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας σε λιγότερο από +1,5º C σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα."

Με λίγα λόγια, βαφτίζουν επιστημονική κοινότητα μία μερίδα επιστημόνων οι οποίοι ενώ δε δέχονται κουβέντα πάνω σε αυτά που λένε, θέλουν να ονομάζονται και επιστήμονες. Αν δε θυμάστε τη φράση "the debate is over", να πάτε στο πρώτο μέρος της σειράς "Η οικολογία του μώλου", και να δείτε το βίντεο. Α, και μιλάει για υπερθέρμανση ενώ έχουν περάσει 100 χρόνια... λες και η υπερθέρμανση είναι ανθρώπινος πυρετός και ανεβαίνει και πέφτει μέσα σε μερικά έτη!

Υπουργείο Περιβάλλοντος

Καλά, εδώ δε χρειάζεται να πούμε τι λέει η υπουργάρα μας η Μπιρμπίλη και με ποιον συμφωνεί, απλά θα συμπληρώσουμε το όνομα του υπουργείου... Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και... κλιματικής αλλαγής!!! Τσα;;;; Δεν το περίμενες πολεμόχαρε οικολόγε μου, ε; Ω, ναι, και με τα ενεργειακά πιστοποιητικά που θα σου πάρουνε και το βρακί, να δεις γέλια που θα κάνεις!!!

Κι εδώ αναρωτιέμαι... που είναι οι άλλοι; Που κρύβονται; Όλοι αυτοί που το έχουν ψάξει λίγο παραπάνω, που έχουν καταλάβει το κολπάκι, ή που έστω αμφισβητούν, έστω και λίγο, τα αποτελέσματα των "επιστημονικών ερευνών", που είναι; Που κρύβονται; Βρε τσακάλια μου, δημοσιογραφόπουλα, που τίποτε δε σας ξεφεύγει, πως και δεν έχετε βγάλει κανέναν τέτοιο στον αέρα; Πως και δεν βρίσκετε έστω και έναν να διαφωνεί; Παράλογοοοοοοο.... δεν απαντάει!!! Άρα; Δεν υπάρχει κανείς που να αμφισβητεί το φαινόμενο της υπερθέρμανσης λόγω CO2;;; Σύμφωνα με την Ελληνική δημοσιογραφία, ναι, δεν υπάρχει κανείς!

Κατά τη δική μου άποψη, και κατά την άποψη πολλών άλλων ανθρώπων, ισχύει κάτι άλλο: η τηλεόραση προβάλει ό,τι τη συμφέρει, ό,τι την εξυπηρετεί και ό,τι εξυπηρετεί τους φίλους της. Και σε αυτό το θέμα, όπως και σε πολλά άλλα, όποιος λέει κάτι διαφορετικό, απλά φιμώνεται και δε βρίσκει βήμα να μιλήσει. Κι αν τελικά βρει τρόπο να ακουστεί, τα ξέρετε: χαρακτηρίζεται γραφικός, αστείος, "δεν ξέρει τι λέει", "είναι άσχετος με το θέμα" και άλλα τέτοια. Και το αστείο είναι ότι εκτός από τα διάφορα επίθετα, κανένα επιχείρημα δεν αντικρούεται. Και μετά το "στολισμό" του αντιφρονούντα, ακολουθεί το θάψιμο του. Κι ο λόγος είναι ότι δε μας παίρνει, τώρα που την έχουμε στρώσει την κομπίνα, να καταλάβεις εσύ, πολεμόχαρε Έλληνά μου, ότι άλλος είναι ο φταίχτης της βρωμιάς που αναπνέεις κι όχι εσύ! Εσύ είπαμε, την "Ημέρα της Γης" θα σβήνεις τη λάμπα σου, θα χαίρεσαι που συμμετέχεις στο πανηγύρι της οικολογίας, θα κόψεις τα πολλά φαγιά, θα κάνεις και ένα εώς κανένα παιδί και φυσικά ξέχνα το αυτοκίνητο, τα ταξίδια, τους κήπους και τα δέντρα στο σπίτι. Όλα θα στα παράγουν αυτοί που ξέρουν. Εσύ απλά θα αγοράζεις ό,τι σου δίνουν και τότε θα είσαι ο καλύτερος οικολόγος του κόσμου... τυχερέ!

Άντε βρε, κι όταν θα κόψουμε τις μοσχαρίσιες και θα τρώμε ακρίδες, θα πάρουμε επιτέλους καθαρό αέρα... εκεί αν δεις πόσο θα τη γιορτάσουμε τη σωτηρία του πλανήτη!

Οικολογία του μώλου... (2ο μέρος)

2011-02-16T14:22:00.000+01:00

Ποιος φταίει; Αυτό είναι το θέμα τώρα. Ο πλανήτης -ας κάνουμε τους ηλίθιους και ας δεχτούμε ότι- υπερθερμαίνεται. Αλλά πριν το δεχτούμε, έστω και στα ψέματα, ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή τη δορυφορική φωτογραφία, η οποία τραβήχτηκε λίγες εβδομάδες πριν. Είναι ξεκάθαρο το πόση υπερθέρμανση έχει πέσει. Μια σκασίλα, μια κουφόβραση, ένα λιοπύρι, ένα κακό. Στα δείχνω... ναι, σ'εσένα μιλάω... στα δείχνω, για να καταλάβεις για πόσο ηλίθιους μας περνάνε!

Ας δεχτούμε λοιπόν, ηλιθιωδώς, ότι υπερθερμαίνεται ο πλανήτης. Ποιος φταίει; Μα εσύ φυσικά! Ναι, εσύ και μην κάνεις την πάπια!!! Θυμάσαι που νύχτωνε και άναβες τη λάμπα σου; Έπρεπε να μείνεις στο σκοτάδι, διότι η λάμπα σου κύριε έκαιγε ρεύμα, το οποίο για να παραχθεί, εμείς καίγαμε κάρβουνο, το οποίο κάρβουνο αυξάνει το CO2 στον πλανήτη και να τες τώρα οι σκασίλες και οι ζέστες! Ναι, εσύ φταίς και τα κοψίδια που έτρωγες το Πάσχα και τα Χριστούγεννα! Διότι το γουρουνάκι, το κατσικάκι και το βοδάκι που έτρωγες, κλάνουν! (Δε θα χρησιμοποιούσα την έκφραση, αλλά επηρρεάστηκα από τον φίλο μου τον VAD και έχω αποθρασυνθεί εντελώς). ΚΛΑΝΟΥΝ, ΚΛΑΝΟΥΝ, ΚΛΑΝΟΥΝ και παράγουν μεθάνιο, το οποίο ανεβαίνει στα σύννεφα και κάθεται εκεί και μετά ζεσταίνεται ο πλάνήτης. Μη νομίζεις όταν τα σύννεφα είναι χρωματιστά, ότι φταίει το φως του ήλιου! Η αγελάδα τα χρωματιζει με τα αέριά της!

Επίσης, ταξιδεύεις! Γιατί να ταξιδεύεις; Το αεροπλάνο, το αυτοκίνητο, το τραίνο, το λεωφορείο καίνε βενζίνη! Να κάτσεις σπίτι σου και να κοιτάς τηλεόραση, που είναι πιο οικολογική συνήθεια, αν και η τηλεόραση καίει ρεύμα, αλλά αυτή είναι η μόνη που δεν αναφέρεται ως υπέυθυνη, διότι έτσι και αναφερθεί, πως θα σε ελέγχουμε μετά με τις φίφες μας! (Τι είναι οι φίφες; Είναι αυτές που όλοι νομίζουν ότι δεν υπάρχουν, αλλά... υφάααααρχουν, υφάαααααρχουν!)

Και το χειρότερο απ'όλα κύριε είναι μια κακιά συνήθεια που έχεις και που δε λες να την κόψεις! Τρως κι εσύ! Και τρως και πολύ, παναθεμάσαι! Κι όλα συσκευασμένα! Χάθηκαν τα χύμα; (χάθηκαν, αλλά δε με συμφέρει να το παραδεχτώ τώρα, αλλιώς θα σου έλεγα!) Το ξέρεις ότι οι συσκευασίες μολύνουν το περιβάλλον;;; Μα όλα εγώ θα στα λέω;

Και φυσικά εδώ να αναφέρουμε ποιος δεν φταίει: φυσικά, όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες παραγωγοί τροφίμων. Φταίει ο κτηνοτρόφος που δεν έβαλε τάπα στο μώλο της αγελάδας, αλλά σε καμία περίπτωση δε φταίει η πολυεθνική που σου πούλησε τα γαλακτοκομικά σε χρυσόχαρτα τυλιγμένα με πλαστικά, με αυτοκόλλητα, με φωτάκια και χίλιες δυο άλλες τζιριτζάντζουλες! Και φταις κι εσύ φυσικά που αγόρασες το προϊόν σε τέτοια συσκευασία! Διότι έπρεπε να το είχες καταλάβει από μόνος σου ότι κάνει κακό στο περιβάλλον! Τώρα αν δεν υπήρχαν άλλα προϊόντα αντίστοιχα σε οικολογικές συσκευασίες, λίγο μας ενδιαφέρει. Εσύ όφειλες να μην αγοράσεις το αντιοικολογικό προϊόν! Και τι θα έτρωγες; Να πεινούσες ρε ρεμάλι! Εδώ σου λέμε ότι καταστρέφεται ο πλανήτης κι εσύ κοτάς την κοιλιά σου;

Το ότι δεν υπήρχε οικολογική εναλλακτική δε σε δικαιολογεί. Δικαιολογεί όμως τις πολυεθνικές. Γιατί; Γιατι έτσι, δε θα σου δώσουμε και λογαριασμό! Εσύ, την "Ημέρα της γης", θα κλείνεις το φως σου, ώστε να το χωνέψεις ότι φταίς εσύ για όλα! Θα πληρώνεις έλεγχο καυσαερίων για το αμάξι σου και επιπλέον θα τα σκας και στην άδεια κυκλοφορίας γιατί είναι παλιό... άσχετα αν πέρασες τον έλεγχο! Έτσι θα το χωνέψεις πιο καλά το πόσο φταις για όλα! Και φυσικά θα κόψεις το κρέας και τα γάλατα! Είπαμε, οι αγελάδες κλάνουν! Να τρως ακρίδες και για γάλα να πίνεις σόγια που δεν έχει και χοληστερίνη! Τώρα αν η μετατροπή της σόγιας σε γάλα προκαλεί παραγωγή CO2, είναι δικό μας θέμα και αν αποφασίσουμε ότι πρέπει να κόψεις και τη σόγια, θα στο ανακοινώσουμε και αυτό με τον κατάλληλο τρόπο. Τι τα έχουμε τα κανάλια; Τι είπες; Τα παιδία σου τι θα πίνουν στην ανάπτυξη; Καλά ρε ρεμάλι, δε διάβασες την προηγούμενη ανάρτηση; ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ. Τα παιδιά τρώνε, πίνουν, καταναλώνουν και αυξάνουν το CO2!!! Θες να καούμε από την υπερθέρμανση δηλαδή; ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ, ΧΩΝΕΨΕ ΤΟ! Νομίζεις ότι από λάθος δεν επιδοτούνται τόσα χρόνια ουσιαστικά οι πολύτεκνοι; Εμείς ξέραμε τι κάναμε, απλά δεν ξέραμε πως να στο πούμε... τώρα που βρήκαμε τον τρόπο, κόψε τα γεννητούρια μη σου φορολογήσω ό,τι έχεις και δεν έχεις!

Και διάβασε την ανάρηση πολλές φορές, χωρίς να ξαναφορτώσεις τη σελίδα, γιατί κάθε φορά που πατάς refresh, καίμε ρεύμα! Δε θα καταστρέψουμε τον πλανήτη για να πάρεις χαμπάρι εσύ οτι ΦΤΑΙΣ, ΦΤΑΙΣ, ΦΤΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΣΣΣΣ!!!!!

"Φταις", Βασίλης Καρράς
...όταν η τέχνη είναι υπέρ της οικολογίας!

Για τους φίλους που διαβάζουν εκτός Blogspot, το βίντεο μπορείτε να το δείτε εδώ.

------------------

Όσοι δεν εννοείτε το πνεύμα της ανάρτησης, διαβάστε την ανάρτηση "Οικολογία του μώλου... (1ο μέρος)", για περισσότερες λεπτομέρειες.

Αγίου Βαλεντίνου 2011

2011-02-14T08:00:00.002+01:00

Ημέρα των ερωτευμένων σήμερα και την τιμάμε κάθε χρόνο. Φέτος, ελληνικό το τραγουδάκι, με εκφράζει, μου αρέσει, μου φτιάχνει τη διάθεση και μου λέει πολλά... και σ'εμένα και σ'εσένα. Ναι, σ'εσένα, ξέρεις εσύ!

Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα μοιράζομαι έναν καφέ espresso στο ίδιο φλυτζάνι και ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ!*

Χρόνια πολλά, με αγάπη και κατανόηση σε όλους! Αφήστε τη φαντασία σας να δουλέψει σήμερα, και δείξτε τον πιο ερωτευμένο σας εαυτό. Αν το κάνετε αυτό, θα περάσετε πολύ όμορφα!

Για τους φίλους που διαβάζουν εκτός Blogspot, το τραγούδι μπορείτε να το ακούσετε εδώ!

Φιλιά σε όλους και καλή διασκέδαση!
-----
*Για όσους δε με γνωρίζουν, ανέχομαι τα πάντα, αλλά μην πιεις καφέ από το φλυτζάνι μου. Ούτε για δοκιμή! Ούτε κατα λάθος!

Οικολογία του μώλου... (1ο μέρος)

2011-02-11T17:10:00.002+01:00

Ο μώλος, είναι λέξη που προέρχεταια από εκείνον που αν δεν τον βρέξεις δεν πιάνεις ψάρια. Αλλά μιας κι εδώ είμαστε ευπρεπές ιστολόγιο, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω αυτή τη σύνθετη λέξη που εμπεριέχει τόσο αυτόν που αν δεν τον βρέξεις δεν πιάνεις ψάρια, όσο και τον τόπο που ψαρεύουμε, τον μόλο.

Και ναι, αυτό που βλέπετε είναι ένα πράσινο άλογο. Η φράση πράσιν'άλογα προέρχεται από τη φράσει "πράσσειν άλογα", δηλαδή κάνω πράγματα απερίσκεπτα, χωρίς να τα σκεφτώ. Κι επειδή τα απερίσκεπτα πράγματα έχουν απίστευτα αποτελέσματα, υποθέτω πως ο λαός μας τα συνδύασε με τα πράσινα άλογα τα οποία επίσης είναι απίστευτα, ή αν μη τι άλλο, ανύπαρκτα.

Που θέλω τα καταλήξω; Στην οικολογία του μώλου, η οποία μας μιλάει για πράσιν' άλογα. Μας έχουν κουδουνίσει τον εγκέφαλο για το CΟ2 που αυξάνεται στον πλανήτη λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας και μας υπενθυμίζουν ότι αν δε σταματήσει ο άνθρωπος να καταναλώνει ενέργεια με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, ο πλανήτης θα υπερθερμανθεί και φυσικά... θα καταστραφεί ολοσχερώς ο πολιτισμός μας λόγω της κλιματικής αλλαγής!

Η οικολογία του μώλου, υποστηρίζει ότι το CO2 συγκεντρώνεται στην ατμόσφαιρα και ενώ επιτρέπει στην ηλιακή θερμότητα να εισέρχεται στον πλανήτη, δεν της επιτρέπει να φύγει, διότι η είσοδος είναι ελεύθερη, αλλά στην έξοδο υπάρχει face control. Επίσης, υποστηρίζει ότι ο,τιδήποτε παράγει διοξείδιο του άνθρακα στον πλανήτη ευθύνεται για την υπερθέρμανση. Έτσι, έχουμε, εκτός από όλους τους γνωστούς, και τους εξής υπεύθυνους:

Τη λαλιά της αγελάδας. Και την κανονική, και αυτή που πήρε λάθος δρόμο. Δείτε το παρακάτω άρθρο γνωστότατης εφημερίδας. Φορολογείται λοιπόν στην Βλαμερική (λέξη που προέρχεται από μίξη ονόματος γνωστής ηπείρου και της ανθρώπινης βλακείας) η λαλιά της αγελάδας. Σύντομα, και μην το γελάτε, θα φορολογηθεί η λαλιά του σκύλου, της γάτας, της κότας, και όλων των άλλων άλογων φίλων μας, οι οποίοι μπορεί να είναι δημιουργήματα της φύσης, αλλά... αναπνένουν. Και τι άλλο αναπνέει;;;;
...ο δεύτερος ένοχος, ο άνθρωπος... ως ύπαρξη και όχι ως προς τις πράξεις του! Εκτός από τους πράσινους φόρους που θα πληρώνουμε για τα σπίτια μας, όταν αυτά δεν έχουν "οικολογική έγκριση", προτείνεται να πληρώνουμε φόρο και για τα παιδιά μας. Κι έχουν δίκιο, όπως και να το κάνεις. Αν δεχτούμε ότι το παιδάκι αναπνέει και καταναλώνει πάνες, γάλατα, μωρομάντηλα, κρέμες και τόσα άλλα, αυξάνει την παραγωγή CO2 κι επομένως, αυτός ο ανεύθυνος γονέας που το έφερε στον κόσμο... συμβάλει στην καταστροφή του πλανήτη. Άρα, πρέπει να πληρώσει φόρο! Αδερφούλα μου και γαμπρέ μου ξηλωθείτε! Η μπέμπα μας είναι η αιτία που θα σκάσουμε από τη ζέστη το καλοκαίρι! Αν δεν πιστεύετε ότι υπάρχουν υποστηρικτές αυτής της αχαρακτήριστης θεωρίας, διαβάστε αυτό το άρθρο, επίσης γνωστότατης εφημερίδας.

Δε θέλω να σας κουράσω και σε μία ανάρτηση μόνο να γράψω όλα όσα σκέφτομαι. Ας σκεφτούμε όμως πόσο αληθή είναι τελικά όλα αυτά που μας σερβίρουν στην τηλεόραση και που αποσκοπούν. Θα ακολουθήσουν άλλες δύο μικρές αναρτήσεις για το θέμα. Μέχρι τότε... δείτε το παρακάτω βίντεο και... καλή σκέψη!

Για τους φίλους που διαβάζουν το άρθρο εκτός Blogspot, το βίντεο μπορείτε να το δείτε εδώ.

---------

Υ.Γ.: Το ξέρω ότι είμαι απίστευτος γλωσσοπλάστης και γλωσσοκλάστης (αφού και κλάσματα λέξεων χρησιμοποιώ αλλά και εμπλουτίζω τη νέα ελληνική με νέα λήμματα). Συγκρατήστε όμως τα σχόλια ενθουσιασμού και ας επικεντρωθούμε στο θέμα μας. Για αυτόγραφα καθώς και για ενημέρωση για το πως μπορείτε κι εσείς να αποκτήσετε τις εκπληκτικές γλωσσικές μου ικανότητες, μπορείτε να με ενοχλείτε μόνο στο γνωστό μου e-mail.

Αισίως 2011...

2011-01-15T00:43:00.002+01:00

Μπήκαμε στο 2011 και τι να ευχηθεί κανείς, που από το να ευχόμαστε κάθε χρόνο τα ίδια, κοντεύουμε να βαρεθούμε και τις ευχές! Αν και είμαι της άποψης ότι οι ευχές πάντα πιάνουν όταν βγαίνουν από την καρδιά μας, καλό είναι να σκεφτόμαστε τις πραγματικές ανάγκες... δεν μπορεί κάθε χρόνο να θέλουμε μόνο υγεία! Ας ευχόμαστε υγεία και κάτι άλλο μαζί, που να είμαστε πιο κομπλέ!

Επειδή λοιπόν η περασμένη ήταν χρονιά απελπιστικά ηττοπαθής, κι όταν λέω απελπιστικά ηττοπαθής, το εννοώ έτσι όπως ακούγεται, καλό είναι να γυρίσουμε σελίδα, κι από εκεί που κλαίμε πάνω στις ήττες μας, να κοιτάξουμε πως θα έχουμε από εδώ και πέρα νίκες.

Εύχομαι λοιπόν το 2011, εκτός από υγεία, να έχουμε νίκες... πολλές και μεγάλες νίκες! Νίκες που θα μας κάνουν να κερδίσουμε την χαμένη αυτοπεποίθησή μας, νίκες που θα μας κάνουν να λάβουμε και να ερμηνεύσουμε τα μηνύματα των αποτυχιών μας, νίκες που θα μας δώσουν ξανά πνοή να συνεχίσουμε μπροστά δυνατά, χωρίς αλαζονεία.

Κι επειδή κάθε χρόνο συνηθίζω να δίνω μια υπόσχεση στον εαυτό μου και να την τηρώ, η υπόσχεση για φέτος είναι να μη δεσμεύσω το μυαλό μου ξανά με ανθρώπους, καταστάσεις και πράγματα που δεν αγαπώ. Ξόδεψα αρκετή ενέργεια φέτος με το να σκέφτομαι τα άσχημα του παρελθόντος. Απασχόλησα το μυαλό μου ώρες και ώρες με το να σκέφτομαι ό,τι μου έχει συμβεί στο παρελθόν, το πόσο άσχημα ένιωσα μετά από ορισμένα γεγονότα, τι δεν έκανα ενώ έπρεπε, τι έκανα ενώ δεν έπρεπε και γενικά δέσμευα την προσοχή μου με ό,τι μου είχε προκαλέσει στο παρελθόν αρνητικά συναισθήματα.

Τις τελευταίες 10 εβδομάδες του έτους... έφαγα "φλασιά"! Πες το Θεία φώτιση, πες το αναλαμπή, πες το μπαϊλντισμα (που θα έλεγε και η γιαγιά μου), είδα τον κόσμο ανάποδα και σκέφτηκα ότι πλέον είμαι τόσο καλά, που είναι εντελώς ανώριμο να αναδεύω στο μυαλό μου παλιές κακές μνήμες. Επομένως, ό,τι με πόνεσε το ανέγνωσα, το κατάλαβα και πλέον μπαίνει στα επάνω ράφια και δεν ξανακατεβαίνει ποτέ. Ποτέ όμως. Ούτε για μια στιγμή. Το 2011 αυτός είναι ο στόχος: να μη σκεφτώ ούτε για μια στιγμή αρνητικές καταστάσεις του παρελθόντος, ούτε να συζητήσω ποτέ γι'αυτές. Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους... θεός σχωρέσ' τους!

Έχουμε μπροστά μας ένα ολόκληρο 12μηνο και μπορούμε να το γεμίσουμε όπως ακριβώς θέλουμε! Τις πρώτες χαρές του χρόνου μας τις έδωσε η ανηψιά μου: λέει τις πρώτες λέξεις, γελάει συνέχεια και φυσικά, σα γνήσια απόγονος της οικογένειας, μην τύχει και δε σε συμπαθήσει... πάρε καράβι να φύγεις!

Φέτος στις γιορτές μαζέψαμε και τις ελιές μας όπως κάθε δύο χρόνια, αλλά δυστυχώς μας πρόλαβε το χαλάζι και το λάδι είναι λιγότερο. Όντας βέβαια μεγάλη οικογένεια δεν πρόκειται να λείψει σε κανέναν. Δοκιμάσαμε και το καινούριο κρασί του παππού και ήταν σκέτο νέκταρ!

Μια μέρα πήγα και με τον ξάδερφό μου που κατέβηκε από Θεσσαλονίκη στο εξοχικό του κι εκεί ήταν που χαλάρωσα πραγματικά. Τζάκι, φαγητό και απ'έξω βροχή! Το παρακάτω βίντεο είναι από την Αγία Πελαγία εκείνη τη μέρα:

(το βίντεο εδώ)

Αγόρασα και αγαπημένα βιβλία... άλλο πάθος κι αυτό: θεωρίες συνομωσίας! Θα σας πω σε άλλη ανάρτηση. Έχουν πολύ ενδιαφέρον, εξάπτουν τη φαντασία -που τελευταία μας λείπει- και δεν τις βρίσκω καθόλου μα καθόλου απίστευτες!

Το άλλο νέο δε σας το είπα! Εδώ και 3 μήνες έχω ξεκινήσει συστηματικά γυμναστική... με βλέπω σύντομα πόρτα σε νυχτερινό κέντρο, γι'αυτό, όποιος σας πειράξει να μου το λέτε να του κάνω τη λαβή του βούβαλου! χαχαχα Η γυμναστική ήταν μια καλή συνήθεια που είχα και στα πλαίσια της "φλασιάς" που λέγαμε, την έχω βάλει στο πρόγραμμα και αυτή. Ανέκαθεν βέβαια πρόσεχα τι έτρωγα, αλλά τώρα οι δόσεις έχουν αυξηθεί αρκετά! Δεν με προλαβαίνουν στο σπίτι!!! Μόλις φτάσω 90 κιλά θα σας πω... πάντως δε θέλω και πολυ!!! χαχαχα

Αυτά για την ώρα. Θα τα ξαναπούμε μόλις βρω λίγο χρόνο γιατί οι δουλειές είναι όχι απλά με φούντες, αλλά και με δαντέλες, στριφώματα και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας!!! ;-) Καλή Χρονιά σε όλους ! Έύχομαι Υγεία και Νίκες!

Χριστούγεννα 2010

2010-12-21T13:00:00.016+01:00

Είμαστε στην εβδομάδα των Χριστουγέννων και ο καθένας από εμάς εκλαμβάνει αυτή τη γιορτή με το δικό του τρόπο. Εμένα με ξέρετε κι από πέρυσι: πιστεύω ότι η αγάπη, η αλληλεγγύη, η αδελφοσύνη μεταξύ των ανθρώπων, αξίζουν να έχουν για προστάτη τους ένα Θεό κι επομένως την ημέρα της γέννησής του, αξίζει να θυμόμαστε, αν έχουμε ξεχάσει, τόσο ότι είμαστε αποτέλεσμα της αγάπης, όσο και ότι είμαστε φτιαγμένοι ειδικά για να αγαπάμε! Οφείλουμε να κάνουμε ό,τι αγαπάμε περισσότερο, να αγαπάμε κάθε μέρα και περισσότερο τον εαυτό μας, τους άλλους, το χώρο που ζούμε. Και φυσικά σαν Έλληνες, μην ξεχνάμε ότι η αγάπη ενέχει μέσα και φιλότιμο: ας αναγνωρίζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε το καλό που κάποιος μας κάνει κι αν δεν είμαστε σε θέση να το επιστρέψουμε, ας έχουμε συνείδηση του ότι σε κάποιους ανθρώπους χρωστάμε...

Αυτές τις μέρες όλοι ζητάνε κάτι παραπάνω. Ζητάνε χαμόγελα, ζητάνε κατανόηση, οι γυναίκες ζητάνε περισσότερες βόλτες στην αγορά, τα παιδιά ζητάνε περισσότερο παιχνίδι, οι άντρες περισσότερη ξεκούραση, οι γιαγιάδες μια επίσκεψη να δουν τα εγγόνια, οι άρρωστοι ένα λόγο που θα τους δώσει ελπίδα, και η Action Aid μας ζητάει να γίνουμε ανάδοχοι ενός παιδιού.

Δείτε το βίντεο:

Katerina Lexou kai Natalia Dragoumi sti Ghana - ActionAid

ActionAid_Hellas.

Νομίζω ότι με λίγη καλή θέληση μπορούμε να τους ικανοποιήσουμε όλους. Μόνο καλή θέληση χρειάζεται και καθόλου κόπο. Ειδικά για την Action Aid, να πω ότι πολλοί από εμάς έχουμε τη δικαιολογία ότι τα χρήματα που δίνουμε σε ανθρωπιστικές οργανώσεις κατασπαταλώνται χωρίς ποτέ να υπάρχει αποτέλεσμα. Είναι όμως ώρα να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο, ειδικά στην συγκεκριμένη περίπτωση που το έργο έχει αρχίσει να είναι μάλλον εμφανές. Έτσι κι αλλιώς η ζωή είναι κύκλος και ό,τι δώσεις πάντα σου επιστρέφεται. Αν δώσουμε βοήθεια, θα μας επιστραφεί βοήθεια. Αν πάλι κάποιοι εκμεταλλεύονται τη βοήθειά μας, εκμετάλλευση θα εισπράξουν. Ας κάνει ο καθένας από εμάς αυτό που ανθρωπίνως οφείλει. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει αυτός που προστατεύει την αγάπη...

Εύχομαι σε όλους σας καλές γιορτές, καλή χρονιά και υγεία σ'εσάς και στις οικογένειές σας!

Όταν η νηστεία γίνεται τρόπος ζωής

2010-12-14T13:00:00.001+01:00

Στο παρελθόν είχα προσπαθήσει αρκετές φορές να νηστέψω, αλλά το φαγητό ήταν το αδύνατο σημείο μου. Λίγες μέρες μετά τη νηστεία έπεφτα ξερός!!! Κάποιο γεγονός όμως με ώθησε τα περασμένα Χριστούγεννα να νηστέψω, αφιερώνοντας τη νηστεία σε ένα φίλο μου που μας άφησε νωρίς και από τότε... δε σταμάτησα ποτέ.

Η Νηστεία στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ένας πολύ σημαντικός τρόπος άσκησης, καθώς επίσης και ένας τρόπος να κάνει κανείς αυτό που αρέσει στο Θεό, χωρίς να προβάλει κάποια δικαιολογία. Η αλήθεια είναι ότι η επιλογή των τροφών προς κατανάλωση κατά τη διάρκεια της νηστείας δεν έχει κάποια λογική, με την έννοια ότι υπάρχουν για παράδειγμα μέρες που δεν καταναλώνεται το λάδι, αλλά καταναλώνονται οι ελιές, ή άλλες μέρες, που δεν καταναλώνονται τα ψάρια, καταναλώνονται όμως τα θαλασσινά. Λένε μάλιστα κάποιοι ότι αυτά τα τελευταία είναι βρώσιμα στη νηστεία γιατί δεν έχουν κόκκινο αίμα... άσχετο!

Η νηστεία είναι απλά θέμα πίστης, όπως και όλα τα θέματα που αφορούν τη θρησκεία και δεν έχει ουσία το να προσπαθούμε να την εξηγήσουμε, ή την κατακρίνουμε. Κρατάει τις νηστείες αυτός που πιστεύει στην πνευματική τους αξία και όπως όλα τα πράγματα, έτσι και αυτές, δεν είναι ούτε υποχρεωτικές, ούτε είναι για όλους.

Αυτό που ήθελα να παρατηρήσω στις Ορθόδοξες νηστείες, είναι ο κυκλικός χαρακτήρας τους. Υπάρχουν περίοδοι κατανάλωσης κρέατος, περίοδοι κατανάλωσης αυγών και τυριών, περίοδοι κατανάλωσης ψαριού, καθώς και περίοδοι απολύτου αποχής από λιπαρά, γαλακτοκομικά, αυγά και ζωϊκά παράγωγα. Η κυκλική διατροφή, αν εφαρμοστεί σαν τρόπος ζωής, άσχετα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός, έχει πολύ ευεργετικά αποτελέσματα στο μεταβολισμό. Το σώμα τροφοδοτείται κυκλικά με όλα τα θρεπτικά συστατικά, περνάει περιόδους έλλειψης ορισμένων συστατικών, πράγμα το οποίο οδηγεί σε αποτοξίνωση, αλλά και περιόδους διατροφής εμπλουτισμένης με πολλές ουσίες, οπότε γεμίζουν οι αποθήκες του οργανισμού. Αυτό οδηγεί ουσιαστικά σε αδυνάτισμα -εφόσον καταναλώνουμε φυσιολογικές ποσότητες- μέσω της ενεργοποίησης κυκλικά και σταδιακά, όλων των μηχανισμών του μεταβολισμού, καθώς επίσης και σε αποτοξίνωση του πεπτικού συστήματος και του συκωτιού, με παράλληλη μείωση των αλλεργικών αντιδράσεων που κάποια τρόφιμα μπορεί να μας προκαλούν. Επίσης, η αποχή από ζωϊκά παράγωγα τις περιόδους της νηστείας μας ωθεί στην κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, τα οποία λείπουν τις περισσότερες φορές από το τραπέζι μας, ενώ παράλληλα μας βοηθά στον έλεγχο της κακής χοληστερίνης.

Γι'αυτούς που θρησκεύονται πάλι, η συχνή νηστεία (Τετάρτη και Παρασκευή) καθώς και οι νηστείες διαρκείας τις παραμονές των μεγάλων γιορτών, είναι ένας τρόπο να θυμούνται πιο συχνά τους πνευματικούς τους στόχους. Οι ευεργετικές επιδράσεις της κυκλικής διατροφής γι'αυτήν την κατηγορία ανθρώπων έπονται... Η Εκκλησία συμβουλεύει τους πιστούς να κρατούν τις ημέρες της νηστείας, παράλληλα όμως θεωρεί πτώση και το να νηστεύει κανείς τις ημέρες που η νηστεία δεν επιβάλλεται, όπως στις μεγάλες γιορτές!

Οι νηστείες του έτους, σύμφωνα με το Ορθόδοξο ημερολόγιο, είναι αυτές.

Αν δε νηστέψατε για τα Χριστούγεννα λοιπόν, προλαβαίνετε μέχρι τις 24 του μήνα. Χάσατε βέβαια την περίοδο της κατανάλωσης ψαριών, η οποία ξεκίνησε στις 15 Νοέμβρη και έληξε στις 12 του Δεκέμβρη! Μπορείτε βέβαια να καταναλώνετε λαδερά τις καθημερινές -εκτός Τετάρτης και Παρασκευής φυσικά- μέχρι τα Χριστούγεννα, οπότε και λήγει η νηστεία. Στις 5 του Γεννάρη θυμηθείτε ότι είναι μέρα που νηστεύουμε τα πάντα! Σας μπέρδεψα, ε; It's not complicated, it's just Greek! Ο τρόπος ζωής του καθενός είναι περίπλοκος για τους άλλους και πολλές φορές μπορεί να σκεφτούμε "μα πως μπορεί;"... τι να κάνουμε που αυτή η ρημάδα η διαφορετικότητα μας ομορφαίνει;

Τον καφέ μας... παξιμάδι!

2010-12-01T13:00:00.001+01:00

Φωτογραφία από εδώ.

Ναι, έχω πάρει την ομοιοκαταληξία από τη λαϊκή ρήση, αλλά αυτό που ανακάλυψα έχει να κάνει τόσο με τον καφέ, όσο και με το... παξιμάδι!

Τα τελευταία χρόνια έχω μπλέξει με τη Nespresso, μια εταιρία παραγωγής καφέ που προωθεί, παράλληλα με τον απλό καθημερινό καφέ, και τη γευσιγνωσία. Κάθε λίγους μήνες, μαζί με τους 16 βασικούς της καφέδες, κυκλοφορεί και έναν καφέ "limited edition", τον οποίο μαζεύει από συγκεκριμένα κτήματα. Οι "limited edition" καφέδες είναι γνωστοί για κάποια χαρακτηριστικά τους. To 2010 δοκιμάσαμε τον εκπληκτικό Tanzaru, γνωστό για τη δροσερή του γεύση, ενώ πρόσφατα είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τον πιο δυνατό καφέ ever, τον Kazaar! Αυτά τα Χριστούγεννα έρχονται οι αρωματικοί: βανίλια, καραμέλα και αμύγδαλο! Ό,τι πρέπει για να συνοδεύσουμε τα χριστουγεννιάτικα γλυκά!

Τέλοσπάντων, μπαίνοντας σε αυτή τη διαδικασια, άρχισα να διαβάζω για την ιστορία του καφέ και για τις διάφορες ποικιλίες και ανακάλυψα... τον ακριβότερο καφέ στον κόσμο. Το όνομα αυτού, Kopi Luwak! To ζωάκι που βλέπετε στη φωτογραφία λέγεται Paradoxurus Hermaphroditus. Ναι... και παράδοξο και ερμαφρόδιτο. Το πιο παράδοξο από όλα όμως είναι ότι η δυνατή του όσφρηση το βοηθάει να βρίσκει τους πιο ώριμους σπόρους καφέ. Είναι λοιπόν ο πιο ευπρόσδεκτος επισκέπτης της φυτείας καφέ. Βρίσκει τους καλύτερους και πιο ώριμους σπόρους, τους τρώει και μετά οι εργάτες πρέπει να ψάξουν και να βρούν τα περιτώματά του, τα οποία είναι και η βάση για την παραγωγή αυτού του καφέ.

Τώρα, ποιος είχε την ιδέα να πάρει τα κακάκια της μαϊμουδίτσας, να τα καβουρδίσει, να τα ψήσει, να τα αλέσει και μετά να τα κάνει καφέ και να τα πιει, μη με ρωτάτε. Το θέμα είναι όμως ότι έχοντας την ιδέα αυτή και προωθώντας την στην αγορά, έγινε πάμπλουτος, μιας και ένα φλυτζανάκι καφέ espresso Kopi Luwak σήμερα κάνει 8€.

Τον καφέ μας... παξιμάδι λοιπόν και ποιος ξέρει και τι άλλο από εδώ και πέρα... Δε βαριέσαι, το μεροκάματο να βγαίνει!

Εν τη ενώσει

2010-11-21T13:00:00.007+01:00

Φώτογραφία από εδώ.

Πόσα ωραία πράγματα μπορούμε να κάνουμε όταν είμαστε ενωμένοι σε ένα κοινό σκοπό. Οργανωμένοι κάτω από έναν οδηγό που να μας εμπνέει, να μας δίνει νόημα στην κάθε μας κίνηση, να μας γεμίζει δύναμη με τον τρόπο του, με τη θέλησή του, με την όρεξή του για δουλειά και να μας θυμίζει συνέχεια τον τελικό μας στόχο. Πιστεύω ότι η οργάνωση δεν είναι απλά θέμα χαρακτήρα, αλλά θέμα ικανότητας του καθένα μας να εμπνέεται από τις διάφορες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει.

Στο παρακάτω βίντεο έχουμε ένα παράδειγμα εμπνευσμένης οργάνωσης που οδηγεί σε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα... δείτε το μέχρι το τέλος και τα λέμε σε λίγο.

Είμαστε Έλληνες και το παράδοξο είναι ότι ενώ κάποια πράγματα σίγουρα μας εμπνέουν, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούμε και να συνεργαστούμε κάτω από έναν κοινό σκοπό. Πρόκειται για "δαιμόνιο" που μας κυνηγάει ή μας λείπει η έμπνευση; Μάλλον το δεύτερο, μιας και μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν αποδείξαμε ότι αν θέλουμε μπορούμε πολλά. Στους υψηλούς στόχους πάντα βγαίνουμε νικητές. Στους μέτριους και στους χαμηλούς τα κάνουμε λίγο μαντάρα... Ρε, λες να είμαστε φτιαγμένοι μόνο για τα μεγάλα; Ποιος ξέρει;;;

Εύχομαι να απολαύσατε το τραγούδι! Καλή και δημιουργική εβδομάδα και αν έχετε ελληνική καταγωγή, βάζετε μόνο υψηλούς στόχους στη ζωή σας... μη σας εκδηλωθεί κανένα γονίδιο και με τα εύκολα τα βρείτε σκούρα! :-p

Περί πτωχευσεως...

2010-11-19T08:00:00.011+01:00

Αυτό που αναρτώ σήμερα, το άκουσα σήμερα... Εντελώς κατά τύχη βρήκα αυτά τα βίντεο από το κεντρικό δελτίο ενός καναλιού. Σύμφωνα με αυτά τα βίντεο, επίσημα πλέον, η Ελλάδα μπήκε στο Ευρώ με πολιτική απόφαση και όχι με οικονομικούς όρους.

Δείτε τα βίντεο:

Και το δεύτερο...

Δεν εξεπλάγην από το ρεπορτάζ, και δε νομίζω να έπεσε κανείς από εμάς από τα σύννεφα. Ξέραμε ότι μπήκαμε "κάπως" και όχι με το σπαθί μας στην οικονομική ένωση. Μου κάνει για μία ακόμη φορά εντύπωση όμως που το θέμα κουκουλώθηκε τόσο έντεχνα. Τελικά τα κανάλια μας και τα μέσα ενημέρωσης γενικότερα, ή μιλάνε όλα μαζί για ένα θέμα μέχρι αηδίας, ή αποκρύπτουν θέματα καθαρά βάσει συμφερόντων, πολιτικών, οικονομικών, και πάντως όχι λαϊκών.

Καταλαβαίνω ότι την περίοδο αυτή κάνουμε έναν αγώνα προκειμένου να βγούμε από τη δύσκολη κατάσταση. Δε θα πρέπει να ξέρουμε όμως ακριβώς που βαδίζουμε και ποιος ευθύνεται για την κατάσταση αυτή; Δε θα μας βοηθήσει, ενώ αγωνιζόμαστε, να ξέρουμε ποιοι είναι οι ένοχοι, ώστε να καταλήξουμε και ποιοι πραγματικά μπορούν να μας βγάλουν από το τέλμα;

Λυπάμαι που δεν μπορώ να επικεντρωθώ πλέον "μόνο στα θετικά" της ζωής, όπως ένα "πολύ καλό" βιβλίο προσπάθησε να μου διδάξει. Ανησυχώ όπως πολλοί και αυτό δεν είναι και πολύ ευχάριστο. Δεν μπορώ όμως να ακούω και τον πρωθυπουρ-yogi να μου λέει συνέχεια ότι όλα πάνε καλά και ότι μπορεί να είναι δύσκολος ο δρόμος αλλά είναι ο δρόμος ο σωστός! Τα γεγονότα δείχνουν ότι αρμενίζουμε εντελώς στραβά. Και είναι φυσικό να αρμενίζουμε στραβά, αφού αρμενίζουμε χωρίς να ξέρουμε την αλήθεια!

Η τελευταία ελπίδα...

2010-11-16T14:32:00.001+01:00

Πρόσφατα σε ένα δικό μου άνθρωπο έγινε πρόταση από συνδυασμό για να κατέβει στις εκλογές. Αυτό που τον συμβούλεψα ηταν να μη βάλει την προσωπικότητά του στη βιτρίνα ενός μαγαζιού που έχει ηθικά φαληρίσει.

Είναι ορισμένοι άνθρωποι ομως που γνωρίζεις από μικρά παιδιά και ό,τι κι αν επιλέξουν στη ζωή τους, χαίρεσαι όταν τους βλέπεις να το πετυχαίνουν. Άνθρωποι που η αναλλοίωτη συμπεριφορά τους μέσα στα χρόνια αποτελεί εγγύηση για τα κριτίρια που θέτουν σε κάθε τους απόφαση. Αυτοί οι άνθρωποι, όταν κατεβαίνουν στον πολιτικό στίβο, ακόμη κι αν το σύστημα είναι άρρωστο, αποτελούν την τελευταία μας ελπίδα. Άνθρωποι δικοί μας, που τους ξέρουμε σχεδόν από τότε που γεννήθηκαν. Άνθρωποι που μας στάθηκαν σαν φίλοι, σα συγγενείς, σαν αδελφοί, σε δύσκολες στιγμές, και που ήταν εκεί, ακόμη κι όταν όλοι οι άλλοι... έλειπαν σε διακοπές.

Σε τέτοιους, δικούς μας ανθρώπους, μπορούμε να εκθέσουμε τις ιδέες μας, τις απόψεις μας, τις ανησυχίες μας, τις διαφωνίες μας και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα μας ακούσουν, ότι θα λάβουν υπόψην τους τα λόγια μας, ότι στη δύσκολη στιγμή θα είναι από τη δική μας την πλευρά, γιατί στη δική μας την πλευρά γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, πόνεσαν, αγωνίστηκαν και στη δική μας την πλευρά έμειναν ακόμη και τώρα που πέρασαν το κατώφλι της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος αλλάζει, αλλά αυτό είναι μία γενική έκφραση, που έχει και εξαιρέσεις. Ο άνθρωπος δεν αλλάζει όταν αποφασίζει να μείνει σε όλη του τη ζωή άνθρωπος: όταν επιλέγει να θυμάται πάντα που γεννήθηκε, που μεγάλωσε, που έζησε, και τι αντιπροσωπεύει η δική του οντότητα μέσα στην κοινωνία.

Μάκη και Πόπη, εύχομαι καλή επιτυχία, καλή σταδιοδρομία και καλές μάχες. Η τελευταία ελπίδα στην πολιτική είναι ο άνθρωπος. Γι'αυτό είμαι σίγουρος για 'σας.

Η κάρτα του πολιτη-κού

2010-11-06T15:18:00.001+01:00

Φωτογραφία από εδώ.

Μία πρωτοποριακή ιδέα που προωθείται από το παρόν, καθ'όλα πολιτικοποιημένο ιστολόγιο, είναι η κάρτα του πολιτικού!!! Θα σκέφτεστε βέβαια, πως είναι δυνατόν να ξεκινήσει μία τέτοια διαδικασία όταν ήδη ετοιμάζεται η απλή κάρτα του πολίτη, πάνω στην οποία έχει επενδυθεί τόσο χρήμα και έχει βασιστεί ολόκληρο το φορολογικό σύστημα.

Σας απαντώ λοιπόν ότι υπάρχουν πολλά θετικά στοιχεία ως προς την κατάργηση του συστήματος της κάρτας του πολίτη και μετατροπής του σε "σύστημα εγγεγραμμένων πολιτικών". Το κόστος δημιουργίας του νέου συστήματος είναι πολύ μικρότερο μιας και οι πολιτικοί είναι πολύ λιγότεροι από τους πολίτες σε αυτή τη χώρα. Η δε εφαρμογή του θα είναι πολύ πιο απλή και άμεση, μιας και αφορά μόλις μερικές εκατοντάδες άτομα.

Να μην τα πολυλογούμε, το καινούργιο σύστημα απαιτεί την έκδοση κάρτας πολιτικού σε όλους τους αξιότιμους συμπολίτες μας που κατέχουν πολιτικές θέσεις και μόνο σε αυτούς. Η κάρτα αυτή θα είναι για όλες τις χρήσεις: ταυτότητα, κάρτα υγείας, αγορές, πληρωμές, πωλήσεις, έλεγχος γεωγραφικής θέσης μέσω GPS. Κάθε οικονομικό, υγειονομικό, περιουσιακό, πολιτικό στοιχείο του κατόχου θα καταγράφεται στην κάρτα, οπότε θα είναι και απόλυτα ελέγξιμο.

Ο λόγος της έκδοσης αυτών των καρτών και της κατάργησης των καρτών του πολίτη είναι η άμεση πάταξη του μαύρου χρήματος, και της διαφθοράς στην πολιτική. Η πραγματικότητα είναι ότι η μεγαλύτερη φοροδιαφυγή, διακίνηση μαύρου χρήματος καθώς και οι περισσότερες παράνομες αγοραπωλησίες αφορούν πολιτικά πρόσωπα. Είναι λοιπόν επόμενο, οι κάρτες αυτές να δοκιμαστούν πρώτα σε αυτή την κοινωνική ομάδα. Εφόσον το μέτρο έχει επιτυχία θα εξεταστεί το ενδεχόμενο να επεκταθεί και σε άλλες κοινωνικές ομάδες.

Η πρόταση που δεχτήκαμε να συνδέσουμε την κάρτα με ειδική "ζώνη παρθενίας" στην οποία θα έχει εφαρμοστεί επιστημονικά ελεγμένο παλούκιον μήκους αντίστοιχου του μνημονίου, το οποίο θα ενεργοποιείται με κάθε παράνομη δοσοληψία μέσω κάρτας, απορρίπτεται. Θα περιοριστούμε σε απλό σύστημα ηλεκτροσόκ. Επίσης, για να αποφευχθούν παράνομες δοσοληψίες με χαρτονομίσματα, όλοι οι πολιτικοί άνδρες του τόπου θα "μαρκαριστούν" στο κούτελο με πυρακτωμένο σίδερο με τη φράση "εκλεκτός του λαού", ώστε ο κάθε πολίτης να τους διακρίνει και να συναλάσσεται μαζί τους μόνο μέσω κάρτας. Το δε "τατουάζ", όπως και η κάρτα, θα διατηρούνται από τον πολιτικο εφ όρου ζωής ως ένδειξη ευχαριστίας του ελληνικού λαού για τις πολίτιμες υπηρεσίες που προσέφερε στον τόπο.

Να δείτε για πότε γεμίζουν τα άδεια ταμεία...

28η Οκτωβριου ΟΧΙ

2010-10-27T16:15:00.000+02:00

Φωτογραφία από εδώ.

Με την ευκαιρία αυτής της μεγάλης μέρας θα πρέπει όλοι να θυμηθούμε τον μεγάλο αγώνα του γένους μας ενάντια στο φασισμό, την αδικία, τη δουλεία, την τρέλα του ιμπεριαλισμού. Και σίγουρα δε θα πρέπει να παραλείψουμε να συγκρίνουμε τον ηρωισμό εκείνων των ανθρώπων με τη δική μας συμπεριφορά. Δε μπορούμε να μη δούμε τη διαφορά του σύγχρονου Έλληνα με αυτή του Έλληνα του '40, που δε δίστασε ούτε στιγμή, παρά τις δυσκολίες και τη φτώχεια του, να αφήσει τη δουλειά του, την οικογένειά του και να γίνει στρατιώτης για να υπερασπιστεί την ελευθερία του.

Τώρα θα μου πείτε, τι με έπιασε; Κρίση εθνικισμού; Όχι, αλλά αρνούμαι κιόλας να εθελοτυφλώ απέναντι στην πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια χειροκροτήσαμε έναν πρωθυπουργό που παρέδωσε μια βραχονησίδα σε άλλο κράτος με αντάλλαγμα να γλιτώσουμε τον πόλεμο. Χειροκροτήσαμε έναν υπουργό που είπε ότι καλύτερα είναι να έχουμε την ησυχία μας παραδίδοντας κάποια κυριαρχικά δικαιώματα, παρά να βρισκόμαστε μονίμως σε ένταση. Αυτόν τον τελευταίο τον κάναμε και πρωθυπουργό. Χειροκροτήσαμε έναν άλλο πρωθυπουργό ο οποίος μπροστά σε ένα κτηνώδες σκάνδαλο "ανέλαβε προσωπικά το πολιτικό κόστος" και μετά συνέχισε τη θητεία του σα να μη συνέβη τίποτα. Έναν άλλο πάλι, τον είχαμε χειροκροτήσει επειδή είπε ότι το θέμα της Μακεδονίας σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει.

Να μη γράφω άλλα και να μη μακρυγορώ, γιατί αν θυμηθούμε πόσα γαϊδούρια έχουμε χειροκροτήσει, θα διαπιστώσουμε ότι είναι περισσότερα από τους γαϊδάρους στο Λασίθι.*

Έχουμε πρόβλημα και αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Έχουμε πρόβλημα βασικά εμείς οι πολίτες. Θέλουμε την ησυχία μας, το χουζούρι μας, την τεμπελιά μας και κατά βάθος μας αρέσει να αποφασίζουν άλλοι για εμάς κι εμείς να καθόμαστε στον καναπέ μας και απλά να τους κουνάμε το δάκτυλο, να το παίζουμε παντογώστες, να τους βρίζουμε, αλλά σε καμία περίπτωση να μην αποφασίζουμε να συμμετέχουμε δραστικά, ενεργά στις διαδικασίες της πολιτικής. Θα σκέφτεστε τώρα "να άλλος ένας που θα μας συμβουλέψει να πάμε να ψηφίσουμε γιατί αυτό κάνει κάθε ενεργός και συνειδητοποιημένος πολίτης που στηρίζει τη δημοκρατία".

Κάνετε λάθος. Σκέφτηκα το εξής. Τη στιγμή των εκλογών ψηφίζω ένα συνδυασμό. Οι άνθρωποι του συνδυασμού αυτού εκλέγονται και με αντιπροσωπεύουν για τέσσερα χρόνια. Ποιος μου εγγυάται ότι με αντιπροσωπεύουν σε κάθε απόφαση με βάση την ιδεολογία, την άγραφη συμφωνία, την ηθική, βάσει των οποίων τους έχω ψηφίσει; Κανείς. Και αυτό είναι το πρόβλημα: ότι μόλις δοθεί η ψήφος, ο λαός αποκόπτεται από την πολιτική, από τα κοινά, από καθετί που έχει σχέση με τη λήψη αποφάσεων. Πότε έγινε τελευταία φορά δημοψήφισμα στην Ελλάδα; Για το ευρώ; Για το ευρωσύνταγμα; Όχι. Η τελευταία φορά ήταν στη μεταπολίτευση, και πάλι καλά να λέμε.

Το πολίτευμά μας κάθε άλλο παρά δημοκρατικό είναι. Όποιος τολμήσει και μιλήσει εναντίον του τρόπου λήψης αποφάσεων θεωρείται φασίστας, αντιεξουσιαστής, αναρχικός, γραφικός, ή απλά λαμβάνει την πάγια και αστεία απάντηση ότι η άμεση λήψη αποφάσεων από το λαό δεν είναι δυνατή διότι στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων δεν είναι δυνατόν, για την ψήφιση του κάθε νόμου, να καλείται ο λαός. Τα έξοδα είναι πολλά, ο λαός δεν έχει ωριμότητα, δεν είναι καλά ενημερωμένος, δεν ξέρει κλπ. Φτηνές και ανούσιες δικαιολογίες μόνο και μόνο για να αποφευχθεί η ουσιαστική συμμετοχή του λαού στα κοινά.

Προσωπική μου άποψη λοιπόν είναι ότι δεν υπάρχει λόγος να πάω να ψηφίσω ούτε τώρα, ούτε αργότερα, εφόσον το Ελληνικό σύνταγμα δεν προβλέπει την άμεση συμμετοχή μου στα κοινά κι εφόσον δε μου δίνεται το δικαίωμα αρνητικής ψήφου εκ των υστέρων σ'εκείνον που διαπιστώνω ότι δεν κράτησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Η επόμενη φορά που θα πάω να ψηφίσω λοιπόν, θα είναι όταν κάποιος υποψήφιος εγγυηθεί τις παραπάνω συνταγματικές αλλαγές. Μέχρι να γίνει αυτή η αλλαγή, κατά την άποψή μου πάντα, το πολίτευμα της Ελλάδας το θεωρώ ολιγαρχικό, ή καλύτερα να το ονομάσω "δημοψηφισματική ολιγαρχία", κι επομένως κάθετα αντίθετο στις δικές μου αρχές.

Δε θα ψηφίσω ούτε σε αυτές τις εκλογές, ούτε στις επόμενες. Με την ευκαιρία αυτής της ημέρας λέω ΟΧΙ στην κοροϊδία, στις κενές υποσχέσεις, στα "υπήρχαν λεφτά, που είναι τα λεφτά", στην ατιμωρησία των αξιότιμων λοποδυτών, στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, στους δήθεν μονόδρομους, στην εξάπλωση της φτώχειας, στην καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το σημερινό πολίτευμα και η νοοτροπία του τεμπέλη πολίτη που αρνείται να ενεργοποιηθεί και να πάρει ο ίδιος την ευθύνη των πολιτικών αποφάσεων, είναι η αιτία του πολιτικού και ηθικού βαράθρου στο οποίο έχει πέσει ο δυτικός πολιτισμός.

Εύχομαι σε όλους σας χρόνια πολλά, καλή 28η Οκτωβρίου, και καλή ταξινόμηση των ΟΧΙ που θα προτάξετε αυτόν το χειμώνα.

----------

*"...περισσότεροι κι από τους γαϊδάρους στο Λασίθι...": Φράση που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στην Κρήτη για την περιγραφή ενός πληθυσμού που είναι πολυς, που περισσεύει. Πριν την έλευση των κινητήρων, οι Κρήτες χρησιμοποιούσαν για τις δουλειές τους γαϊδούρια, τα οποία αγόραζαν από το Λασίθι, γιατί εκεί είχε εκτροφείς. Επειδή λοιπόν στο Λασίθι τα γαϊδούρια προς πώληση ήταν πολλά, έμεινε και η φράση...

Λαϊκή τέχνη στο κέντρο της Παλαιοχώρας.

2010-10-09T02:03:00.000+02:00

Στην προηγούμενη ανάρτησή μου είπαμε για τις μίνι διακοπές που έκανα στην Παλαιοχώρα. Όσοι την έχασαν και θέλουν να δούν τις φωτογραφίες μπορούν να πατήσουν εδώ.

Πολύ κοντά στα ενοικιαζόμενά τα δικά μας βρήκα ένα χώρο γεμάτο χρώμα, ζωντάνια και τέχνη που, για να πω την αλήθεια, ήταν αδύνατο να μη μου τραβήξει την προσοχή. Το όνομα αυτού; Μαντώ.

Αγιογραφίες

Ένας χώρος γεμάτος από λαϊκή τέχνη που καλύτερα απ'όλους, κατά την άποψή μου, μπορεί να την εκτιμήσει όποιος μεγάλωσε σε χωριό, ή όποιος επισκέπτονταν συχνά την ελληνική επαρχία από τα παιδικά του χρόνια. Ο χώρος αυτός που δημιούργησε η κα Μαντώ Κουλιέρη είναι μοναδικός τόσο στην αισθητική του όσο και στην καλλιτεχνική του αξία. Γεμάτος από έργα φτιαγμένα με μεράκι και αυθεντική αγάπη για το γνήσιο, το καλάισθητο, το πραγματικά ελληνικό. Αγιογραφίες, παραδοσιακοί πίνακες, διακοσμημένοι καθρέφτες, ακόμη και είδη οικιακής χρήσης που έχουν μετατραπεί σε πραγματικά αριστουργήματα παραδοσιακής τέχνης. Με λίγα λόγια, αυτός που θα εισέλθει σε αυτό το χώρο, δύσκολα θα θέλήσει να βγει.

...στην αποθήκη της έκθεσης

Είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά τη δημιουργό και φυσικά έμεινα έκπληκτος όταν μου είπε ότι επάνω από την έκθεση υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια, τα οποία... ...έχει διακοσμήσει η ίδια με κομμάτια από την έκθεση ή με τοιχογραφίες.

...κι έτσι, πήρα το θάρρος και μπήκα δίπλα, στην υποδοχή κι έβγαλα μερικές φωτογραφίες...

Πολλά πράγματα στη ζωή είναι τελικά σαν το βήχα... δεν κρύβονται... το ίδιο και το ταλέντο και η κυρία Κουλιέρη από αυτό έχει πάρα πολύ. Και το διοχετεύει στα έργα της, στο χώρο που εργάζεται, στους συνομιλητές στης, στους ξένους που μένουν στα δωμάτιά της, με τρόπο άμεσο, χωρίς ανούσιες παρεμβολές, ακριβώς όπως επιβάλει η ελληνική λαϊκή τέχνη την οποία πιστά υπηρετεί.

Για να ρίξετε μια ματιά στα δωμάτια της κυρίας Κουλιέρη, πατήστε εδώ. Δείτε μέσα τα δωμάτια, καθώς και άλλες φωτογραφίες από τους χώρους του ξενοδοχείου.

Η επίσκεψη στην έκθεση αυτή θα μου μείνει αξέχαστη και ειλικρινά λυπάμαι που άφησα τη φωτογράφηση για το τελευταίο βράδυ, γιατί τα χρώματα που βλέπετε δεν είναι έντονα ούτε στο μισό απ'ότι ήταν στην πραγματικότητα. Ελπίζω την επόμενη φορά που θα πάω στην Παλαιοχώρα να κάνω καλύτερη δουλειά... Προς το παρόν μπορείτε να δείτε μερικές από τις φωτογραφίες που έβγαλα σε καλύτερη ανάλυση στη σελίδα μου, στο Flickr.

Κυρία Κουλιέρη, ξέρω ότι θα διαβάσετε αυτή την ανάρτηση. Σας εύχομαι και από εδώ καλή συνέχεια κι ελπίζω να τα πούμε πάλι το επόμενο καλοκαίρι... και να μην ξεχάσω: τους θερμούς χαιρετισμούς μου στη μητέρα σας, η οποία αποδείχθηκε άριστη οικοδέσποινα όσο λείπατε!

Σεπτέμβρης και μίνι διακοπές

2010-09-22T16:53:00.001+02:00

Παλαιόχωρα

Και μιας και δεν πρόλαβα να κάνω διακοπές τον Αύγουστο, είπα να τις κάνω το Σεπτέμβρη. Ολιγοήμερες, ολιγοέξοδες, αλλά σχεδιασμένες με πολλή αγάπη... γι'αυτό και επέστρεψα ανανεωμένος οσο ποτέ.

Να μην ξεχάσω κατ'αρχήν να σας πώ το "καλώς σας βρήκα" και να ευχηθώ καλό φθινόπωρο σε όλους. Θα τα πούμε και στις σελίδες σας σύντομα.

Για τις μίνι διακοπές δε βγήκα καν εκτός Κρήτης, μιας και δεν περίσσευε χρόνος. Αποφασίσαμε να πάμε στην Παλαιόχωρα, μία μικρή πόλη στα νότια των Χανίων.

Να πω την αμαρτία μου, δε με ενθουσίαζε και τόσο η ιδέα, αλλά μιας και είχα σκάσει, δεν το πολυσκέφτηκα κιόλας. Κι όταν έφτασα... δεν πίστευα στα μάτια μου!!!

Σούγια

Μείναμε σ'ένα δωμάτιο στην Παλαιόχωρα κοντά στη θάλασσα κι από εκεί οργανώσαμε τις μίνι εκδρομές μας. Η αλήθεια είναι ότι κι εκεί να μέναμε δεν υπήρχε περίπτωση να βαρεθούμε. Η Παλαιόχωρα, όπως θα δείτε και στο χάρτη, είναι χτισμένη σε χερσόνησο, οπότε έχει δύο παραλίες: μία με βότσαλα και μία με άμμο. Διαλέγεις και παίρνεις. Και είναι η μία πιο ωραία από την άλλη... Στο δε φαγητό είχαμε σοβαρό πρόβλημα... δεν ξέραμε που να πρωτοπάμε: στις ταβέρνες πάνω στη θάλασσα, ή στα εστιατόρια μέσα στους πεζόδρομους που κρατούσαν τον παραδοσιακό νησιώτικο χαρακτήρα;

Από την Παλαιόχωρα φεύγει κάθε μέρα καραβάκι για Σούγια, Αγία Ρούμελη, Λουτρό και Χώρα Σφακίων, καθώς επίσης και για Ελαφονήσι. Η πρώτη εξόρμηση ήταν στη Σούγια, μια απίστευτα όμορφη παραλία ανατολικά της Παλαιόχωρας. Επιλέξαμε να φτάσουμε οδικώς, αν και ο δρόμος ήταν κάτι το... απροσδιόριστο. Η μέρα μας όμως εκεί μας έκανε να ξεχάσουμε την κούραση.

Ελαφόνησος

Η δεύτερη μονοήμερη εκδρομή μας ήταν με το καραβάκι για την Ελαφόνησο. Κι εκεί φυσικά κατάλαβα τι εννοούσαν αυτοί που ονόμασαν το μέρος αυτό "θαύμα της φύσης". 'Ενα νησάκι στα δυτικά του νομού Χανίων που μπορεί να το επισκεφτεί κανείς με τα πόδια, αφού τα νερά που παρεμβάλονται μεταξύ της παραλίας και του νησιού έχουν μέγιστο βάθος το ένα μέτρο. Η άμμος, άσπρη και ροζ, μαζί με τα κρινάκια που φυτρώνουν επάνω στο νησί, συμπηρώνουν ένα τοπίο που μόνο ονειρικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Την εποχή της Τουρκοκρατίας, λέει η ιστορία, Έλληνες είχαν καταφύγει στο νησί με σκοπό να γλιτώσουν από τους Τούρκους. Τότε η απόσταση από την παραλία ήταν μεγαλύτερη, αφού η άμμος δεν είχε γεμίσει ακόμη το πέρασμα (κάθε χρόνο το τοπίο και το πέρασμα στην Ελαφόνησο αλλάζει). Το πέρασμα στο νησί ήταν ένα και μοναδικό και οι κατακτητές δεν το γνώριζαν. Ξέφυγε όμως ένα μοσχαράκι και πέρασε από το νησί στην παραλία. Οι Τούρκοι είδαν το πέρασμα, μπήκαν στο νησί και κατέσφαξαν τους Κρητικούς που κρύβονταν εκεί. Η παράδοση θέλει από τότε την άμμο να είναι κόκκινη από το αίμα των νεκρών και τα αμέτρητα λευκά κρίνα να θυμίζουν για πάντα το χαμό τους.

Η Παλαιόχωρα είναι ένας τόπος που με εξέπληξε ευχάριστα και σίγουρα θα επιστρέψω του χρόνου. Επιλέγοντας να μείνει κανείς εκεί έχει τη δυνατότητα να κάνει ημερήσιες εκδρομές σε πάρα πολλά μέρη στα νότια των Χανίων... και μεταξύ μας, όπου κι αν πας σ'εκείνα τα μέρη δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου αρέσει!

Για φωτογραφίες από τις διακοπές, δείτε τη σελίδα μου στο Flickr. Στην επόμενη ανάρτηση θα σας γνωρίσω τη Μαντώ... την προστάτιδα μιας όασης Λαϊκής Τέχνης στο κέντρο της Παλαιόχωρας. Πολλά φιλιά!!!

Το καλοκαιράκι... "Αν δεν υπήρχε αύριο"

2010-08-01T13:00:00.001+02:00

Φωτογραφία από εδώ.

Αύγουστος και οι περισσότεροι θα τη βγάλουμε σε κάποια παραλία κάποιου νησιού, ή στις κοντινότερες παραλίες του τόπου μας. Όπου κι αν μας βγάλει η ζέστη, η κούραση και η μονοτονία, το πιο σημαντικό είναι να έχουμε τις διακοπές, την ξεκούραση και την ανανέωση μέσα μας.

Λένε ότι τις μεγαλύτερες αποφάσεις στη ζωή τις παίρνει κανείς όταν βρίσκεται σε διακοπές ή γενικότερα εκτός εργασιακού περιβάλοντος. Γάμοι, διαζύγια, αλλαγές στην εργασία, μετακομίσεις, όλα τα αποφασίζουμε όταν το μυαλό είναι ξεκούραστο και αποσυνδέεται από το στρες που μας προσθέτει η δουλειά μας.

Επίσης, λένε ότι στις διακοπές ξεκουράζεται κανείς μόνο αν θέλει να ξεκουραστεί. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει κλειστό κινητό, κλειστό υπολογιστή, ανθρώπινη επαφή, ρομαντικές βόλτες στη θάλασσα, μοναχικά απογεύματα με την καλύτερη παρέα, τον εαυτό μας, που κατά τη διάρκεια του χειμώνα είναι ο μόνος που δε βλέπουμε, παρεούλες σε μπαλκόνια με ποτά και καρπούζι, θερινό σινεμά με τη μυρωδιά από τα σπόρια να γεμίζει τον αέρα, κολύμπι στη θάλασσα και ηλιοθεραπεία με το αγαπημένο μας αντηλιακό, καφέ παραθαλάσσια με την παρέα, φαγητό το βράδυ σε φτηνή ψαροταβέρνα με μεζέ και ουζάκι, Δεκαπεντάύγουστο σε μια από τις χιλιάδες Παναγίες ανά την Ελλάδα, δροσερό νερό από την πηγή μετά από πεζοπορία σε βουνό, ρακέτες στην άμμο, γιαουρτάκι στην πλάτη για να τραβήξει το κάψιμο, ύπνος το βράδυ με ανοιχτά παράθυρα και ανεμιστήρα στο φουλ, μια σαλάτα για μεσημεριανό και το σημαντικότερο απ'όλα, ατελείωτες μεταμεσονύκτιες συνομιλίες, μέχρι να βγάλουμε από μέσα μας ό,τι μαζέψαμε το χειμώνα.

Απ'όλα τα παραπάνω, τίποτα δε χρειάζεται χρήματα για να το αποκτήσει κανείς, κι "αν δεν υπήρχε αυριο" έτσι θα περνούσα το καλοκαίρι μου. Με αυτά τα λίγα που κρύβουν τα πολλά. Επομένως, στα τσακίδια και η κρίση και όλοι όσοι μας ζάλισαν με αυτή. Το λέω και το φωνάζω δυνατά σε όλους όσους μας δηλητηριάζουν τη ζωή με φοβέρες, καταστροφολογίες και ψεύτικη ανησυχία για το μέλον. Με ακούτε ρε;;;; ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ!!! Η φτώχεια θέλει καλοπέραση λέει ο λαός, και το καλύτερο στην υπόθεση είναι ότι η καλοπέραση και η ευτυχία δε χρειάζεται χρήμα για να υπάρξει.

Κλείστε την τηλεόραση λοιπόν, ανοίξτε την καρδιά σας και αφήστε τον εαυτό σαν ελεύθερο να αποτοξινωθεί από το φόβο, την πίεση, την κλεισούρα. Ανοιχτός αέρας, νεράκι, θάλασσα, βόλτες, βεντάλιες, κοντά παντελονάκια και να πάνε να πνιγούνε όλοι τους. Έχουμε πάρει τις αποφάσεις μας για θυσίες. Τώρα ας το πάρουν κι εκείνοι απόφαση ότι ήρθε η ώρα να το βουλώσουν! (Μα πως τα λέω έτσι όταν τα πάιρνω!)

Αγαπημένοι μου φίλοι, καλό Αύγουστο σε όλους, καλή ξεκούραση, καλά μυαλά και δε χανόμαστε... μόλις βρω την ευκαιρία θα τα πούμε και στα ιστολόγιά σας: κάτι κινήθηκε από τον ΟΤΕ με τις γραμμές στο κέντρο, οπότε μπορεί μέσα στο μήνα να έχουμε και σύνδεση στο σπιτι.

Πλώρη για...

2010-07-20T14:36:00.000+02:00

Φωτογραφία από εδώ.

Το χειρότερο κακό που μπορεί να πάθει ένας λαός είναι να φτάσει σε σημείο να μην ξέρει που πηγαίνει. Σαν πολίτες νομίζω ότι ξέρουμε τι θέλουμε από το κράτος, έχουμε αναγνωρίσει τα λάθη μας και προσπαθούμε, ο καθένας όπως μπορεί, να ανταπεξέλθουμε στι νέες απαιτήσεις της εποχής.

Το πρόβλημά μας τώρα είναι άλλο. Ψηφίζουμε μία κυβέρνηση θεωρώντας ότι θα τηρήσει, έστω και κατά ένα μέρος τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Δεν αναφέρομαι βέβαια στην οικονομία διότι στο θέμα αυτό έχουμε δεχτεί πλέον αφελώς ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν ήξερε τη σοβαρότητα της κατάστασης οπότε τα γεγονότα τον ανάγκασαν να παραβεί στο 100% την αποδεδειγμένα σοσιαλιστική ιδεολογία του, μέσα στη οποία βάζω στοίχημα ότι γαλουχήθηκε, και να αποτελειώσει τη ληστεία που τόσα χρόνια οι προκάτοχοί του δεν κατάφεραν να αποτελειώσουν. Το πρόβλημά μου είναι τα εθνικά θέματα.

Και όχι, δε θα αναφερθώ καν στο θέμα των Τουρκικών παραβιάσεων. Και σε αυτό το θέμα έχουμε δεχτεί, αφού πήραμε τα νευροκατασταλτικά μας, ότι οι κακοί Τούρκοι παραβιάζουν συνεχώς το διεθνές δίκαιο και μπάινουν στο Αιγαίο, ενώ εμείς που είμαστε φιλειρηνικός λαός, δεν απαντάμε στις παραβιάσεις για να αποφύγουμε ένα θερμό επεισόδιο που μόνο αρνητικές συνέπειες θα μπορούσε να έχει στη χώρα. Άλλωστε, μετά τα Ίμια, όταν ψηφίζαμε ΠΑΣΟΚ, ξέραμε τι παίρναμε.

Μιλάω για τα βιβλία της ιστορίας. Στο βιβλίο της Γ' γυμνασίου αναφέρεται το επεισόδιο των Ιμίων και δεν ξεκαθαρίζεται την εθνική θέση. Σε ποιον ανήκουν τα Ίμια κατ'εμάς; Το βιβλίο μιλάει για θερμό επεισόδιο λόγω διεκδήκησης της περιοχής από τις δύο πλευρές. Είχαμε δηλαδή στο Αιγαίο περιοχή που από λάθος νομίζαμε ότι μας ανήκει και το ίδιο έπαθαν και οι Τούρκοι; Και ξαφνικά τι έγινε τότε; Μετά από δεκαετίες έτυχε να συναντηθούμε και οι δύο εκεί και αποφασίσαμε να μαλώσουμε για το ποιος θα πάρει τις βραχονησίδες; Και μέχρι τότε; Δεν είχαμε πετύχει ο ένας τον άλλον και νομίζαμε ότι μόνο οι δικοί μας παηγαλινουν στα νησιά; Ρε; Είχε ή δεν είχε Ελληνική σημαία η βραχονησίδα; Για ποια διεκδήκηση και από ποιον μιλάμε λοιπόν;

Βλέπω ότι σε τόσο λεπτά θέματα οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ μονίμως κάνουν τα στραβά μάτια. Μια το θέμα με το "συνωστισμό" στο λιμάνι της Σμύρνης, μια στο θέμα των Ιμίων, όλο πατάτες τους ξεφεύγουν στα βιβλία... Βρε άτιμα παιδιά, θα με κάνετε να σκεφτώ ότι δεν πρόκειται για λάθος και ότι το κάνετε επίτηδες... Και ξέρετε ότι πονηριά εγώ δεν κουβαλάω επάνω μου, αλλά μια το ένα, μια το άλλο, δε θέλω και πολύ να μιλήσω για σινιέ προδότες! Που ακριβώς θέλετε να τον πάτε αυτό το λαό, μπορείτε να μας πείτε; Το Αιγαίο, μέχρι που θα το έχετε Ελληνικό; Ποιο είναι το σχέδιό σας; Πέστε μας και μπορεί να μας αρέσει κι εμάς. Κι αν δε μας αρέσει, εκλογές έρχονται βρε αδερφέ, δημοκρατική χώρα είμαστε, να ψηφίσουμε κάτι άλλο αν είναι.

ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΤΕ;

Κι επειδή η ερώτηση είναι ρητορική, ένα έχω να πω: μαζευτείτε, μη σας μαζέψουμε στις επόμενες εκλογές!

Γερμανικό μοντέλο

2010-07-16T19:00:00.001+02:00

Αντιγράφω από εδώ το άρθρο:

"Η επιτροπή των συνταγματολόγων που επεξεργάζεται τον νέο εκλογικό νόμο υιοθετεί, όπως αναμενόταν, ένα σύστημα που αντιγράφει το γερμανικό μοντέλο στα ελληνικά. Τα μέλη της επιτροπής προτείνουν τη διαίρεση της χώρας σε 180 μονοεδρικές περιφέρειες, οι οποίες με σχετική πλειοψηφία θα εκλέγουν, χωρίς σταυρό προτίμησης, ισάριθμους βουλευτές. Θα υπάρχουν δύο υποψήφιοι των κομμάτων σε κάθε μονοεδρική περιφέρεια. Ο πρώτος στη λίστα θα εκλέγεται βουλευτής με αναπληρωτή τον δεύτερο.

Οι υπόλοιποι 120 βουλευτές θα ελέγονται από τις ευρύτερες περιφέρειες με ξεχωριστή λίστα υποψηφίων ανάλογα με τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτων. Σύμφωνα με τη νέα εκλογική αρχιτεκτονική, τα δύο μεγάλα κόμματα καθώς υπερτερούν σε ψήφους θα εκλέγουν κυρίως βουλευτές στις μονοεδρικές περιφέρειες. Ο συνολικός αριθμός των βουλευτών τους θα καθορίζεται ωστόσο από το όριο αναλογικότητας του εκλογικού νόμου. Εάν ξεπερνούν το όριο δεν θα εκλέγουν βουλευτές από την περιφέρεια."

Με λίγα λόγια δε θα βάζουμε πλέον σταυρό προτίμησης. Ο πρώτος επίλεκτος από το κόμμα θα είναι και αυτός που θα παίρνει την έδρα. Σύντομα δε, μετά το γερμανικό μοντέλο, θα πάμε στο Χιτλερικό μοντέλο, οπότε και δε θα χρειάζεται καν να ψηφίζουμε. Θα μας ανακοινώνεται από τους ευγενέστατους κομματοκράτορες η επόμενη κυβέρνηση κι εμείς, όλοι μαζί, θα χειροκροτάμε από τη χαρά μας.

Κι επειδή ώς γνωστόν έχω μαγικές ικανότητες, ιδού το βίντεο από το μέλλον, στο οποίο ανακοινώνεται η επόμενη κυβέρνηση των Ελλήνων, και ο κόσμος ζητωκραυγάζει από κάτω.

Και εις ανώτερα!!!

Αληθινή ιστορία.

2010-07-06T13:00:00.003+02:00

Εικόνα από εδώ.

Προχτές, πηγαίνοντας στη δουλειά, σταμάτησα σ'ένα ζαχαροπλαστείο και πήρα μερικά γλυκά για να τα φάω στο δρόμο. Λίγο μετά που βγήκα από το ζαχαροπλαστείο, με σταμάτησε ένας άνθρωπος εμφανώς σε πολύ άσχημη κατάσταση. Μου είπε ότι είχε να φάει 2 μέρες και ότι περπάτησε περίπου 10 χιλιόμετρα με τα πόδια. Σχεδόν έκλαιγε. Μου ζήτησε χρήματα. "Είμαι 32 χρονών", μου είπε, μισά στη γλώσσα του, μισά στη γλώσσα μου, "και πρώτη φορα αναγκάζομαι να ζητήσω χρήματα". Στο πορτοφόλι μου είχα 40€ και κάτι κέρματα, περίπου 3€.

Ενστικτωδώς, του έδωσα τα γλυκά που κρατούσα. Όταν ήρθε η ώρα να του δώσω χρήματα, μέσα μου άκουσα μια φωνή: "Μην τον βλέπεις που κλαίει, μπορεί και να σε κοροϊδεύει.". Αντί να του δώσω τα 40€, του έδωσα μόνο τα κέρματα. Τον χαιρέστησα και έφυγα. Όταν πέρασαν λίγα λεπτά και κατάλαβα τι έκανα, δεν ήταν δυνατό να τον βρω. Είχε χαθεί στον κόσμο. Θα καθυστερούσα κι από τη δουλειά βλέπεις...

Τώρα που πέρασε όλο αυτό σκέφτομαι: μ'εκείνα τα 40€ θα μπορούσα να αγοράσω το φαγητό μιας ημέρας ενός ανθρώπου που πεινούσε. Τώρα που τα κατάφερα κι έμειναν στη δική μου τσέπη, τι καλύτερο μπορώ ν' αγοράσω;

Πέτρου και Πάυλου, 29 Ιουνίου

2010-06-29T16:50:00.001+02:00

Φωτογραφία από εδώ.

Σήμερα, 29 Ιουνίου, γιορτάζουν οι δύο πόλεις που έζησα τα περισσότερά μου χρόνια. Η Καβάλα και η Ρώμη. Η μεν Καβάλα, με τον Απόστολο Παύλο της, η δε Ρώμη με τον Απόστολο Πέτρο. Και στις δύο πόλεις σήμερα είναι όλα κλειστά και ο κόσμος ξεκουράζεται... ε, και με την ευκαιρία της καλοκαιρινής περιόδου, κάνει και μια βόλτα από τις κοντινές παραλίες.

Αυτές τις δύο προσωπικότητες τις εκκλησίας τις έχω συνδυάσει με τη δυνατή βούληση, την αγάπη για τα γράμματα, για τη μελέτη, για τις αρχές και τις αξίες, αλλά και την απλότητα. Για μένα σήμερα είναι κάτι σαν "των Τριών Ιεραρχών", αλλά με περισσότερους συμβολισμούς. Ο Ψαράς και ο προσκολλημένος στη μόρφωση και τη φιλοσοφία Ρωμαίος πολίτης. Η άκρα σπουδή και η άκρα απλότητα. Τα σύμβολα της μελέτης των βιβλίων και της απλής καρδιάς που αν κάποιος μπορέσει και τα συνδυάσει, νομίζω ότι βρίσκει το κλειδί της ευτυχίας και γιατί όχι, ακόμη και αυτό του παραδείσου.

Το να έχει κανείς αρχές και αξίες και να προσκολάται σε αυτές, όχι από υπερηφάνεια, αλλά από απλότητα και αγάπη στο ατόφιο, το γνήσιο είναι κάτι πολύ σπάνιο σήμερα. Ή μάλλον λάθος: δεν είναι σπάνιο, είναι δύσκολο να το βρει κανείς, μιας και η σημερινή μόδα και το σύστημα προωθούν το εφήμερο, το εύκολο, το φτηνό. Ενώ το "σήμερα" λέει "κοίτα την πάρτη σου", οι δύο Απόστολοι δίδασκαν το "κοίτα τα χάλια σου". Στην πρώτη περίπτωση; Ο μέγιστος εγωισμός. Στη δεύτερη; Η αυτογνωσία.

Δε θα κάνουμε θρησκευτικά σήμερα φυσικά, ούτε θα προσηλυτίσουμε αλλόθρησκους. Χρόνια πολλά μόνο θέλω να ευχηθώ στους εορτάζοντες και στην αγαπημένη μου Καβάλα με τις ατελείωτες ομορφιές της, καθώς και στη Ρώμη, που όσο κι αν προσπαθείς, ποτέ δεν την ανακαλύπτεις ολόκληρη.

--------

Υ.Γ.: Βρήκα σήμερα ένα βίντεο στο YouTube και γέλασα πολύ. Ε, και με την ευκαιρία της προσπάθειας που κάνω να θυμηθώ τα χάλια μου - μας ... το παραθέτω και σ'εσάς.

Αν δε βλέπετε το βίντεο, πατήστε εδώ.

Έτσι είμαστε εμείς!

2010-06-23T15:25:00.000+02:00

Φωτογραφία από εδώ.

Δεν έχω να πω και πολλά σήμερα, μόνο να βάλω ένα τραγουδάκι ήθελα. Έτσι νιώθω, έτσι κάνω. Έτσι είμαστε εμείς οι blogers: εντελώς αποσυνδεδεμένοι από την πραγματικότητα. Ο κόσμος καίγεται κι εμείς τα δικά μας. Μουσική; Μουσική. Σινεμά; Σινεμά. Χαζολόγημα; Χαζολόγημα. Έχουμε και τα σοβαρά μας, δεν μπορώ να πω, αλλά αυτό είναι το καλό. Τα έχουμε όποτε θέλουμε εμείς. Κανένας συγχρονισμός με την πραγματικότητα. Στο σαλόνι έχουμε το δικό τους το κουτί και όταν το κλείνουμε, ανοίγουμε το δικό μας. Αυτό που μας δίνει τη δυνατότητα να πούμε αυτά που θέλουμε εμείς, αυτά που αισθανόμαστε, αυτά που μας γλυκαίνουν, αυτά που μας πικραίνουν, αυτά που μας γλυκοπικραίνουν, αυτά που μας συγκινούν. Το κουτί σας και το κουτί μας λοιπόν κύριοι.

Έγιναν κατά καιρούς κάποιες προσπάθειες να κλείσουν με τον τρόπο τους το δικό μας κουτί επιβάλλοντας την επωνυμία, λες και στο δικό τους κουτί όλα γίνονται στο φως της ημέρας και επώνυμα. Τέλοσπάντων. "Αγαπάτε αλλήλους" είπε, οπότε κι εγώ θα πω "ο πόσο σας αγαπώ απαίσια δημοσιογραφάκια"!

Τέλοσπάντων, σήμερα έχουμε Χρήστο Δάντη. Άστους αυτούς να κουρεύονται στα παράθυρα. .Εδώ που τα λέμε βέβαια και το κούρεμα τέχνη είναι κι αυτοί ούτε κι αυτό δεν είναι ικανοί να κάνουν...

Τα φιλιά μου σε όλους. Απολαύστε το τραγουδάκι που το αφιερώνω στην αγάπη μου και τα λέμε σύντομα.

"Αν δεν υπήρχε αύριο", εκδοση Ιουνίου

2010-06-09T16:51:00.000+02:00

Εντελώς τυχαία είδα αυτό το βίντεο και θυμήθηκα πάλι το βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα που μόλις τελείωσα.

Δεν ξέρω τι αισθανθήκατε εσείς βλέποντάς το, πάντως από όλα αυτά που περιγράφει, εμένα δε μου λείπει τίποτα... ουτε καν το τελευταίο. Μάλλον καλά κάνω λοιπόν και αισθάνομαι ευτυχισμένος. Όχι τίποτε άλλο, αλλά πολλοί μου έλεγαν ότι εγώ είμαι ο ανώμαλος της υπόθεσης, ότι ζητάω λίγα, ότι η ζωή είναι κι άλλα πράγματα κλπ.

Ότι με δέρνει μια φαινομενική αναισθησία, με δέρνει, αλλά τι να κάνω που το έχω φιλοσοφήσει και μου αρκούν πολύ λίγα πράγματα για να είμαι καλά. Τα υπόλοιπα τα προσπαθώ, αλλά πιο πολύ για να κάνω ευτυχισμένους τους δικούς μου ανθρώπους που τα ζητάνε. Δε στενοχωριέμαι εύκολα, δεν πτοούμαι με τίποτα (πολλοί λένε ότι κάτι παίρνω, όντως κάτι παίρνω, αλλά το θέμα είναι τι;) και γενικά από όλη τη μαυρίλα που μας περιτριγυρίζει, εγώ είμαι σίγουρος ότι ο κακός της υπόθεσης στο τέλος θα το πληρώσει με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο και θα βράσει στα καζάνια της κολάσεως, ενώ όλοι οι υπόλοιποι θα ζήσουνε καλά κι εγώ καλύτερα. Τώρα θα μου πείτε "το παρα....κάνεις". Η μέχρι τώρα εμεπιρία μου αυτό μου έχει δείξει. Είναι τόσο κύκλος η ζωή, που ακόμη κι εγώ, όσες φορές έχω πάρει το ρόλο του κακού, το πλήρωσα, οπότε δεν μπορώ να πιστεύω σε πράγματα που είναι έξω από τη δική μου αντίληψη. Κάποιος μπορεί να μου πει ότι η ζωή δεν είναι πάντα έτσι. Η δική μου πάντα έτσι ήταν. Όποιος έκανε λαδιά, ως εκ θαύματος, το πλήρωνε, εκτός αν προλάβαινε να ζητήσει συγγνώμη. Τώρα τι να σας πω... μπορεί να είναι και που είμαι της Μαρίκας εγγονός και ματιάζω εύκολα.

Επιστρέφοντας στο θέμα της ευτυχίας, αυτό που θέλω να πω είναι ότι όταν μας ζαλίζουν σε συγχορδία όλοι μαζί για το ότι πάμε ντουγρού για την καταστροφή, καλό είναι να κοιτάξουμε τι αγαπάμε πραγματικά και αν αυτό που αγαπάμε πρόκειται να χαθεί από την οικονομική κρίση. Κι επειδή οι αγαπημένοι μας, εμείς, καθώς και όλες οι καθημερινές μας μικρές απολαύσεις δε χρειάζονται χρήματα για να διατηρηθούν, καταλήγω ότι μάλλον άδικα σκάμε.

Το ημερολόγιο μιας ξανθιάς

2010-05-31T13:38:00.001+02:00

-----

Το παρακάτω κείμενο είναι αποτέλεσμα δημιουργικής συγγραφής και κάθε ομοιότητά του με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική. Η ηρωίδα του κειμένου ΔΕΝ χρησιμοποιεί καλλυντικά Yves Rocher.

-----

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

από τη στιγμή που άκουσα στο ραδιόφωνο τα ευχάριστα νέα, δεν έβλεπα την ώρα να επιστρέψω στο σπίτι και να σου γράψω!

Επιτέλους! Η παγκόσμια ειρήνη ξεκίνησε να προωθείται στα σοβαρά! Από τότε που συμμετείχα στο διαγωνισμό Miss Blonde Under Petralones (Μις Ξανθιά Κάτω Πετράλωνα) κι ευχήθηκα να έρθει επιτέλους η ειρήνη στον κόσμο, κάτι άλλαξε στον πλανήτη. Τελικά πρέπει να είμαι πολύ σημαντικός άνθρωπος αφού τόσο γρήγορα εισακούστηκε η έκκλησή μου πάνω από τη γέφυρα της ομορφιάς.

Άκου λοιπόν τι έγινε: κάτι αδίστακτοι ακτιβιστές τρομοκράτες που μόνο ένας θεός ξέρει πόση κακία και πονηριά κουβαλάνε μέσα τους, προσπάθησαν να σπάσουν το εμπάρκο που είχε επιβάλει το ειρηνικό Ισραήλ στη Γάζα. Αυτοί οι αχρείοι, θέλησαν να περάσουν ανθρωπιστική βοήθεια στον πληθισμό της Γάζας, αλλά σίγουρα, μέσα στα φασολάκια κονσέρβα, στα εβαπορέ γάλατα και στα αντιβιοτικά, θα είχαν κρύψει και πυρηνικά, τα οποία κάποια στιγμή θα χρησιμοποιούνταν εναντίον του ειρηνικού Ισραήλ από τα γυναικόπαιδα της Γάζας. Διότι είναι παγκοσμίως γνωστό ότι στη Γάζα το παιδί, με το που γεννιέται, μαθαίνει πως γίνεται η σχάση του ουρανίου, προκειμένου να σκοτώσει περισσότερους Ισραηλινούς, ενώ η μέση Παλαιστίνια μάνα, έχει στην κουζίνα της κρυμμένες κάτω από τις χύτρες μερικές βόμβες, έτσι για να βρίσκονται, μην τύχει και περάσει κανένας ειρηνικός Ισραηλινός στρατιώτης και δεν μπορέσει να του δείξει το μίσος που αδικαιολόγητα τρέφει εναντίον του!

Το ειρηνικό Ισραήλ λοιπόν, επενέβη και σκότωσε 16 από εκείνους τους αδίστακτους ακτιβιστές που μετέφεραν τα πυρηνικά φασολάκια σε κονσέρβα!!! Δεν μπορούμε βέβαια να του προσάψουμε τίποτε για αυτή του την πράξη γιατί οι 16 φόνοι έγιναν σε διεθνή ύδατα. Τώρα που το σκέφτομαι, να καλέσω σε κρουαζιέρα τη Σούλα, αυτή την κακάσχημη που μου πήρε τον τίτλο, και μόλις πιάσουμε διεθνή ύδατα, να την ξεμαλλιάσω! Τίποτε δε θα μπορέσει να μου κάνει η σκύλα! Χα! Στα διεθνή ύδατα όλα επιτρέπονται! Το λέει και το Ισραήλ!

Το μήνυμά μου σε όλον τον πλανήτη, μιας και μετά τη γέφυρα της ομορφιάς με διαβάζουν όλοι, είναι το εξής: σ'έυχαριστώ Ισραήλ που προωθείς την παγκόσμια ειρήνη! Τα παράνομα όπλα που ήταν κρυμμένα κάτω από τα φασολάκια κονσέρβα ήταν όντως απειλή για το δημοκρατικό Τελαβίβ και για όλο τον πλανήτη. Είναι τώρα καιρός να ασχολούμαστε με κάτι πεινασμένα γυναικόπαιδα στη Γάζα και να διακινδυνεύουμε την ησυχία μας; Άλλωστε, όταν ένας τόσο πολύπαθος λαός όπως το Ισραήλ προβαίνει σε μία τέτοια πράξη άμυνας, σκοτώνοντας 16 ανθρώπους -σε διεθνή βέβαια ύδατα, να τα λέμε αυτά!- δεν μπορεί να μην έχει δίκιο! Διότι για να φτάσει εκεί έχοντας περάσει τόσα, πάει να πει ότι δεν είχε άλλη επιλογή. Το ειρηνικό Ισραήλ ξέρει πότε πρέπει να σκοτώσει. Δε σκοτώνει άντε - άντε! Γιατί τα έχει περάσει και το ίδιο αυτά και καταλαβαίνει!

Τώρα πρέπει να σε αφήσω, αγαπημένο μου ημερολόγιο γιατί έχω ραντεβού για ντεκαπάζ! Κάποια μέρα, όλο και κάποιος δημοσιογράφος του Star θα σε ανακαλύψει και τότε όλοι θα καταλάβουν πόσο μεγάλο μυαλό είμαι! Μα να μη με ανακαλύψει ακόμα κανένα κόμμα για στέλεχος;;;; Μπα... μάλλον με κρατάνε για ώρα ανάγκης... Για τα δύσκολα, ξέρεις!

Σε φιλώ γλυκά με το πανάκριβο λιπ γκλός μου!

Ωρέ που πάμε...

2010-05-29T20:29:00.000+02:00

Τελικά δεν ξέρω. Όσο σκέφτεται κανείς είναι καλύτερα ή χειρότερα; Παρακολουθώντας την ιστορία του ανθρώπου, μας δίνεται η εντύπωση ότι πηγαίνουμε πάντα προς το καλύτερο. Από την μοναρχία και τα τυραννικά καθεστώτα, καταλήξαμε στη δημοκρατία και στη -φαινομενικά τουλάχιστον- λαϊκή κυριαρχία. Από την εποχή του λίθου περάσαμε στην ηλεκτρονική εποχή. Κάθε μέρα που περνούσε κατακτούσαμε όλο και περισσότερα δικαιώματα, όλο και περισσότερες ελευθερίες, όλο και μεγαλύτερη πρόσβαση στη μάθηση, στην ελεύθερη έκφραση, στην τεχνολογία, στα αγαθά.

Μετά την πτώση των μοναρχιών και των απολυταρχικών καθεστώτων, εγκαθιδρύθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου. Η εξουσία δεν ήταν πλέον κληρονομική. Ο λαός ξεκίνησε να ψηφίζει και να εκλέγει πάντα τον καλύτερο. Μπορεί βέβαια ο πρώην πρόεδρος τον Η.Π.Α. είναι γιος πρώην προέδρου και η νυν υπουργός εξωτερικών του ίδιου κράτους να είναι πρώην κερατωμένη σύζυγος άλλου πρώην προέδρου, αλλα όλο αυτό έτυχε. Επίσης έτυχε που ο νυν πρωθυπουργός της Ελλάδος είναι γιος πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος ήταν επίσης γιος πρώην πρωθυπουργού. Φταίνε τώρα αυτοί που όλοι στο σόι τους ήτανε άξια παιδιά; Προς Θεού! Δημοκρατικά εξελέγησαν άλλωστε. Για να μη μιλήσω για το Μητσοτακαίικο... Η Ντόρα, είναι όντως η πλέον άξια. Παγκοσμίως αναγνωρισμένο τώρα αυτό. Οπότε, είναι καθαρά συμπτωματικό το ότι θέλει κι εκείνη να γίνει πρωθυπουργός. Επίσης, αυτό το "φιδίδιο βλέμα", δεν το έχει κληρονομήσει από πουθενά. Κι αυτό τυχαίο είναι. Όπως τυχαίο είναι επίσης το γεγονός ότι όποιον συναντάει, αυτός την επομένη έχει παραιτηθεί από τη ΝΔ. Αυτά βέβαια δεν τα έμαθε από κάπου συγκεκριμένα και τα κάνει. Είναι που είναι άξια και έχει πειθώ και όλοι θέλουν να είναι με το μέρος της. Του δε πατέρα της, οδόλως του έχει μοιάσει, ούτε στη μούρη, ούτε στις πρακτικές! Όλα είναι σατανικές συμπτώσεις.

Από την άλλη πλευρά, για να επιστρέψω στο θέμα μας, από μία περίοδο που όλα έπρεπε να γίνονται από το ανθρώπινο χέρι, περάσαμε στη βιομηχανική επανάσταση και χάρην της μείωσης του κόστους, τη δουλειά πολλών ανθρώπων ξεκίνησε να την κάνει μια μηχανή. Τώρα πως γίνεται όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότερες δουλειές να γίνονται από μηχανές, και παράλληλα το κόστος μονίμως να αυξάνεται και μάλιστα να περνάει στους καταναλωτές, ένας θεός το ξέρει. Τυχαίο κι αυτό. Μπορεί να απολύουμε προσωπικό για να μειώσουμε το κόστος, να παίρνουμε αυτόματες γραμματείς (καλή ώρα εγώ) για να μην πληρώνουμε μισθούς, να επικοινωνούμε με e-mail για να μην πληρώνουμε ταχυδρόμους, οι τιμές όμως εκεί!!! Πάντα προς τα επάνω! Πως γίνεται τώρα αυτό, δεν ξέρω!!!

Η δε πρόσβαση στην πληροφορία είναι μια άλλη ενδιαφέρουσα ιστορία. Κάποτε δεν υπήρχαν βιβλία. Έπειτα, υπήρχαν βιβλία, αλλά δεν υπήρχαν λεφτά να τα αγοράσει ο κόσμος. Τώρα που υπάρχουν και βιβλία και λεφτά, γεμίσαμε τούβλα! Κι αυτό πως γίνεται, δεν μπορώ να το καταλάβω. Τυχαίο θα είναι πάλι!!!

Ένα είναι όμως αυτό που στις μέρες μας με κάνει πραγματικά υπερήφανο: η ελευθερία της έκφρασης! Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο να μην σου επιτραπεί να γράψεις, να μιλήσεις ή να διαδηλώσεις στην Ελλάδα. Όλος ο κόσμος μιλάει για το πόσο φιλελεύθεροι είμαστε σε αυτό το θέμα. Τώρα, το γεγονός ότι τα Μ.Μ.Ε. θα καλύψουν το θέμα όπως τους αρέσει, θα δείξουν τις εικόνες που θέλουν αυτά, θα βγάλουν στα παράθυρα μόνο αυτούς που "βολεύουν" και γενικά από εκεί που εσύ απλά διαδηλώνεις εκείνα θα έχουν δημιουργήσει για σένα εικόνα δολοφόνου, καταπατητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κλέφτη, και άλλα πολλά, είναι επίσης τυχαίο και ουδεμία σχέση έχει με το δικό σου δικαίωμα στην έκφραση. Τα δε παλιομπλόγκς, που δημοσιεύουν διάφορες ειδήσεις είναι προϊόντα αμφιβόλου προέλευσης και καλό είναι να μην τα διαβάζετε. Εσείς απλά να κοιτάτε τηλεόραση και να διαβάζετε "επίσημες" εφημερίδες. Οι πληροφορίες που βγαίνουν εκεί είναι πάντα "διασταυρωμένες" και "ελεγχονται". Αν αυτό εσάς σας κάνει βέβαια σε λογοκρισία, απλά είστε διεστραμένοι.

Τελικά θα αρχίσω να φωνάζω σαν το Λαζόπουλο: "Παράλογοοοοοο!!! ...δεν απαντά! Άρα; Λογικό!"

Τι να τους πούμε;

2010-04-30T13:21:00.000+02:00

Εκόνα από εδώ.

Τώρα που έρχονται τα νέα μέτρα και που ήδη γνωρίζουε πάνω κάτω τι μας περιμένει, αναρωτιέμαι:

Στα παιδιά που τώρα τελειώνουν το σχολείο και συμπληρώνουν τα μηχανογραφικά τους, τι θα πούμε; Το επάγγελμα να διαλέξουν; Πάνω σε τι να βασιστούν και να κάνουν όνειρα;

Στους νέους που τώρα βγαίνουν στην αγορά εργασίας, τι να πούμε; Ποια είναι τα κεκτημένα δικαιώματά τους και με ποια δύναμη να τα διεκδικήσουν όταν η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο;

Στους νέους εκείνους που έχουν την όρεξη και την ψυχική δύναμη να επιχειρήσουν κάτι δικό τους, τι πρέπει να πούμε, που πλέον κανείς δε γνωρίζει πως θα αντιδράσει η αγορά;

Σε αυτούς που έχουν πάρει δάνεια για τις επιχειρήσεις τους, τα οποία τρέχουν, κι αισθάνονται να μην έχουν καμία κάλυψη από πουθενά, τι να πούμε; Πως να τους καθησυχάσουμε;

Στις οικογένειες που ξαφνικά θα μείνουν με δύο μισθούς λιγότερους και θα πρέπει να επαναπργραμματίσουν τα πάντα πάνω σε άλλη βάση, τι να πούμε;

Σε αυτόν που μέχρι τώρα τα έβγαζε πέρα με δυσκολία, τι να πούμε; Όταν μέχρι τώρα απλώς επιβίωνε, τώρα τι θα κάνει;

Στο συνταξιούχο που χάνει τα δώρα Χριστουγένων και Πάσχα και που μέχρι σήμερα έπαιρνε τη χαμηλότερη σύνταξη στην Ευρώπη των 15, τι θα πούμε;

Η αλήθεια είναι ότι σε κανέναν από όλους τους παραπάνω δεν υπάρχει κάτι για να πούμε. Οι δικαιολογίες τελείωσαν. Από εδώ και πέρα, ο Θεός βοηθός.

Λύσεις για να επιβιώσει ο απλός κόσμος θα βρεθούν, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Το πολύ πολύ να τρώμε λιγότερο, να πετάξουμε τα κινητά τηλέφωνα, να επιστρέψουμε στα λεωφορεία, να μειώσουμε τους καφέδες έξω, το κάπνισμα, τις εξόδους, να ανάψουμε λιγότερο τη θέρμανση το χειμώνα και τον κλιματισμό το καλοκαίρι.

Αμφιβάλω πολύ όμως για την αποτελεσματικότητα των μέτρων, ως προς τη μείωση του δημοσίου χρέους. Τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν με αυτές τις περικοπες είναι ΨΙΧΟΥΛΑ, ενώ το μόνο που θα επιτευχθεί με τη μείωση των μισθών είναι η ασφυξία στην αγορά και η επιδείνωση της κατάστασης. Οι μεγάλες σπατάλες, οι οποίες πραγματοποιούνται από το ίδιο το πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς, παραμένουν και φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να κοπούν!!!

Δική μου πρόβλεψη, καθαρά προσωπική, εάν τελικά εφαρμοστούν αυτά τα εισπρακτικά και αντιαναπτυξιακά μέτρα και δεν έχουμε πόλεμο στους δρόμους, είναι η τελειωτική πτώχευση, η έκρηξη του δημοσίου χρέους και η δημιουργία του πρώτου Αφρικανικού κράτους σε Ευρωπαϊκό έδαφος... εκτός αν μας προλάβει κανένας παγκόσμιος πόλεμος, ο οποίος τόσο στις αρχές όσο και στα μέσα του περασμένου αιώνα, αλλά και παλιότερα, έβγαλε τον πλανήτη από τα οικονομικά αδιέξοδα.

Επαναλαμβάνω λοιπόν την ευχή που ανέφερα στη μέση της ανάρτησης: ο Θεός βοηθός.

Είναι επίσημο!

2010-04-18T12:48:00.000+02:00

Κατ'αρχήν να δηλώσω ευτυχής που αυτές τις μέρες βρίσκομαι στην Κρήτη! Είναι, νομίζω, η καλύτερή μου, μιας και βρίσκομαι σε έναν τόπο που έχω συνδυάσει μόνο με διακοπές. Μου είναι πολύ δύσκολο λοιπόν να αισθανθώ κούραση, τουλάχιστον για την ώρα. Αργότερα, αν βαρεθώ κι αρχίσω και κουράζομαι, θα δω τι θα κάνω... του έχω πάρει τον αέρα πάντως: αν δώ τα δύσκολά θα τραβήξω άλλη μια μετακόμιση, γι'αλλη γη, γι'άλλα μέρη.

Το ίντερνετ στο σπίτι ακόμη δεν μπήκε και μετά λύπης έμαθα ότι δεν πρόκειται να μπεί σύντομα. Ενώ υπάρχει απλή τηλεφωνική γραμμή, δεν υπάρχουν διαθέσιμες θύρες για σύνδεση, ούτε καν από τον ΟΤΕ. Αυτό σημαίνει ότι είμαι ένα από τα λίγα άτομα, αν όχι το μoναδικό, που ζει στο κέντρο του Ηρακλείου, (δέκα λεπτά από την Κρήνη Μοροζίνι) και δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο... ενώ η γιαγιά μου στην Αγία Πελαγία, εκτός κατοικημένης περιοχής, με μόνους γείτονές της κάτι αγριοκάτσικα, έχει! Περιμένουμε να ανοίξουν οι θύρες λοιπόν... σταυρώστε τα δάχτυλα και τηλεφωνήστε ομαδικά στον ΟΤΕ για εκδήλωση ενδιαφέροντος σύνδεσης, δηλώνοντας κατοικία το Ηράκλειο!!! Κάντε ένα ψυχικό, κι εγώ δε θα το ξεχάσω!!! Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε internet cafe. Δεν μπορώ να τρέχω συνέχεια στους γείτονες, έχουν κι αυτοί τις δουλειές τους... τουλάχιστον το cafe είναι δίπλα μας, οπότε δε θα εξορίζομαι κάθε φορά!

Τέλος πάντων, άλλα είναι τα σημαντικά τώρα... μπήκε για τα καλά το καλοκαίρι εδώ! Δεν ξέρω τι καιρό έχετε στις πόλεις σας, αλλά εδώ είμαι κι επίσημα με κοντομάνικα και πιθανόν να πάω και θάλασσα σε λίγο. Οι δικοί μου πήγαν από το πρωί Αγία Πελαγία. Εγώ λόγω υποχρεώσεων δεν μπόρεσα, αλλά νομίζω ότι το απόγευμα θα το προσπαθήσω. Θα σας πω πάντως αν πάω και αν επιβιώσω, θα έχουμε σύντομα και νέα ανάρτηση.

Το Πάσχα η Αγία Πελαγία ήταν απίστευτα όμορφη. Χωρίς κόσμο, με λίγα μόνο καλοκαιρινόάκαφέ ανοιχτά! Εγώ βρέθηκα στο Caldera το οποίο είναι γνωστό για την ομορφιά του, τα τραπεζάκια του κάτω από τα δέντρα και την ωραία του μουσική! Νομίζω ότι από μόνη της αυτή η καφετέρια είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της Αγίας Πελαγίας. Αν πάτε, θα το διαπιστώσετε. Και το Del Mare βέβαια δεν είναι καθόλου άσχημο, με τα τραπέζια του σε υπερηψωμένο επίπεδο και το φιλικότατο προσωπικό του. Αν βρεθείτε στα μέρη μας βέβαια, αξίζει να ανηφορήσετε και μέχρι το Nεφέλη για ένα φυσικό χυμό το βράδυ... ξεχωριστό περιβάλλον κι εκεί, ξεχωριστή εμπειρία! Ήθελα να ανεβάσω τις φωτογραφίες μου, αλλά γιοκ τρόπος προς το παρόν! Αν πάω από του ξαδέρφου μου, θα το κάνω από εκεί, να μου πείτε κι αν σας αρέσουν.

Την επικαιρότητα δεν τη σχολιάζω, καθότι με το που επέστρεψα, μπήκα στον πειρασμό να δώ τηλεόραση, αλλά για το καλό του νευρικού μου συστήματος την έκλεισα. Δύο μέρες άντεξα. Πλέον επιλέγω μόνο εκπομπές που μιλάνε για τη ζωή, τους επιτυχημένους ανθρώπους και το περιβάλλον. Κάθε εκπομπή που ανακυκλώνει τα "μπουγαδόνερα" άλλης εκπομπής καθώς και σχόλια πάνω σε άτομα που ζουν μόνο πίσω από το γυαλί και δεν έχουν να επιδείξουν τίποτε αξιόλογο στην πραγματική ζωή, απορρίπτονται. Όταν η τηλεόραση μιλάει για τον εαυτό της και για τον δικό της κόσμο μου τη δίνει στα νεύρα. Όταν μιλάει για εμάς, μου αρέσει! Επομένως μη μου μιλάτε για κρίση, για οικονομικές βοήθειες και τα λοιπά, γιατί δεν ξέρω τίποτε να σας πω, κι από τότες που έπαψα να ενδιαφέρομαι, οι δουλειές μου πάνε πρίμα... μήπως να κάνουμε όλοι το ίδιο;

Άσχετο: με κυνηγάει ένα κακό μάτι αυτές τις μέρες ρε παιδί μου... τι πονοκέφαλος, τι ζαλάδες, τι βούισμα στ'αυτιά... τι να πω! Ευτυχώς έχω τη γιαγιά Μαρίκα, η οποία όχι μόνο ξεματιάζει, αλλά επιστρέφει και το μάτι στον αποστολέα του! Είναι ο φόβος και ο τρόμος του κακού ματιού η Μαρίκα, γι'αυτό, αν αυτός που με μάτιασε με κακό μάτι διαβάζει την ανάρτηση, να προσέχει καλού κακού τα αυτοκίνητα στο δρόμο... ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σε βρει στα καλά καθούμενα.

Πολλά είπα και νομίζω θα με βαρεθείτε... τα υπόλοιπα σύντομα σε άλλη ανάρτηση! Ακούγοντας Orange 93,2 σας χαιρετώ από εδώ, κι έρχομαι επί τόπου στις σελίδες σας! Καλό υπόλοιπο Κυριακής και πολλά φιλιά!

Ανάσταση 2010

2010-04-03T14:49:00.000+02:00

Εικόνα από εδώ.

Μετά από τόσο καιρό, κατάφερα να βρω λίγο χρόνο να γράψω. Σύνήθως τις ημέρες του Πάσχα γραφω κάτι για την περίοδο αυτή. Αυτή τη φορά θα περιοριστώ σε αυτό που μου είπε μια φίλη μου, η οποία δεν είναι χριστιανή αλλά είναι Ελληνίδα και μένει στην Ελλάδα: “Δεν πιστεύω σε αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες, και γενικά δε θρησκεύομαι, συγκινούμαι όμως με την ιστορία του Χριστού.

Η αλήθεια είναι ότι ακόμα κι αν κάποις δεν έχει καμία απόδειξη ότι ο Ιησούς ήταν θεός, θα μπορούσε να τον επιλέξει για θεό του μόνο και μόνο για το ήθος του και τη διδασκαλία του, κέντρο της οποίας είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη για το συνάνθρωπο. Δε θα ξεχάσω μια ιστορία που διάβασα για τον γνωστό πια σε όλους μοναχό Παΐσιο, ο οποίος όταν ήταν μικρός, στο χωρίό του, στα Φάρασα της Καπαδοκίας, προσεύχονταν για να δει κάτι και να πιστέψει στο Θεό. Κι όταν πια είδε ότι δεν έβλεπε τίποτε, τότε αποφάσισε να επιλέξει τον Ιησού για Θεό του, γιατί η διδασκαλία του από μόνη της αποτελούσε για εκείνον το λόγο του αληθινού Θεού. Και μόλις έκανε αυτή τη σκέψη, είδε εκείνον που ο ιδιος πριν λίγο επέλεξε για Θεό του, να τον επιλέγει για άγιό Του. Σύντομα στη “Βιβλιοπαρουσίαση” θα δούμε ένα από τα βιβλία που μιλούν γι'αυτόν τον φωτισμένο άνθρωπο, που όσο ζούσε, είχε προσφέρει ανακούφιση σε χιλιάδες ανθρώπους που τον επισκέπτονταν

Το έριξα στα Θρησκευτικά το ξέρω, αλλά το τραβάει και η περίοδος, τι να κάνω.

Εσωτερικές ειδήσεις:

Οι μετακομίσεις σιγά σιγά τελειώσαν και όλα μου τα πράγματα πλέον βρίσκονται εν Ελλάδι. Το “καινούριο” σπίτι δεν έχει σύνδεση, αλλά να είναι καλά ο γείτονας που μας δίνει τσάμπα wireless. Έχω κάνει αίτηση και περιμένω σε λίγες μέρες το modem και όλα τα άλλα αξεσουάρ του ιντερνετά,n και ελπίζω να σας βρίσκω στις σελίδες σας συχνότερα. Η αλήθεια είναι ότι μου έλειψαν τα blog σας, και σίγουρα, μόλις συνδεθώ, θα αναγκαστείτε να με υποστείτε και πάλι με τα σχόλιά μου όπως παλιά.

Από τώρα η Ωραία Ρώμη και φίλοι που έκανα εκεί θα με βλέπουν μόνο... για ψώνια και διακοπές. Για ψωνια, όταν θα πηγαίνω εγώ και για διακοπές, όταν θα έρχονται εκείνοι. Ήδη, το καλοκαίρι έχουμε κλέισει το πρώτο τσούρμο... να δω που θα τους βάλω... μάλλον θα επιστρατεύσω καί τους ξενώνες των θείων.

Σε λίγα λεπτά φεύγω για το χωριό. Φέτος θα γιορτάσουμε το Πάσχα οικογενειακά, στη θάλασσα. Ελπίζω του χρόνου, να είμαστε όλοι γεροί και να μπορέσω να γιορτάσω το Πάσχα στην αγαπημένη μου Καβάλα, στο χωριό που μεγάλωσα.

Εύχομαι, μαζί με το θεάνθρωπο, να αναστηθεί μέσα μας και πάλι η ελπίδα και το όνειρο και να μπορέσουμε να ζήσουμε στην καθημερινότητά μας τη γνήσια έννοια της αγάπης για τον άνθρωπο. Καλή Ανάσταση!

Ημέρα άγια και τρανή!

2010-03-24T21:00:00.002+01:00

Ημέρα του Ευαγγελισμού σήμερα κι εκτός από τη θρησκευτική γιορτή, γιορτάζουμε και την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα του έθνους.

Μερικοί βέβαια λένε ότι ο αγώνας του 1821 δεν άρχισε τη συγκεκριμένη μέρα και ότι απλά, συμβολικά, επελέγη η 25η Μαρτίου για να συμπίπτει με την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Κύριοι! Δεν θα πρέπει να σας απασχολεί τόσο το πότε άρχισε ο συγκεκριμένος αγώνας αλλά το ότι δεν έχει τελειώσει ακόμη. Είτε αισθανόμαστε ελεύθεροι, είτε αισθανόμαστε ότι έχουμε επιτελέσει το χρέος μας προς την Ελλάδα, βρισκόμαστε σε πλήρη πλάνη. Ο αγώνας για την ελευθερία είναι διαρκής, αδιάλειπτος και απαιτεί πολλές πολλές θυσίες από όλους μας. Ούτε ανομίες πρέπει να αφήνουμε να περνούν απαρατήρητες, ούτε αδικίες, ούτε πολιτικά λάθη, ούτε πολιτικές παραλείψεις και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρούμε αληθές και έγκυρο ό,τι μεταδίδεται από την τηλεόραση, η οποία αποδεδειγμένα πλέον παίζει τα παιχνίδια των μεγάλων, χειραγωγώντας τον απλό κόσμο. Ακούστε τις ειδήσεις μόνο στα σύντομα δελτία, διαβάστε εφημερίδες, blogs και δημιουργείστε δική σας άποψη. Οι πολλές απόψεις κάνουν την κοινή γνώμη. Η άποψη της τηλεόρασης και των "αγορασμένων" σφυγμομετρήσεων είναι απλά... η άποψη της τηλεόρασης και των αγορασμένων σφυγμομετρήσεων! Είναι η δική τους άποψη, η συμφεροντολογική, όχι η δική μας.

Σας αφήνω σύντομα σήμερα γιατί έχω μια παραγγελία να διεκπεραιώσω: τριακόσιες βρεγμένες σανίδες και παράδοση μπροστά στο κοινοβούλιο. Ρε τι έπαθα ο Έλληνας, να κάνω υπερωρίες και στις γιορτές της Χριστιανοσύνης για τον κάθε τρελό που μου ζητάει ό,τι πιο παράλογο. Τι τις θέλει τώρα ο άλλος τις 300 βρεγμένες σανίδες μπροστά στη βουλή; Να τις κάνει τι;

Να μας φωτίζει όλους ο Θεός! Καλή Άνοιξη και καλή Ανάσταση σε όλους και χρόνια πολλά στις Ευαγγελίες και στους Βαγγέληδες!

Ο μοχλός που οδηγεί μπροστά

2010-03-20T04:07:00.002+01:00

Φωτογραφία από το Ροδάκινο, Νότια Κρήτη, Καλοκαίρι 2006

Κλείνοντας πρόσφατα ένα πολύ σημαντικό κύκλο στη ζωή μου, κάθισα και σκέφτηκα τι είναι αυτό που τελικά μας κάνει να προχωράμε μπροστά, να κάνουμε άλματα. Βρήκα πολλούς μοχλούς της ανθρώπινης ανάπτυξης, βρήκα κι έναν όμως τον οποίο ως κοινωνία έχουμε παραμελήσει, υποβαθμίσει, ενοχοποιήσει.

Θρησκεύματα ολόκληρα έχουν βασιστεί στο να μπορέσει ο άνθρωπος να αποβάλλει τις ενοχές του, να μπορέσει να ζήσει ελεύθερος, όπως θέλει εκείνος, να μπορέσει να βιώσει τις χαρές και τις ηδονές με άνεση, χωρίς να σκέφτεται το μετά. Εμπεδώσαμε λοιπόν ως μέλη της κοινωνίας έναν κώδικα σκέψης ο οποίος όχι μόνο μισεί τις συνέπειες, αλλά αποφεύγει και κάθε είδους αρνητικό συναίσθημα που έστω και λίγο θα μπορούσε να θυμίζει ενοχές. Με λίγα λόγια μας αρέσει να κάνουμε ό,τι θέλουμε γιατί διαφορετικά δεν αισθανόμαστε ελεύθεροι, να βάζουμε "στη σίγαση" τη συνείδησή μας για να μη μας ενοχλεί με τύψεις και φυσικά να μην έχουμε συνέπειες από τις πράξεις μας. Ακούω καθημερινα κόσμο να λέει ότι παρακολούθησε το τάδε σεμινάριο και απέβαλλε τις ενοχές που ένιωθε γιατί στο παρελθόν είχε βλάψει τους φίλους του. Άλλους να κυρήτουν μεθόδους ανακαίνισης της συνείδησης καθιστώντας την ουσιαστικά ανενεργή, γιατί, λένε, με το να ελέγχει συνέχεια τον άνθρωπο τον καθιστά δέσμιό της.

Η αλήθεια είναι ότι ο δρόμος της ευτροφικής συνείδησης είναι δύσκολος και σε αναγκάζει πολλές φορές να ταπεινώνεσαι στα μάτια των άλλων προκειμένου να ζητήσεις συγγνώμη, προκειμένου να διορθώσεις το λάθος σου, προκειμένου να πληρώσεις το χρέος σου.

Από την άλλη μεριά βέβαια υπάρχει ο υπερτροφικός εγωισμός, γνωστός και ως "γουρουνίσια μούτρα". Οταν κάποιος αρρωστήσει από εγωισμό, όχι μόνο δε βλέπει το κακό που κάνει, αλλά απορεί για το πως είναι δυνατόν να μην υπάρχουν σήμερα άνθρωποι αλτρουιστές, έτοιμοι να θυσιάσουν όλη τη ζωή τους για εκείνον. Το "μοτο" τέτοιων ανθρώπων είναι "δεν αξίζω εγώ κι εκείνο;;; Και το άλλο;;; Και το παράλλο;;;"...και φυσικά καν δεν του περνάει από το μυαλό μήπως και οι άλλοι αξίζουν τα ίδια. Για τύψεις βέβαια, ούτε συζήτηση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι άτομα άρρωστα από εγωισμό καταντάνε να κάνουν τις πιο ακραίες πράξεις εναντίον των συνανθρώπων τους, θεωρώντας τες μάλιστα απόλυτα φυσιολογικές.

Ενας πολύ σημαντικός άνθρωπος της εποχής μας έχει πει ότι είναι πολύ παιδικό να απαιτείς πράγματα από τους άλλους "γιατί έτσι!" και ότι τίποτε καλό στη ζωή δεν κερδίζεται χωρίς προηγουμένως να έχεις επενδύσει σε αυτό. Ακόμη και όταν πολύ σωστά νιώθουμε υποχρέωση σε κάποιον για κάτι καλό που "ανεξήγητα" μας προσέφερε, αν το καλοσκεφτούμε, μπορεί και την απλή καλή κουβέντα που του είπαμε εκείνος να την είχε τόσο ανάγκη, ώστε να ένιωσε ότι πρέπει να μας την ξεπληρώσει. Επενδύσαμε σ'έναν καλό λόγο, κερδίσαμε μία φιλία.

Επιστρέφοντας στο θέμα των τύψεων, νομίζω ότι όσο περισσότερο καλλιεργούμε τη συνείδησή μας κρατώντας ενεργούς τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της, τόσο καλύτεροι γινόμαστε. Όταν κάθε βράδυ κάνουμε ανασκόπηση των πράξεων της ημέρας βάζοντας τη συνείδηση να "κοσκινίσει" καλά σκέψεις, συμπεριφορές, αυτόματες κινήσεις, συνήθειες, τότε μόνο καλό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα. Οι τύψεις που μας δημιουργεί μία υγιής συνείδηση μας οδηγούν στο να μην επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος και η απαλλαγή από τις τύψεις μόνο με έναν τρόπο μπορεί να συμβεί: με τη συγγνώμη.

Για όσο πιο μικρά πράγματα φτάνουμε να ζητήσουμε συγγνώμη, οδηγούμενοι από τις τύψεις της συνείδησής μας, τόσο περισσότερη ευγένεια χαρακτήρα αποκτάμε, τόσο πιο σώφρονες γινόμαστε, τόσο περισσότερο αποφεύγουμε τα λάθη που πληγώνουν τους άλλους και κατ'επέκταση κι εμάς τους ίδιους.

Αν τώρα η συγγνώμη μας δεν γίνεται δεκτή, τότε ή δεν τη ζητήσαμε με την απαιτούμενη ειλικρίνεια -διόλου απίθανο, οπότε και πρέπει να κοιτάξουμε λίγο τους τρόπους μας- ή έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που δε θέλει να μας δώσει δεύτερη ευκαιρία, πράγμα το οποίο θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να γίνεται σεβαστό. Το να απαιτούμε τη συγχώρηση είναι και λίγο ανωριμότητα.

Παρεξηγημένη λοιπόν, κατ'εμέ, η έννοια των τύψεων. Παρεξηγημένη και πολλές φορές συγκεχυμένη με τη δέσμευση, τη δουλεία, την προσκόληση στο παρελθόν, με τις ερινύες. Οι τύψεις μπορούν να γίνουν ένα άριστο εργαλείο ανάπτυξης της προσωπικότητάς μας, των σχέσεών μας κι ένα παράθυρο προς ένα κόσμο σωστότερο, δικαιότερο, ωριμότερο στον οποίο η αισιοδοξία θα μπορεί να σημαίνει περισσότερο εμπιστοσύνη στις πράξεις μας και λιγότερο τύχη.

Αν μου ξέφυγε καμιά αρλούμπα στην ανάρτηση, συγχωρέστε με, είναι ξημερώματα, 4!

Σας φιλώ όλους!

"Το πάθημα του ψεύτη λύκου", ένας μύθος του Αισώπου.

2010-03-17T19:31:00.002+01:00

----------------------

Η ανάρτηση περιέχει περιεχόμενο από εδώ.

----------------------

Μια φορά κι έναν καιρό, το λιοντάρι αρρώστησε βαριά.
Φοβήθηκε πως θα πεθάνει κι έδωσε διαταγή να συγκεντρωθούν όλα τα ζώα του μεγάλου δάσους μπροστά του, για να του πουν τι πρέπει να κάνει για να γιατρευτεί. Όλα τα ζώα είπαν τη γνώμη τους, ώσπου ήρθε και η σειρά του λύκου.
- Βασιλιά μου, είπε με σεβασμό, δε γνωρίζω κανένα γιατρικό για την αρρώστια σου, μα ούτε και όσα ζώα είναι συγκεντρωμένα εδώ, γνωρίζουν. Το μόνο ζώο που ξέρει από φάρμακα είναι η αλεπού! Μα αυτή σε περιφρόνησε και δεν ήλθε στο κάλεσμά σου. Άκουσα μάλιστα να λένε ότι χάρηκε για την αρρώστια σου και ότι δεν τη νοιάζει κι αν πεθάνεις.

Ο λύκος τα είπε επίτηδες αυτά τα λόγια, γιατί δε χώνευε την αλεπού και ήταν σίγουρος ότι το λιοντάρι θα την τιμωρούσε!
- Ώστε έτσι! φώναξε θυμωμένο το λιοντάρι. Να τη βρείτε αμέσως και να τη φέρετε μπροστά μου. Θα της κόψω τη γλώσσα!
Ο λύκος έτριψε τα χέρια του από τη χαρά του. Είχε έλθει η στιγμή να κάνει κακό στην αλεπού. Ένα πουλάκι, όμως, πέταξε γρήγορα και βρήκε την αλεπού.
- Αυτό κι αυτό συμβαίνει! της είπε. Ο λύκος σε συκοφάντησε και το λιοντάρι θα σου κόψει τη γλώσσα για να σε τιμωρήσει.
- Σ' ευχαριστώ, καλό μου πουλάκι, του είπε η αλεπού. Μη φοβάσαι, θα καταφέρω να γλυτώσω.
Μάζεψε τότε αγριόχορτα και μια και δυο τράβηξε με θάρρος για τη σπηλιά του λιονταριού. Το λιοντάρι, όταν την είδε άφρισε από το κακό του.
- Σου έφερα αυτά τα βότανα, είπε η πονηρή αλεπού στο άρρωστο λιοντάρι, για να γίνεις καλά.

- Έλα εδώ! της φώναξε. Που ήσουν; ∆εν έμαθες ότι κάλεσα όλα τα ζώα να παρουσιαστείτε μπροστά µου;
- Ναι, βασιλιά µου, απάντησε με θάρρος η αλεπού. Το έμαθα πως είσαι άρρωστος βαριά, γι' αυτό κι εγώ, πριν έλθω, πήγα και μάζεψα αυτά τα βότανα, που θα σε κάνουν καλά.
Ο θυμός του λιονταριού έπεσε αμέσως.
- Ώστε γι' αυτό άργησες να έλθεις; της είπε. Καλά έκανες... Θα... γίνω καλά όταν πάρω αυτά τα βότανα;
- Ναι, βασιλιά μου. Μόνο που χρειάζεται να τ' ανακατέψεις µε κάτι ακόμα, για να γίνει τέλειο το φάρμακο.
- Με τι; ρώτησε το λιοντάρι.
- Να τα βράσεις μαζί µε μια γλώσσα λύκου. Αυτή βέβαια... εσύ ξέρεις πού θα τη βρεις.
- Και βέβαια ξέρω! φώναξε το λιοντάρι. Θα κόψω τη γλώσσα αυτού του λύκου!

Το είπε και το έκανε αµέσως. Έτσι η πονηρή η αλεπού τιμώρησε το λύκο για τη συκοφαντία του.

-----------------------------------

"Τα παραμύθια είναι για να κοιμούνται τα παιδία και για να ξυπνάνε οι μεγάλοι." Jorge Bucay

Ποιος; Δε θυμάμαι!

2010-03-08T15:22:00.003+01:00

Φώτο από εδώ.

----------

Το παρακάτω κείμενο είναι προϊόν δημιουργικής γραφής. Η ομοιότητά του με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική. Μα εντελώς μιλάμε!

----------

Σήμερα η ανάρτησή μας αρχίζει με ένα βίντεο που κατά τύχη βρήκα στο YouTube. Πριν πω οτιδήποτε θα σας παρακαλέσω να το δείτε όταν έχετε χρόνο για να μπορέσετε να το παρακολουθήσετε με προσοχή.

Δείτε το βίντεο κι εδώ.

Εδώ θέλω να ρωτήσω: ποιο ήταν εκείνο το καθίκι που συναίνεσε για να πάρουμε τα δάνεια; Που υποθήκευσε την οικονομία της χώρας πουλώντας "φύκια για μεταξωτές κορδέλες" τυφλώνοντας τον κοσμο όλο με Ολυμπιάδες, έργα και άλλα παρόμοια, ενώ παράλληλα μας έσκαβε το λάκο; Να μου πείτε ποιο είναι το καθίκι αυτό, γιατί έχω πάθει άνοια και δε θυμάμαι!

Το άλλο το καθήκι, ο υπουργός οικονομικών του προηγούμενου καθικιού, που το περασμένο Σαββατοκύρακο βγήκε στην TV και ξεδιάντροπα είπε ότι φταίει ο νυν πρωθυπουργός που παρουσίασε το πραγματικό χρεος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ποιο είναι; Πάλι δε θυμάμαι! Ρε, τι έχω πάθει!!!

Ρε βρωμιάρηδες;! Αφού τα ξέρατε όλα, θα φταίει ο απλός ο κόσμος τώρα αν σας πάρει με τις ντομάτες; Εδώ το πράγμα μιλάει από μόνο του! Η Goldman Sachs (ή καλύτερα Goldman Sucks) το έχει παίξει το παιχνίδι και με άλλες χώρες! Μη μου πέιτε ότι δεν ξέρατε τίποτα!!! Πουλημένοι!

Ένα μόνο θα σας πω κι ανοίξτε τ'αυτιά σας! Βρωμιάρηδες! Κι ένας Έλληνας να μείνει ζωντανός μετά από αυτό που μας κάνατε, και πάλι θα πρέπει να ντρέπεστε. Και πάλι θα κρύβεστε να μη σας φτύσουν. Και πάλι δε θα σας περάσει. Και πάλι θα αντέξει η Ελλάδα. Και πάλι ΕΣΕΙΣ θα γραφτείτε στο ίδιο κεφάλαιο με τον Εφιάλτη, εκτός αν πληρώσετε κανέναν δικό σας να γράψει κανένα βιβλίο ιστορίας που θα σας βγάζει και πάλι ήρωες και θύματα των παγκόσμιων οικονομικών καταστάσεων! Ρεμάλια! Άχρηστοι! Πουλημένοι!

Κύριε πρώην πρωθυπουργέ, που δε θυμάμαι το όνομά σου, είχα αγοράσει το βιβλίο σου και το είχα διαβάσει με πολλή προσοχή τότε, πιστεύοντας ότι έλεγες αλήθεια. Τώρα όμως οι σελίδες που έγραψες θα γίνουν πραγματικά χρήσιμες: θα μαζεύω τα περιττώματα του σκύλου μου με αυτές κάθε φορά που θα τον βγάζω έξω. 670 σελίδες έγραψες.... χμμμ... μας κάνουν 335 αφοδεύσεις συν μία το εξώφυλλο... Καλά είναι, σχεδόν ένα χρόνο δε θα αγοράσω χαρτιά! Αυτή είναι δημιουργική οικονομία και χωρίς δανεικά!

Μπορώ να το πω; ΣΑΣ ΕΧΩ ΣΙΧΑΘΕΙ ΚΥΡΙΟΙ! ΟΛΟΥΣ! ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΣΑΣ ΞΑΝΑΔΙΝΩ!!! ΚΑΘΙΚΙΑ: ΜΟΝΟ ΤΟ ΧΕΡΟΥΛΙ ΣΑΣ ΛΕΙΠΕΙ!

Εκ βαθέων

2010-03-03T11:11:00.007+01:00

Φώτο από εδώ.

Όλα αυτά που ακούω και διαβάζω με στενοχωρούν πολύ. Χρωστάμε, οι πιστωτές μας δε μας δίνουν χρόνο, οι Γερμανοί φωνάζουν, οι Ισπανοί χτυπιούνται μαζί μας, οι Πορτογάλοι τη βγάζουν - δεν τη βγάζουν κι αυτοί... και δε βλέπω ένα Χριστιανό να μιλάει για το αυτονόητο: ότι το συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο δεν έχει μέλλον, δεν οδηγεί πουθενά, δεν είναι αναπτυξιακό.

Πήγανε τα "τούβλα", τα ίδια της περασμένης ανάρτησης, και υπέγραψαν συνθήκες στις οποίες υποθήκευσαν το μέλλον των νέων, των λαών, των ίδιων τους των παιδιών. Όλα τα τούβλα, όχι μόνο τα δικά μας! Δέχτηκαν να υποκαθίσταται η διακυβέρνηση της χώρας τους σε περίπτωση οικονομικών προβλημάτων από μια Ευρωπαϊκή κεντρική κυβέρνηση. Εγώ γιατί δεν είχα μάθει τίποτε; Γιατί κανείς δεν ήξερε τίποτε γι'αυτό; Γιατί όταν επέστρεφαν από την υπογραφή των συνθηκών έστηναν γιορτές λες και είχαν κάνει κατόρθωμα; Ξαφνικά μας λένε ότι αν δεν επιβάλουμε τα οικονομικά μέτρα που θέλει η Ευρώπη, θα έρθει στις 15 του Μάρτη η ίδια να μας τα επιβάλει! Εδώ αξίζει να παρακολουθήσουμε αυτό το στιγμιότυπο:

Εννοούσε τη σημερινή κατάσταση; Σίγουρα όχι!!!

Όταν μία ένωση κρατών επιβάλει τόσο αποπνικτικούς κανόνες όπως το όριο του 3% στο έλλειμμα με συγχρόνως τόσο στενά αναπτυξιακά όρια (να θυμήσω ότι δεν μπορούμε να παράγουμε ό,τι θέλουμε στην Ελλάδα) ενώ συγχρόνως εκβιάζει τα κράτη μέλη της να αγοράσουν συγκεκριμένα προϊόντα από άλλα δυνατότερα κράτη της ένωσης (οπλικά συστήματα και συναφή) τότε μάλλον η βάση δεν είναι σωστή. Είναι σα να θέλει ο νομοθέτης να τη βγάζουμε τσίμα τσίμα! Λες και το κάνει επίτηδες! "Και θα χρωστάς και δε θα αναπτύσσεσαι πολύ!"

Όταν, επιπλέον, όλα τα κράτη μετράνε την οικονομική τους δύναμη με βάση το πόση πιστοληπτική ικανότητα έχουν, το πόσο εύκολα μπορούν να δανειστούν δηλαδή, όταν όλα βασίζονται σε δανεικά κι αγύριστα και όταν ο μόνος τρόπος να αποδείξεις ότι δε χρωστάς είναι να παράγεις περισσότερα από το χρέος σου και όχι να αποπληρώσεις το ίδιο το χρέος, το οποίο τρέχει και τοκίζεται, τότε η πορεία όλων μας είναι προδιαγεγραμένη. Όταν ένα χρέος δεν πληρώνεται ποτέ, τότε σιγουρα κάποια στιγμή θα σε πλακώσει, μιας και η ανάπτυξη δεν είναι κάτι που υπάρχει σταθερά και αυξάνεται αιώνια! Τώρα να ρωτήσω: εγώ και άλλα πόσα εκατομμύρια Ευρωπαίων είμαστε πανέξυπνοι και το σκεφτόμαστε αυτό, ή οι αρχηγοί των κρατών μας είναι όλοι εντελώς πουλημένοι;;; Τι συνθήκες πάτε και υπογράφετε ρε;;; Μας δουλεύετε;;;

Αγαπημένα μου Γερμανάκια (όχι όλα... εσείς που διαβλάζετε παθιασμένα Focus), που μας το παίζετε οικονομολόγοι και ξερόλες, ένα θα σας πω: λεφτά δε ζητάμε, το ξέρετε, το είπαμε, μη φοβάστε. Το χρέος μας θα το πληρώσουμε γιατί δεν είμαστε γύφτοι σαν κι εσάς, που αν δεν έρθουν να μας τα ζητήσουν κάνουμε τους κινέζους. Δεν πρόκειται να χάσετε μία από εμάς. Εμείς πηρώνουμε όταν χρωστάμε και όχι κατόπιν αιτήσεως! Γύφτοι, άλλη μία φορά! Όμως, εκεί που είστε ήμαστε κι εδώ που είμαστε θα 'ρθετε κι εσείς. Κι όταν έρθετε, στον συνεταίρων σας την ανάγκη θα πέσετε. Κύκλος είναι η ζωή και για την από κάτω μερία έχετε εσείς σειρά. Για καλή σας τύχη είμαστε σκατοφιλότιμοι και εσείς θα πέσετε στα μαλακά... όταν πέσετε. Τότε θα καταλάβετε πραγματικά τι θα πει Έλληνας, όχι τώρα, που μας περάσατε γενεές δεκατέσσερεις. Άξεστοι! Που η μόνη τέχνη που ξέρετε είναι ο εκβιασμός! Γουρούνια, κι εσείς και όλοι οι όμοιοί σας!

----------------

Η παραπάνω ανάρτηση εκθέτει προσωπικές απόψεις. Τα διάφορα επίθετα χρησιμοποιούνται με τη μεταφορική τους έννοια: κανένα τετράποδο γουρούνι δε θα έφτανε στο σημείο να γράψει τόσες βλακείες στις σελίδες ενός περιοδικού, λόγω επαρκούς νοημοσύνης.

Αποκάλυψη τώρα!!!

2010-02-23T14:17:00.001+01:00

Έχουμε ακούσει πολλά τελευταία για μασωνία, για διαπλοκή, για μυστικές συνεννοήσεις, για μυστικισμό και αποκρυφιστικές οργανώσεις, για ανακάτεμα της πολιτικής με το μαύρο χρήμα και με σύμβολα που κάθε άλλο παρά αθώο χαρακτήρα έχουν. Από σήμερα, ανάμεσα σε όλους αυτούς που κάνουν τις φρικτές αυτές αποκαλύψεις βρίσκομαι κι εγώ. Χαρδαβέλα και Λιακόπουλε, κάντε πέρα να περάσω, κάντε πέρα να διαβώ!

Το θέμα μου ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έψαξα λοιπόν να βρω τι συμβολίζει η σημαία της ενωμένης Ευρώπης. Πολλά πέρασαν από το μυαλό μου. Τα δώδεκα αστέρια πάνω στο γαλάζιο φόντο ειναι σίγουρα ένα θέαμα που παραπέμπει σε πολλούς συμβολισμούς. Παραθέτω μερικές από τις θεωρίες στις οποίες μετά από πολλή μελέτη κατέληξα:

Τα δώδεκα αστέρια πάνω σε γαλάζιο φόντο συμβολίζουν το δωδεκάθεο και την επιστροφή του στον ουρανό του Ολύμπου. Η σημαία της Ευρώπης επομένως είναι ένα καθαρά παγανιστικό σύμβολο το οποίο παραπέμπει στην επιστροφή στην αρχαία θρησκεία.
Οι δώδεκα πεντάλφες αντικαθιστούν τους δώδεκα απστόλους. Παραπομπή σε καταστροφικές λατρείες.
Το γαλάζιο φόντο με τα δώδεκα αστέρια υπονοεί ότι η Ευρώπη θα είναι μόνο για λίγους (συμβολικά 12) και μάλιστα γαλαζοαίματους. Ο απλός λαός θα κακοπερνάει μόνιμα.
Η κλασσική θεωρία, των δώδεκα ιδρυτικών κρατών μελών. Τα υπόλοιπα όμως μέλη που αναπαρίστανται;;;
Η Ευρωπαϊκή σημαία είναι καθαρός συμβολισμός του θηρίου της αποκαλύψεως με τα δέκα κέρατα και δύο δώρο, γιατί λογω κρίσεως πρέπει να πιάσουμε πελατεία.
Ο Καρβέλας λάδωσε την κομισιόν για να προωθήσει το τραγούδι Δώδεκα, το οποίο τότε η πρώη σύζυγός του και νυν εθνική σταρ Άννα Βισση τραγουδούσε.

Μετά τα τελευταία γεγονότα στην Εληνική οικονομία, κατάλαβα ότι όλες αυτές οι θεωρίες ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Η Ευρωπαική σημαία συμβολίζει κάτι πάρα πολύ απλούστερο, ειδικά για εμάς τους Έλληνες. Για να βρείτε τον βαθύτερο συμβολισμό του διεθνούς αυτού λαβάρου, θα πρέπει πολύ απλά να ενώσετε με μία γραμμή όλα τα αστέρια της σημαίας, όπως ακριβώς θα κάνατε σε εκείνα τα παιχνίδια που βρίσκουμε σε περιοδικά σταυρολέξων και κουίζ. Αυτό που θα βγει και αυτό που τελικά, εγγυημένα πλέον, συμβολίζει η σημαία της Ευρώπης είναι το πως θα γίνει ο πισινός μας τώρα που θα εφαρμοστούν τα νέα οικονομικά μέτρα.

Μετά από αυτή την αποκάλυψη δέχομαι συγχαρητήρια μέσω mail αλλά και εδώ στα σχόλια. Για τιμητικές τελετές και βραβεύσεις, μιλήστε με τη γραμματέα μου.

Σας φιλώ!

Η Μακεδονία, η Γεωγραφία και τα τούβλα της τάξης

2010-02-20T17:23:00.003+01:00

Εικόνα από εδώ.

Να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Θα θυμόμαστε όλοι στο σχολείο κάποιους συμμαθητές μας που τους ρωτούσε ο καθηγητής να πουν μάθημα και δεν ήξεραν γιατί δεν είχαν διαβάσει. Η πλάκα είναι ότι ορισμένοι από αυτούς δεν είχαν ιδέα καν τι εξετάζει το μάθημα στο οποίο ήταν παρόντες. Όχι απλά δεν διάβαζαν δηλαδή, αλλά καν δεν ήξεραν που βρίσκονταν. Τα χρόνια πέρασαν και αυτοί, οι τελευταίοι της τάξης, έγιναν πολιτικοί.

Άκουσα προχτές ότι ο όρος Μακεδονία είναι Γεωγραφικός όρος κι επομένως έχουν δικαίωμα στη χρήση του και οι γείτονες μας οι Σκοπιανοί, μιας κι εκείνοι κατοικούν στην περιοχή που κάποτε έζησε ο Μέγας Αλέξανδρος. Αυτό το τελευταίο είναι η μεγαλύτερη

ΚΟΤΣΑΝΑ

που έχω ακούσει. Και εξηγώ γιατί. Με μία απλή έρευνα στο ίντερνετ ή σε άλλη πηγή μπορούμε εύκολα να βρούμε τι εξετάζει η γεωγραφία. Τυχαία λοιπόν, πέφτουμε στην Wikipedia η οποία μας θυμίζει ότι:

"Η Γεωγραφία είναι η συστηματική σπουδή και περιγραφή τόσο της επιφάνειας της Γης, όσο και τών φαινομένων που συμβαίνουν σ΄αυτή.
Είναι η επιστήμη που μελετά και τις κατ΄ επέκταση σχέσεις του ανθρώπου προς τη Γη. Μελετά πώς οι άνθρωποι χρησιμοποιούν, αλλά και να διαμορφώνουν το χώρο μέσα στον οποίο ζουν και πώς η Γη επηρεάζει τον τρόπο που ζουν οι άνθρωποι. Ιδιαίτερα διαμορφώνει τους γενικούς όρους κατανομής και ζωής των όντων στην επιφάνειά της.

Συνεπώς η Γεωγραφία περιορίζεται εξ αντικειμένου στη σπουδή και την έρευνα μόνο στην επιφάνεια της Γης, στη περιγραφή και στην ερμηνεία των φαινομένων που συμβαίνουν σ΄ αυτή είτε είναι φυσικά, είτε είναι ανθρωπογενή. Το πεδίο αυτό της γεωγραφικής έρευνας - μελέτης - περιγραφής και ερμηνείας περιορίζεται σε οτιδήποτε όρατό από ένα υποθετικό παρατηρητή που βρίσκεται σ΄ ένα αερόστατο με απεριόριστη δράση. Υπό την έννοια αυτή η Γεωγραφία παρουσιάζει ασύγκριτο ενδιαφέρον και πολύ ανώτερο από τη "ξηρή" παράταξη και παράθεση ονομάτων και αριθμών."

Με λίγα λόγια λοιπόν η Γεωγραφία δεν εξετάζει μόνο τα βουνά, τα λαγκάδια και το πως αυτά ονομάζονται. Εξετάζει οτιδήποτε βρίσκεται επάνω στη γή, συμπεριλαμβανομένων και των ζώων, καθώς και τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση γενικότερα. Είναι λοιπόν μια επιστήμη ανθρωποκεντρική θα λέγαμε, που αντιλαμβάνεται την επιφάνεια του πλανήτη σα μία ολότητα και οτιδήποτε αναπτύσσεται πάνω σε αυτή, το περιγράφει και το ονομάζει με βάση το τι είναι και το πως συμπεριφέρεται.

Συμπερασματικα και εξ ορισμού η Γεωγραφία ονομάζει μια περιοχή όχι αυθαίρετα, αλλά λαμβάνοντας υπόψη πολλούς παράγοντες. Αν λοιπόν παίρναμε όλους τους Γρεμανούς και τους φέρναμε στην Ελλάδα και συγχρόνως παίρναμε όλους τους Έλληνες και τους μεταφέραμε στη Γερμανία, οι Γερμανοί, σύμφωνα με την επιστήμη της Γεωγραφίας, δε θα ονομαζόταν ποτέ Έλληνες. Ομοίως και η Γερμανία δε θα ονομαζόταν ποτέ Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη επιστήμη, εφόσον δε χειραγωγηθεί από πολιτικές σκοπιμότητες, για να ονομάσει μία χώρα, χρειάζεται απαραιτήτως δύο υλικά: έναν τόπο κι ένα λαό.

Τώρα, πως γίνεται ο όρος Μακεδονία να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μάλιστα κατ'αποκλειστικότητα για να περιγράψει μια περιοχή που παραδοσιακά ονομάζονταν Vardarska και δεν κατοικείται από Μακεδόνες, μόνο ένας Θεός ξέρει. Μάλλον θα γίνεται, αν ο "υποθετικός παρατηρητής" που εξετάζει την περιοχή των Σκοπίων είναι Αμερικάνος και θέλει να χτίσει εκεί κι άλλες ΝΑΤΟικές βάσεις, οπότε, όχι μόνο Μακεδόνες βλέπει, αλλά και Εσκιμώους, και εξωγήινους και ό,τι άλλο εξυπηρετεί τα συμφέροντά του.

Αποστέλω λοιπόν από την παρούσα θέση την παρακάτω επιστολή στους πολιτικούς επιμένουν για σύνθετη ονομασία με Γεωγραφικό προσδιορισμό:

-----

Αγαπημένα μου ΤΟΥΒΛΑ,

το καταλαβαίνω ότι είναι λίγο αργά να πάτε πάλι σχολείο. Δε σημαίνει όμως ότι δεν μπορείτε, ακόμη και τώρα στα γεράματα να ανοίξετε κανένα αλφαβητάρι. Η παιδεία και η μάθηση είναι δια βίου σπορ και ασκείται ακόμη και στα γεράματα. Το ότι εσείς, όταν γινόταν μάθημα το ξύνατε... το μολύβι σας, δε σημαίνει ότι 10.000.000 Έλληνες κάναμε το ίδιο. Πριν λοιπόν υιοθετήσετε "ανθρωπιστικές", "Ευρωπαϊκές", "μοντέρνες", "σύμφωνες με τα ανθρώπινα δικαιώματα" απόψεις, φροντίστε να περάσετε τη βασική εκπαίδευση, ή τουλάχιστον, αν την περάσετε, μάθετε ότι κι εμείς την έχουμε περάσει. Το ότι ο καθηγητής σας σας έβαλε τη βάση και περάσατε την τάξη δε σημαίνει ότι πήρατε προαγωγή και από ΤΟΥΒΛΑ γίνατε τσιμεντοκολώνες που στηρίζουν τις χώρες σας και τα συμφέροντά τους. ΤΟΥΒΛΑ μείνατε. Αυτό δείχνουν τα επιχειρήματα σας και η "γεωγραφική" δικαιολογία που χρησιμοποιείτε για να στηρίξετε τις πλέον ακραίες, εθνικιστικές και ανιστόρητες απόψεις των γειτόνων μας.

Όσο ο Michael Jackson άσπρισε από μόνος του και μετά μάλιστα έκανε και δικά του, άσπρα παιδιά, όσο αυτό που έκανε η Μόνικα στον Κλίντον δεν ήταν σεξ, όσο ο Ομπάμα άξιζε το Νόμπελ Ειρήνης, άλλο τόσο, ΤΟΥΒΛΑ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ, τα Σκόπια μπορούν να ονομάζονται Μακεδονία. Κι ακόμα κι αν ονομαστούν, με ευθύνη καθαρά δική σας, δεν πρόκειται να είναι ποτέ επί της ουσίας Μακεδονία. Κι εμένα μπορεί κάποιος να μου φορέσει τιάρα, αλλά ποτέ δε θα γίνω πάπας!

Σκεφτείτε λοιπόν πριν δώσετε το δάχτυλό σας σε κάποιον, μη στο τέλος σας κόψει όλο το χέρι!

Με τιμή,

Εγώ.

-----

Πριν κλείσω την ανάρτηση να σημειώσω ότι ο όρος "τούβλα" χρησιμοποιήθηκε με τη "γεωγραφική" του έννοια: από σήμερα, κι εγώ, ονομάζω γεωγραφία την περιγραφή των δομικών υλικών κι επομένως το τούβλο είναι τιμητική προσφώνηση διότι αποτελεί αναπόσπαστο δομικό στοιχείο ενός κτιρίου. Ω, πόση τιμή, λοιπόν, αποδίδεται με αυτή την ανάρτηση στα ΤΟΥΒΛΑ, όταν, "γεωγραφικά", το κτίριο στο οποίο ανήκουν είναι το παγκόσμιο πολιτικό σύστημα.*

Σας φιλώ όλους!

-----

Υ.Γ.1: * Μπορώ κι εγώ να λέω ασυναρτησίες. Δεν απαιτώ όμως από κανέναν να τις αναγνωρίσει ως ισορροπημένη σκέψη.

Υ.Γ.2: Στην ανάρτηση αυτή εκτίθενται προσωπικές απόψεις.

"Αν δεν υπήρχε αύριο", Valentine's Version

2010-02-13T15:55:00.004+01:00

Φωτογραφία από εδώ.

Λένε πως σήμερα είναι η γιορτή των ερωτευμένων, ενώ άλλοι υποστηρίζουν πως μια τέτοια γιορτή δεν έχει καμία ουσία. Υπάρχουν και οι πιο "ορθόδοξοι" που προτιμούν να γιορτάζουν τη γιορτή αυτή στις 13 του μήνα (Ακύλα και Πρισκίλλης). Το σίγουρο είναι ότι ο έρωτας σαν έννοια αξίζει να έχει την ημέρα του, όχι όμως για να θυμόμαστε ότι υπάρχει. Αν φτάναμε εκεί τότε σίγουρα δε θα αξίζαμε τη ζωή που ζούμε. Πρέπει να έχει την ημέρα του μόνο και μόνο για να θυμόμαστε ότι είμαστε πάνω απ'όλα παιδιά και σαν παιδιά, ερωτευμένα, κάνουμε τρέλες. Νομίζω ότι είναι η κατάλληλη μέρα για να δείξουμε ότι ο έρωτάς μας δεν έχει χάσει την αθωότητα, την παιδικότητα, την εφηβεία του. Κάποιος μπορεί να πει και πάλι ότι ένας έρωτας πρέπει πάντα να μένει "νεανικός", αλλιώς δεν είναι έρωτας. Σωστό! Στις μέρες μας όμως δεν προλαβαίνουμε καν να γευματίσουμε σαν άνθρωποι. Είναι αναγκαίο λοιπόν να έχουμε κάθε τόσο μια ευκαιρία να δείξουμε στο σύντροφό μας ότι κάποια πράγματα τα αισθανόμαστε, αλλά η καθημερινότητα δε μας επιτρέπει να τα εκδηλώσουμε στο βαθμό που θα θέλαμε.

Σε λίγες μέρες (δείτε το ένθετο δεξιά) κυκλοφορεί το βιβλίο της αγαπημένης μου συγγραφέως Μαρίας Τζιρίτα "Αν δεν υπήρχε αύριο". Πληροφορίες για το βιβλίο αυτό, το οποίο η Μαρία με τον τρόπο της επεκτείνει κι έξω από τις σελίδες του, θα βρείτε στο blog της, πατώντας εδώ. Ο τίτλος του βιβλίου και οι πρώτες σελίδες του με έκαναν να σκεφτώ πολλά πράγματα. Τι θα έκανα αν δεν υπήρχε αύριο; Τι θα έκανα πρώτα απ'όλα αν ήξερα ότι όλα τελείωναν σύντομα; Το σίγουρο ήταν ότι θα γιόρταζα τη σημερινή μέρα. Ότι θα χαλάρωνα με τους ανθρώπους που αγαπώ. Ότι θα έκανα δώρο στην αγαπημένη μου το πιο μεγάλο μπουκέτο λουλούδια με το πιο μεγάλο κουτί σοκολατάκια σε σχήμα καρδούλας. Ότι θα στόλιζα ολόκληρο το σπίτι με κόκκινα μπαλόνια και κόκκινα τριαντάφυλλα. Ότι θα έφτιαχνα το πιο εξαιρετικό ρομαντικό γεύμα. Ότι θα έλεγα αυτά που ποτέ δεν είχα σκοπό να πω.

"Αν δεν υπήρχε αύριο", θα σου έλεγα...

...φεγγάρι μου ολόλευκο, το βλέμμα της καρδιάς σου

σαν με κοιτά αισθάνομαι το χάδι της ματιάς σου,

κι αν ήτανε το αύριο σήμερα να τελειώσει

τα χείλη μου τα χείλη σου θα είχαν ανταμώσει,

σ'ένα φιλί, σε μια αγκαλιά, σε μια γωνιά του ανέμου

εκεί που ανθρώπου η μιλιά σκορπά, ναι άγγελέ μου,

εκεί θα σου ΄λεγα πως αν δε σ'είχα συναντήσει

ποτέ μου δε θα μάθαινα το αύριο τι αξίζει...

"Σ'αγαπάω πολύ!"

Και φυσικά, τραγουδάκι για τους ερωτευμένους: "O sole mio"

Χρόνια Πολλά!

Το δεξί χέρι της εξέλιξης

2010-02-06T13:00:00.011+01:00

Φωτογραφία από εδώ.

Ακούμε πολλές φορές σε συζητήσεις να μιλάνε για την εξέλιξη των ειδών, για την προέλευση των ανθρώπων από τους πιθήκους, για τις κοινές ρίζες ορισμένων ζώων όπως του λύκου, του σκύλου, της αλεπούς. Επειδή κατά την άποψή μου ο μηχανισμός της εξέλιξης είναι πολύ διδακτικός για το σύγχρονο άνθρωπο, αποφάσισα να γράψω γι'αυτόν σε αυτή την ανάρτηση.

Το δεξί χέρι της εξέλιξης είναι αυτό που ονομάζουμε φυσική επιλογή. Είναι οι "εξετάσεις" που δίνουν τα είδη για να παραμείνουν στον πλανήτη και μοναδικό κριτήριο αυτών των εξετάσεων είναι η επιβίωση. Θα φέρω μερικά πολύ χονδροειδή παραδείγματα για να καταλάβουμε τι εννοώ: 10.000 χρόνια πριν, σε ένα δάσος ζούσαν πολλές προϊστορικές σαύρες. Οι σαύρες αυτές είχαν όλες πράσινο χρώμα κι έτσι προστατεύονταν από τους θηρευτές τους, μιας και μπορούσαν να κρυφτούν ανάμεσα στα φύλλα. Κάποια στιγμή, λόγω κάποιου φυσικού γεγονότος, το δάσος εξαφανίστηκε και η περιοχή έγινε ένας ξερότοπος. Όσες σαύρες παρέμειναν πράσινες, κατασπαράχτηκαν από τα πουλιά. Εκείνες όμως που είχαν αναπτύξει την ικανότητα να αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το περιβάλλον τους... επέζησαν, αναπαράχθηκαν και κυρίευσαν όλο το βιότοπο. Σήμερα τις σαύρες αυτές τις λέμε χαμελέοντες.

Αλλού, ένας πλυθισμός διάφορων φυτών μεγάλωνε δίπλα σε ένα ποτάμι. Κάποια στιγμή το ποτάμι ξεράθηκε και η περιοχή μετατράπηκε σε έρημο. Τα φυτά σιγά σιγά άρχισαν να ξεραίνονται και να νεκρώνονται... όλα... εκτός από εκείνα που πρόλαβαν να αναπτύξουν βαθειές ρίζες ή άλλους μηχανισμούς οικονομίας νερου. Σήμερα αυτά τα φυτά τα λέμε κάκτους.

Στο ανθρώπινο είδος τώρα, όταν μπήκαμε στην περίοδο των παγετώνων, πολλοί άνθρωποι πέθαναν από το κρύο και δεν πρόλαβαν να αφήσουν απογόνους. Οι πιο "έξυπνοι" έστιψαν το μυαλό τους και... άναψαν φωτιά. Αυτοί επιβίωσαν, αναπαρήχθησαν, έκαναν απογόνους και κυρίευσαν το βιότοπό τους. Αυτοί οι έξυπνοι, είναι οι προπαππούδες μας.

Ο μηχανισμός αυτός που επιτρέπει την αναπαραγωγή και διαιώνιση μόνο αυτών που έχουν αναπτύξει συστήματα επιβίωσης για συγκεκριμένους βιότοπους ονομάζεται "φυσική επιλογή".

Η φυσική επιλογή όμως έχει και τα παράδοξά της. Μια κληρονομική ασθένεια, που ονομάζεται δρεπανοκυτταρική αναιμία, προκαλεί παραμόρφωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία παίρνουν τη μορφή δρεπανιού. Παρόλα τα προβλήματα που προκαλεί αυτή η ασθένεια, έχει ένα καλό. Όποιος την έχει, δεν κολλάει ελονοσία, διότι το πλασμώδιο της ελονοσίας δεν την προτιμά. Θέλει υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια και όχι δρεπανοειδή για να αναπτυχθεί. Έτσι, στις περιοχές που υπάρχει πολλή ελονοσία, οι αιματολογικά υγιείς άνθρωποι πεθαίνουν από αυτή και ποιοι μένουν ζωντανοί για να αναπαραχθούν; Αυτοί που πάσχουν από δρεπανοκυτταρική αναιμία! Όντως, αν δείτε το χάρτη της συχνότητας της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στον κόσμο, συμπίπτει με αυτόν της παρουσίας της ελονοσίας.

Τέλοσπάντων, παρόλη τη θεωρία, όλο αυτό το σύστημα της "φυσικής επιλογής" κάτι μας διδάσκει: ότι ό,τι δε δουλεύει σωστά σε συγκεκριμένο περιβάλλον αντικαθίσταται από κάτι άλλο που δουλείει σωστότερα. Αυτός είναι ο νόμος της φύσης που εγγυάται την ύπαρξη της ζωής στον πλανήτη μας εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Και είναι σωστός νόμος. Μπορεί να φαντάζει σκληρός στο "δυτικό" μας μυαλό, αλλά είναι σωστός. Τουλάχιστον αυτό αποδεικνύουν τα αποτελέσματά της εφαρμογής του.

Για φανταστείτε λοιπόν να εφαρμόζονταν αυτός ο νόμος με "ταχύτητα φύσης" στην πολιτική, στην οικονομία, στις σχέσεις. Αν αποδεχτούμε το συγκεκριμένο μοντέλο αντίδρασης ως κάτι απόλυτα φυσιολογικό και το εφαρμόσουμε στην καθημερινότητά μας, τότε ίσως γλιτώσουμε γρηγορότερα από δήθεν φίλους, από δήθεν σωτήρες της πολιτικής, από δήθεν οικονομικά μοντέλα που θα μας φέρουν στην απόλυτη ευημερία. Τα φυτά στο παράδειγμα που έφερα, ξεράθηκαν στην περίοδο ενός καλοκαιριού. Οι πράσινες σαύρες εξαφανίστηκαν στην περίοδο λίγων εβδομάδων. Οι άνθρωποι υποχρεώθηκαν να ανακαλύψουν τη φωτιά στα γρήγορα προκειμένου να επιβιώσουν. Έμειναν στο παιχνίδι μόνο οι ικανοί. Οι υπόλοιποι... πέρασαν στο παρασκήνιο.

Αυτό διδάσκει ο νόμος της φυσικής επιλογής: αν κάτι βλέπεις ότι δεν τραβάει, βάλτο στην άκρη όσο είναι νωρίς και πιάσε κάτι άλλο, γιατί όσο καθυστερείς, κινδυνεύεις να συμπαρασυρθείς κι εσύ στο παρασκήνιο... "Σε δοκίμασα, δε μου κάνεις, να είσαι καλά, γειά!". Αυτό υπαγορεύει η φύση. Όποιος συμπεριφέρεται έτσι προοδεύει και πάει μπροστά. Όποιος επιμένει σε λανθασμένα και πεπαλαιωμένα μοντέλα, τον τρώει η μαρμάγκα.

" 'Ο ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω".

Καλή Αποκριά.

Λύχνου σβεσθέντος πάσα γυνή Λαϊς

2010-01-28T13:00:00.006+01:00

Φώτο από εδώ.

Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος εκδίδει στην Αίγινα τη σατυρική εφημερίδα "Το Φιστικι". Ο ίδιος έχει γράψει το βιβλίο "Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους".

------------------------------------------------------------

Η Κόρινθος στην Αρχαιότητα ήταν μια από τις πλουσιότερες πόλεις του ελληνικού κόσμου. Το εμπόριο της προσπόριζε μεγάλα πλούτη και η ζωή εκεί ήταν πολύ ακριβή σε σημείο να είναι η διαμονή σ΄αυτήν προσιτή μόνο σε πολύ πλούσιους. Τότε βγήκε η ρήση “ου παντός πλειν ες Κόρινθον” (δεν είναι για τον καθένα να πάει στην Κόρινθο). Όπως ήταν επόμενο μαζί με τους λεφτάδες μαζεύτηκαν στην Κόρινθο και γυναίκες που προσφέραν τον έρωτα με αμοιβή, από τις συνηθισμένες πόρνες, που σύχναζαν στα άλση, την αγορά ή στα χαμαιτυπεία, ως τις επιφανείς εταίρες που η συναναστροφή μαζί τους στοίχιζε μια περιουσία.

Με την ευκαιρία, αξίζει να μάθουμε πώς βγήκε η λέξη “χαμαιτυπείον” που σήμερα σημαίνει καταγώγειο ή πορνείο. Οι πόρνες της σειράς, που ψάρευαν τους πελάτες τους κάνοντας “πεζοδρόμιο” (που τότε φυσικά δεν υπήρχε) φορούσαν σανδάλια στις σόλες των οποίων υπήρχε σκαλισμένη ανάγλυφη η λέξη ΥΟΠΕ και όταν βάδιζαν στα στρωμένα με άμμο ή χώμα δρομάκια των αλσών, τυπωνόταν ανάποδα και διαβαζόταν ΕΠΟΥ (δηλαδή ακολούθα). Ο υποψήφιος πελάτης, διαβάζοντας αυτή τη λέξη, την ακολουθούσε ως το ενδιαίτημά της. Από την “τύπωση χαμαί” λοιπόν βγήκε το χαμαιτυπείον.

Τον καιρό που ο κυνικός φιλόσοφος Διογένης ο επιλεγόμενος Κύων (γράψαμε γι΄αυτόν στο 2ο τεύχος του Φιστικιού) ζούσε στην Κόρινθο, μεσουρανούσε εκεί η περίφημη εταίρα Λαϊς η Κορινθία. Ήταν τόσο όμορφη που κατά τον Προπέρτιο “όλη η Ελλάδα έλιωνε από πόθο μπροστά στην πόρτα της” ενώ ο Αρισταίνετος γράφει πως “τα στήθια της ήταν σαν κυδώνια” και κατά τον Αθήναιο πολλοί ζωγράφοι την είχαν ως πρότυπο. Δεν ήταν όμως μόνο πανέμορφη. Ήταν πολύ μορφωμένη, καλλιεργημένη, και πάμπλουτη. Φυσικά είχε σχέσεις με τους επιφανέστερους και πλουσιώτερους Έλληνες, που συνέρρεαν στην Κόρινθο για να τη γνωρίσουν (με τη βιβλική σημασία του ρήματος). Ανάμεσα στους “πελάτες” της ήταν και ο μαθητής του Σωκράτη Αρίστιππος, ιδρυτής της ηδονιστικής σχολής. Ο Αρίστιππος ήταν άνθρωπος ρεαλιστής και όταν κάποιοι του είπαν πως η Λαϊς δεν τον αγαπάει, αυτός απάντησε:

“ Και τα ψάρια και το κρασί δε μ΄αγαπάνε αλλά εγώ τα απολαμβάνω”

Ο Διογένης στην αρχή δεν έδινε καμιά σημασία στη Λαϊδα και όταν κάποιος φίλος του τον ρώτησε γιατί δεν την επισκέπτεται, αυτός απάντησε “ουκ ωνέομαι εγώ δεκακισχιλίων μίαν μεταμέλειαν”, δηλαδή δεν αγοράζω με δέκα χιλιάδες δραχμές κάτι για το οποίο θα μετανοιώσω. Να σημειωθεί πως δέκα χιλιάδες δραχμές ισοδυναμούσαν με δώδεκα κιλά αργύρου, δηλαδή κάπου 680.000 σημερινές δραχμές ή 2000 ευρά. Τεράστιο δηλαδή ποσό.

Η Λαϊς, μαθαίνοντας το περιστατικό, πειράχτηκε και αποφάσισε να τιμωρήσει τον φιλόσοφο που καταφρονούσε τη γοητεία της. Κατάφερε να τον πλησιάσει και του υποσχέθηκε μιαν ερωτική νύχτα μαζύ της, δωρεάν. Ο Διογένης, τι είχε να χάσει, συμφώνησε. Η Λαϊς όμως τον υποδέχτηκε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και στη θέση της βρισκόταν μια κακάσχημη υπηρέτριά της, από την οποία τελικά ο φιλόσοφος δέχτηκε τις θωπείες που του υποσχέθηκε η Λαϊς. Το άλλο πρωί διαπίστωσε το πάθημά του, το οποίο η εταίρα φρόντισε να το μάθει όλη η Κόρινθος. Ο Διογένης όμως απτόητος της ανταπέδωσε τα ίσα, λέγοντας “λύχνου σβεσθέντος, πάσα γυνή Λαϊς”.

Ύστερα όμως από αυτό το επεισόδιο η Λαϊς, μετανοημένη, δέχτηκε και πάλι τον Διογένη, αυτή τη φορά η ίδια αυτοπροσώπως και χωρίς καμιά αμοιβή. Όταν ο διαχειριστής του Αρίστιππου το έμαθε, παραπονέθηκε στο αφεντικό του ότι ενώ αυτός ξόδευε πολλά λεφτά για τη Λαϊδα, ο Διογένης απολάμβανε δωρεάν την εύνοιά της. Τότε ο Αρίστιππος του είπε

“Την πληρώνω για να ευχαριστεί εμένα, όχι για να μην ευχαριστεί τους άλλους”.

Λοιπόν το θέμα της ιστορίας της ερωτικής νύχτας του Διογένη με την κακάσκημη υπηρέτρια της Λαϊδας, το έχει κι αυτό συμπεριλάβει ο αθεόφοβος ο Βοκκάκιος στο Δεκαήμερό του, στο διήγημα “το πάθημα του Επισκόπου”.

------------------------------------------------------------

...τα σχόλια για το πόσο μπροστά ήταν οι πρόγονοί μας, δικά σας!!!

Το μάτι της Γαρίδας, Τεύχος 1: τι συμβαίνει στις σελίδες σας

2010-01-25T13:00:00.004+01:00

---------------------------------------

Εισαγωγη

Πολλά από αυτά που βρίσκω στις σελίδες σας μ'αρέσουν τόσο πολύ που δεν μπορώ να κάνω κάτι διαφορετικό από το να τα μοιραστώ, να τα διαδώσω, να τα πω και στους άλλους φίλους μου... με το δικό μου τρόπο. Σε μερικά σημεία "Το μάτι της Γαρίδας" διαστρεβλώνεται εντελώς η αλήθεια και αυτό που αναφέρεται ως είδηση δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Για τις πραγματικές αναρτήσεις των bloggers και για αληθείς πληροφορίες επισκεφτείτε τις σελίδες τους πατώντας τα αντίστοιχα link. Αν κάτι που αναφέρεται ενοχλέι, αποσύρεται αμέσως μόλις ειδοποιηθώ. "Το μάτι της Γαρίδας" κυκλοφορεί σε blog.

--------------------------------------

Στη σελίδα του Ο SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS Ο JKOK, δείτε για ποιο λόγο χρησιμοποιούμε συγκεκριμένες εκφράσεις σε κάποιες καταστάσεις της ζωής μας. Διαβάζοντας τη συγκεκριμένη ανάρτηση διαπίστωσα για μία ακόμη φορά το πόσο μεγάλη ιστορία και παράδοση διαθέτουμε ως λαός. Έλα τώρα, εσύ που διαβάζεις... σ'εσένα το λέω! Πήγαινε στη σελίδα του Σκρουτζάκου και μην "κάνεις την πάπια"!!!

Η Μαρία Τζιρίτα αλλάζει σπίτι και δηλώνει ότι ο Λεβιάθαν άλλαξε τη ζωή της. Παντρεύονται;;;; Μαύρο πέπλο καλύπτει όλη την υπόθεση! Όλοι οι δημοσιογράφοι και οι παπαράτσι έχουν πνίξει στην κυριολεξία τους γύρω χώρους της παλιάς και της νέας κατοικίας της συγγραφέως για μία φωτογραφία του ζευγαριού! Τη μεγάλη αποκάλυψη βέβαια θα κάνει σε αποκλειστικότητα η ίδια η συγγραφέας στην ιστοσελίδα της! Ο Leviathan βέβαια, με ξεκάθαρο σκοπό να θολώσει τα νερά, συνεχίζει τις παρουσιάσεις των ταινιών του.

Συνελήφθη και ανακρίνεται από την αστυνομία του Λονδίνου ο γνωστός blogger NdN. Πως τον έσωσε γνωστός μεγαλοδικηγόρος, πρωην μοντελοπνίχτης, από τα δόντια της αδίστακτης Scotland Yard; Ποια τα παράπονα του Ndn από την αστυνομία του Λονδίνου και ποιες διαφορές της διαπιστώνει από τη σαφώς ανώτερη Ελληνική Αστυνομία.

"Πρέπει να γίνουμε όλες 40 κιλά!". Αυτό υποστηρίζει γνωστή καθηγήτρια ξένων γλωσσών από τη Θεσσαλονίκη! Κινδυνεύουν τα παιδιά μας στα χέρια της αδυσώπητης fun της ανορεξίας Θεοδώρας;;; Μάθετε για τη μέθοδο του "πιπς" που ξεδιάντροπα προτείνει!!!

Κλέινω την ανάρτηση υπογραμμίζοντας ότι από σήμερα τάσσομαι υπέρ της σοβαρής δημοσιογραφίας. Με σοβαρότητα, ειλικρίνια και πάνω απ'όλα με σεβασμό στον αναγνώστη, θα γράφω ό,τι θέλω, με μοναδικό σκοπό μια μέρα να πληρώνετε για με διαβάζετε! Σας στέλνω την αγάπη μου και μιας και έχετε να κάνετε με φοβερό ψώνιο, φεύγοντας μην ξεχάσετε να ζητήσετε απόδειξη... μη μας πάει μέσα και η εφορία!!!

Σε μια ώρα

2010-01-16T15:32:00.000+01:00

Φωτογραφία από εδώ.

Θα ξεκινήσω την ανάρτηση με την τετριμμένη δήλωση που κάνει όποιος επιστρέφει από καλές διακοπές: "Πως πέρασαν οι μέρες στο Ηράκλειο! Ούτε που το κατάλαβα!".

Κατ'αρχήν να σας ευχαριστήσω όλους μέσα απ'την καρδιά μου για τις ευχές σας σε ό,τι αφορά στη γιορτή μου, αλλά και στη γέννηση της μικρής μας!

Την περίοδο αυτών των γιορτών κατάλαβα πως γίνεται μέσα σε μία ώρα να αλλάζει η ζωή σου και ο ρόλος σου στην οικογένεια. Μέσα σε μια ώρα ενας νέος άνθρωπος -κατ'εικόνα και καθ'ομοίωση δύο άλλων ανθρώπων- έρχεται στον κόσμο και όλα γίνονται διαφορέτικά: τα παιδιά γίνονται γονείς, οι μανάδες γιαγιάδες, οι πατεράδες παππούδες, τα αδέρφια θείοι και όλοι μαζί, από εκεί που ταλαιπωρούνταν από υπαρξιακά ερωτήματα, παίρνουν την απάντηση που ανέκαθεν αναζητούσαν: "Είσαι εδώ για να κατακυριεύσεις τον κόσμο. Με το σώμα σου, το μυαλό σου, την αγάπη σου, την ευρηματικότητά σου, τη δημιουργικότητά σου, την ψυχή σου. Ήρθες κι ακόμα κι όταν νομίσεις ότι φεύγεις, θα έχεις αφήσει πίσω σου κάποιον που θα γίνει καλύτερος από εσένα και θα σε κάνει περήφανο σε κάθε περίπτωση. Όλα τα άλλα είναι ασήμαντα".

Και το πιστεύω πραγματικά αυτό. Όλα όσα δεν έχουν σχέση με την αγάπη είναι ασήμαντα, ή καλύτερα είναι σημαντικά τόσο όσο θέλουμε εμείς. Φύσει όμως είναι ασήμαντα.

Οι μέρες των γιορτών κύλησαν ήσυχα, οικογενειακά. Στο μεσοδιάστημα έκανα κάτι δουλίτσες που είχαν μείνει πίσω στους ελαιώνες μας φορώντας "τα ρούχα τση αγροθιάς" (της αγροτιάς), όπως μου παρήγγειλε ο θείος μου ο Γιώργος. Εκείνη την ημέρα δύο κλάδευαν κι εγώ έκαιγα τα κλαδιά... κι όσο μου έλεγαν να μην πηγαίνω κοντά στη φωτιά πολύ, τόσο χωνόμουν εγώ. Ε, όταν πήγα σπίτι βγήκαν κάι μαυρίλες από πάνω μου... σαν καπνιστό λουκάνικο είχα γίνει.

Ετοιμάσαμε και το καινούριο σπίτι της αδερφής μου. Το τι μπάζο κουβάλησα εκείνη την ημέρα από το δεύτερο και τον τρίτο όροφο στο ισόγειο δε λέγεται! Καθάρισε τελικά κι απ'ότι είδα θα γίνει πολύ ωραίο. Μπήκαν και τα πλακάκια, τελείωσαν τα βαψίματα και από βδομάδα ξεκινάει η μετακόμιση. Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο βέβαια ήταν το δωμάτιο της μπέμπας! Δεν μπορεί η ανηψιά ενός Hellenic Potion να κοιμάται όπου κι όπου! (...ως γνήσιο ψώνιο, σε λίγο θα κυκλοφορώ και σε σακούλα!)

Το Ηράκλειο, ακόμη και το χειμώνα, είναι πανέμορφο και δε βλέπω την ώρα να ξαναγυρισω... μάλλον θα το κάνω πολύ σύντομα γιατί το να πίνεις καφέ πάνω στη θάλασσα καταχείμωνο με 28 βαθμούς Κελσίου... απλά δεν υπάρχει αλλού. Υπάρχει μάλλον αλλά που να τρέχεις τώρα στο Σίδνεϋ... Άσε που εκεί δεν έχουνε Μινώταυρο! Σιγά μην τους κάνω τη χάρη! Χριστούγεννα φυσικά πήγαμε στην Αγία Πελαγία στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς, όπου και μετά τη λειτουργία στήθηκε ένα τραπέζι στην αυλή, από τα λίγα. Από τις 7 οικογένειες της οικογένειας ήρθαν 5, οπότε μαζευτήκαμε "μόνο" 25 άτομα αυτή τη φορά...

Αυτά ήταν από τα πιο σημαντικά πράγματα που έκανα τις 25 ημέρες που έμεινα στο Ηράκλειο. Ο υπόλοιπος χρόνος μου επενδύθηκε σε ανθρώπους και συνήθειες που αγαπώ και μ'αγαπούν πολύ.

Σύντομα θα περάσω και από τις σελίδες σας. Στέλνω την αγάπη μου σε όλους σας και με την ευκαιρία σας εύχομαι ολόψυχα καλή και δημιουργική χρονιά!

Υ.Γ.: Εδώ ακούτε τον εδώ και λίγες μέρες"παππού" να τραγουδάει το "Πότε θα κάνει ξαστεριά". Τον γνώρισα για πρώτη φορά πέρυσι κι ακόμη δεν αξιώθηκα να τον ακούσω ζωντανά. Το καλοκαίρι δε θα μου ξεφύγει όμως. Από το πως έκανε πάντως όταν είδε τη μικρή, κρίνω ότι σύντομα θα έχουμε νέες μαντινάδες! Απολαύστε μία από τις ομορφότερες φωνές της Κρήτης:

Ο Γητευτής

2009-12-23T19:30:00.010+01:00

Φωτογραφία από εδώ.

Η παρακάτω Χριστουγεννιάτικη ιστορία για παιδιά είναι αποτέλεσμα δημιουργικής συγγραφής και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Οι αναφορές σε ονόματα είναι εντελώς τυχαίες. Τα δικαιώματα του συγγραφέα προστατεύονται. Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε εδώ.

---

Η ιστοριούλα είναι αφιερωμένη στην ανηψούλα μου που θα γεννηθεί με το καλό σε λίγες μέρες.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους! Θα τα πούμε πάλι τον Ιανουάριο!

Hellenic.Potion

---

Τα κάστανα ψήνονταν στη φωτιά και η μυρωδιά τους έκανε τα παιδιά να μαζευτούν δίπλα στο τζάκι. Το χιόνι εξω έπεφτε πυκνό και τα κλαδιά των πεύκων είχαν βαρύνει από τον όγκο του παγωμένου νερού, τόσο που ακουμπούσαν το ένα το άλλο. Ο Γιαννάκης, πιο μεγάλος από τη Μελίνα, βγήκε έξω στον κήπο για να γεμίσει με σπόρους το πλαστικό πιατάκι που είχε καρφώσει πάνω σ'ένα πάσαλο για να ταΐζει τα πουλιά που δεν είχαν αλλού να βρουν τροφή τέτοιες μέρες. Η ώρα είχε πάει πέντε το απόγευμα και ο ήλιος είχε αρχίσει ήδη να δύει. Ο Γιαννάκης μπήκε πάλι μέσα, έβγαλε το παλτό του που είχε γεμίσει χιόνια, το κρέμασε δίπλα στο τζάκι για να στεγνώσει, κάθισε στο σκαμνάκι του δίπλα στη φωτιά και περίμενε ανυπόμονος τη γιαγιά που έψηνε το φαγητό στην κουζίνα. Από το πρωί τους είχε υποσχεθεί παραμύθι και ακόμη τίποτα...

Η Μελίνα, κάθε τόσο ανακάτεβε τα αναμένα κάρβουνα στο τζάκι με τη μασιά.

"Πρόσεχε, θα σου πέσουν και θα πάρουμε φωτιά"
"Μμμμ, όλα τα ξέρεις. Δεν είμαι μικρή, ξέρω."

Και τι ήταν να το πει, να το το κάρβουνο που ξεφεύγει πάνω στο χαλάκι. Με μια κίνηση ο Γιαννάκης αρπάζει το μαντήλι από την τσέπη του, πιάνει το κάρβουνο και το πετάει πάλι στο τζάκι... μαζί με το μαντήλι!

“Τι κάνετε εδώ;”, ρωτάει η γιαγιά ερχόμενη από την κουζίνα.
“Τίποτε, περιμένουμε να μας πεις το παραμύθι!”, απάντησαν τα παιδιά!

“Τι είναι αυτό που καίει έτσι στο τζάκι; Δεν είπαμε δε θα παίζετε με τις χαρτοπετσέτες; Λεφτά κάνουν! Θα τις καίμε μόνο όταν είναι λερωμένες!”

Τα παιδιά δεν απάντησαν τίποτα και κάνοντας τα ανήξερα κοιτούσαν τα κάστανα.

“Γιαγιά, θα μας καθαρίζεις κάστανα όσο μας λες το παραμύθι;”, είπε η Μελίνα.

“Εγώ δε θέλω, είμαι μεγάλος, τα καθαρίζω μόνος μου”, πετάχτηκε ο “άντρας” της παρέας.

Η γιαγιά κάθισε στην ξύλινη πολυθρόνα της αφού πρώτα βόλεψε το μαξιλάρι της, πήρε το πλεκτό στα χέρια της και άρχισε το παραμύθι...

“Τα παλιά εκείνα χρόνια, το χωριό δεν ήταν ήσυχο όπως είναι σήμερα. Πολλά αερικά και πολλά κακά πράγματα κυκλοφορούσαν μέσα στο δάσος και την περίοδο του Δωδεκάμερου έβγαιναν στο χωριό για να πειράξουν τον κόσμο.”

“Δηλαδή γιαγιά; Φαντάσματα;”, ρώτησε γουρλώνοντας τα μάτια της η μικρή.

“Εμ, τί; Στρουμφάκια;”, απάντησε ο Γιαννάκης.

Η γιαγιά συνέχισε μη δίνοντας σημασία.

Το πιο γνωστό αερικό απ'όλα δεν ήταν φάντασμα. Είχε τη μορφή κανονικού ανθρώπου και έβγαινε το σούρουπο μέσα στο χωριό. Το όνομά του ήταν “Γητευτής”.

“Τι θα πει γιαγιά;”, είπε η Μελίνα και η φωνή της σα να έτρεμε λίγο.

“Θα πεί μάγος που κάνει κακά μαγικά ψυθιρίζοντας τα ξόρκια του από μακρυά. Τα λόγια του τα λέει τόσο σιγά που δεν τα ακούει κανείς. Μόνο αν κρατάς μαζί σου φυλαχτό της Παναγίας τον ακούς και προλαβαίνεις να προστατευτείς.”

“Και πως προστατεύεσαι;”, είπαν αυτά τη φορα σε συγχορδία τα παιδιά.

“Το φυλαχτό της Παναγίας σε κάνει και τον ακούς και μόλις τον ακούσεις πρέπει να πείς:

Πιπεράκι του Χριστούλη

κάψ'τη γλώσσα του παππούλη
που κακά λογάκια λέει
και το ξόρκι αυτό τα καίει.”

“Και φεύγει έτσι γιαγιά;”

“Ουυυ, μόνο φεύγει; Καπνός γίνεται!”

“Και τι έκανε τότε ο Γητευτής γιαγιά;”

Τη χρονιά εκείνη ο παππούς σας είχε κατέβει στην πόλη με το άλογο για να δώσει στην αδερφή του τα γλυκά και τα δώρα που είχα ετοιμάσει. Στο γυρισμό, δεν πήγε από το δρόμο, αλλά μπήκε μέσα στο δάσος από τη στροφή του μοναστηριού του Αγίου Σύλλα. Περπάτησε για καμία ώρα περίπου και κάπου εκεί ανάμεσα στα δέντρα είδε κάτι να κινείται. Το άλογό του σταμάτησε αλλά ο παππούς το σπιρούνισε να συνεχίσει. Τίποτα! Το άλογο καθόταν ακίνητο στη θέση του. Ούτε μπρός ούτε πίσω. Τότε ο παππούς σας άκουσε κάτι ψιθύρους πίσω από τα δέντρα και είδε έναν άντρα, ντυμένο με μια παλιά, κουρελιασμένη μαύρη κάπα να βγαίνει πίσω από τους θάμνους. Το κεφάλι του και το πρόσωπό του ήταν σκεπασμένα με ένα παλιό μαντήλι και μέσα στο σκοτάδι το μόνο που φαινόταν ήταν τα κατακόκκινα μάτια του.

Ο παππούς κατάλαβε ότι ήταν ο Γητευτής γιατί είχε μαζί του το φυλαχτό, αλλά δε θυμόταν τα λόγια που έπρεπε να πει.

“Ρε, πατριώτη”, του φώναξε, “γιατί δεν έρχεσαι να μου τα πεις από κοντά αυτά που λες και κάθεσαι μακρυά μου. Δεν πιστεύω να με φοβάσαι!”

Το αερικό σταμάτησε να ψιθυρίζει. Μετά από αρκετή ώρα που ο ένας κοιτούσε τον άλλο, άρχισε να πλησιάζει τον παππού σας.”

“Γιαγιά μη λες άλλο, φοβάμαι”, φώναξε η Μελίνα και πήγε στην αγκαλιά της γιαγιάς.
“Πες γιαγιά, πες!”, αντιφώναξε ο Γιαννάκης, αλλά τα χεράκια του σφίχτηκαν...

“Μη φοβάσαι Μελίνάκι”, είπε η γιαγιά, “και θα δεις πως τελείωσε η ιστορία”.

“Ο Γητευτής πλησίασε τον παππού με αργά και βαριά βήματα. Τα μάτια του τώρα φαινόταν ακόμη πιο κόκκινα και σχεδόν φώτιζαν το σκαμμένο πρόσωπό του. Κοίταξε τον παππού στα μάτια, σήκωσε το χέρι και σιγά σιγά κατέβασε το μαντήλι του αποκαλύπτωντας την αποκρουστική του όψη.

“Στον πόλεμο το έπαθες πατριώτη; Είχα κι εγώ ένα φίλο, πέθανε ο κακομοίρης προπέρυσι, και το ίδιο μ'εσένα ήτανε. Σκαμένη ήτανε όλη η μούρη του γιατί είχε σκάσει μια οβίδα κοντά του και τον είχανε χτυπήσει οι πέτρες! Θεός σχωρέστον τον μακαρίτη το Θανασάκη, πολύ καλό παιδί ήταν!”

Ο Γητευτής δεν καλαρέστηκε με αυτά που του είπε ο παππούς. Πλησίασε αργά στο πρόσωπο του παππού, τον κοίταξε στα μάτια και του ψυθίρισε στο αυτί με μια απόκοσμη φωνή το όνομά του: “Γητευτήηηηηηηηηςςςςς”.

“Πατριώτη δεν ξέρω τι λες αλλά το χνώτο σου βρωμάει λίγο... μπας και πεινάς; Να σου δώσω κομμάτι τυρί και ψωμί που μου έβαλε η γυναίκα μου; Έχω και κάτι σοκολάτες που πήρα για τα παιδιά μου, αλλά χαλάλι σου, ψυχικό θα κάνω, δε θα αφήσω πεινασμένο άνθρωπο στο δρόμο!”

Ο Γητευτής, μάλλον για πρώτη φορά, έδειξε λίγο να τα χάνει. Ο παππούς, από τη μία προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο μπας και θυμηθεί τα λόγια του, από την άλλη, σίγουρος ότι δε θα τα θυμηθεί, έψαχνε να βρει τρόπο να ξεφύγει από το αερικό... αλλά τρόπος δεν υπήρχε.

“Δεν κατάλαβες ποιος είμαι;”, ρώτησε αργά και ψυθιριστά το αερικό στον παππού. “Σε λίγη ώρα θα χάσεις το μυαλό σου. Όλο το χρυσάφι του κόσμου να μου δώσεις, δε θα σε αφήσω. Είσαι δικός μου!”

Κι ακούγοντας τα λόγια αυτά ο παππούς, κατέβασε την ιδέα!

“Όλο το χρυσάφι του κόσμου δεν το έχω”, του απάντησε, “αλλά ένα τσουβαλάκι αν θέλεις, κάτι μπορεί να γίνει!”

Τα αερικά των Χριστουγέννων λατρεύουν το χρυσό! Η αλήθεια είναι ότι ο παππούς το ήξερε αυτό, όπως και όλοι οι χωριανοί. Όσοι τρελάθηκαν από αερικό βρέθηκαν χωρίς λεφτά, χωρίς κρεμαστά, χωρίς χρυσαφικά γιατί εκτός από την ψυχή τους, τα αερικά τους έπαιρναν και το χρυσό. Και ο Γητευτής, σαν γνήσιο αερικό, έπεσε στην παγίδα!”

Η Μελίνα, μόλις άκουσε αυτή την εξέλιξη, κατέβηκε από την αγκαλιά της γιαγιάς, στην οποία είχε κουλουριαστεί, κάθισε στο σκαμνάκι της και έκανε τη δήλωση: “Δε φοβάμαι τώρα! Τι έγινε μετά; Για πες γιαγιά!”

Η γιαγιά χαμογέλασε και συνέχισε.

“Ο Γητευτής μόλις άκουσε για το τσουβαλάκι με το χρυσό άλλαξε τροπάριο.”

“Πού το έχεις; Σπίτι σου;”

“Όχι, είναι κρυμένο στον πάτο μιας λιμνης εδώ κοντά!”, του απάντησε ο παππους!”

“Και πως δεν το ξέρω εγώ;"

“Δεν το ξέρεις γιατί σ'εκείνη τη λίμνη εσύ δεν μπαίνεις, εγώ όμως μπορώ να μπώ!”

“Και ποια είναι αυτή η λίμνη;”

“Είναι η πηγή με το αγίασμα, στο ξωκλήσι της Παναγίας της Ελατούσας.”

“Εκεί που φτιάχνετε να φυλαχτά για να με ακούτε;”

“Ναί εκεί!”

Το αερικό σκέφτηκε λίγο. Τα φυλαχτά τον φανέρωναν, αλλά δεν του έκαναν κανένα κακό. Οπότε τι είχε να χάσει;

“Πάμε!”, είπε ξερά!

Άρπαξε τον παππού σου από τη μέση, τον τύλιξε στην κάπα του και με ένα σάλτο πέταξε μέχρι την πόρτα του εξωκλησιού! Ο παππούς σας εκεί τα χρειάστηκε. Δεν είχαν βγει τότε ακόμη τα αεροπλάνα και του έπεσε κομμάτι βαριά η “Ολυμπιακή” εκείνη την εποχή. Όταν βγήκε από την κάπα του ξωτικού, είδε μπροστά του την εικόνα της Παναγίας!

“Αναθεματισμένα αερικά, και στις εκκλησίες μπάινουνε;”, σκέφτηκε.

Στη μέση του ναού βρισκόταν το μεγάλο βαπτιστήριο με τις προσφορές των πιστών στον πάτο του νερού! Κανείς δεν τολμούσε να κλέψει από εκεί τίποτε, από σεβασμό την Παναγία! Οι χρυσές λίρες γυάλιζαν στον πάτο του βαπτιστηρίου με το φως των καντηλιών και το κόκκινο μάτι του αερικού θόλωσε!

“Βούτα και μάζεψέ τα!”, είπε με μια τρομακτική φωνή!

Ο παππούς γύρισε στο εικόνισμα της Παναγίας και είπε “Συγχώρεσέ με Παναγία μου που σου παίρνω τα χρυσά σου, αλλά 7 στόματα έχω να θρέψω κι αν με τρελάνει ο εξαποδώ θα πεινάσουν!

“Βούτα είπααααα!”, φώναξε το αερικό και τον έσπρωξε με μιας μέσα στο παγωμένο νερό.

Το βάθος του βαπτιστηρίου είναι περίπου 2 μέτρα. Πολλά χρόνια πριν, η Παναγία φανερώθηκε σε έναν συγχωριανό και του ζήτησε οι κάτοικοι του χωριού να φτιάξουν το βαπτιστήριό της σ'εκείνη τη φυσική λίμνη και να βαπτίζουν εκεί τα κορίτσια τους. Κι όταν τελείωσε το βαπτιστήριο, φανερώθηκε πάλι και για να ευχαριστήσει τον κόσμο της ,έδειξε στις γυναίκες πως να φτιάχνουν τα φυλαχτά για να προστατεύονται οι ίδιες και οι οικογένειές τους.

Ο παππούς σας μετά την απρόσμενη βουτιά βγήκε στην επιφάνεια, πήρε βαθειά αναπνοή και άρχισε να βουτάει και να βγάζει χούφτες-χούφτες το χρυσό! Το αερικό, εβγαλε από την κάπα του ένα τρίχινο τσουβάλι και άρχισε να μαζεύει τον απρόσμενο θησαυρό!

Αρκετή ώρα μετά, ο παππούς σας είχε βγάλει όλο το χρυσάφι από το βαπτιστήριο και βγήκε έξω από το νερό.

“Τελείωσα!”, είπε στο Γητευτή. “Άσε με τώρα να φύγω!”

Το δαιμόνιο αερικό έβγαλε από το στόμα του ένα σατανικό γέλιο που αντήχησε σε όλη την εκκλησία.

“Νομίζεις ότι θα σε αφήσω να γυρίσεις σπίτι σου; Τι σου είχα πει; Όλο το χρυσάφι του κόσμου να μου δώσεις δε σε αφήνω. Είσαι δικός μου!”

Και τότε ο παππούς σας απάντησε:

“Πιπεράκι του Χριστούλη

κάψ'τη γλώσσα του παππούλη
που κακά λογάκια λέει
και το ξόρκι αυτό τα καίει.”

Εν τω μεταξύ, ενώ η γιαγιά έλεγε στα παιδιά την ιστορία, άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα ο παππούς, φορτωμένος με τσάντες. Τα παιδιά δεν του έδωσαν καμία σημασία!

“Και πως τα θυμήθηκε τα λόγια ο παππούς μας γιαγιά; Από το κρύο μπάνιο;”

“Αφού ήταν γραμμένα σε πλάκα στον πάτο του βαπτιστηρίου!”, απάντησε ο παππούς. “Με το που άδειασε ο πάτος από το χρυσό, φάνηκε η πλάκα κι έτσι τα διάβασα!”

“Και τι έπαθε μετά το αερικό;”, ρώτησε το Μελινάκι!

“Ουυυυυ... Έγινε σκόνη και καπνός και του έπεσαν όλα τα χρυσά πάλι μέσα στο βαπτιστήριο!”

“Αλήθεια παππού; Και δεν πήρε τίποτα μαζί του;”

“Ούτε ένα ευρώ σου λέω!”

“Υπήρχαν τότε ευρώ;”, ρώτησε πάλι το Μελινιώ!

“Γιατί υπήρχε φώς στον πάτο του βαπτιστηρίου να διαβάσει ο παππούς την πλάκα; Χαζή!”, σιγοψυθίρισε ο Γιαννάκης.

“Έλα εσύ, έξυπνε επιστήμονα! Όλα τα ξέρεις! Έλα να δούμε τι δώρο σου πήρε ο παππούς σου!”

Το χιόνι συνέχισε να πέφτει όλη τη νύχτα και το χωριό φαινόταν σα να βγαίνει μέσα από παραμύθι. Οι σκεπές, ασπροφορτωμένες αντανακλούσαν μαγικά το φως του φεγγαριού ενώ τα τζάκια έκαιγαν ασταμάτητα δίνοντας στον αέρα του χωριού τη μυρωδιά καμμένου ξύλου. Παντού γαλήνη. Παντού ησυχία. Μόνο εκεί, στην άκρη του δάσους, πίσω από ένα πεύκο, ένα απόκοσμο όν, τυλιγμένο με μια μαύρη κουρελιασμένη κάπα ψυθίριζε... τα δικά του παθήματα!

Άμπρα Κατάμπρα... Θέλω...

2009-12-15T20:06:00.001+01:00

Τελευταία έχουν κυκλοφορήσει πολλά βιβλία με θέμα την αναθεώρηση του τρόπου που αντιμετωπίζουμε τη ζωή, την καλυτέρευση της καθημερινότητάς μας, την πραγματοποίηση των πιο τρελών ονείρων μας και την εξέλιξη του εαυτού μας. Αναφέρομαι σε εκδόσεις τύπου "Το μυστικό" της Rhonda Byrne.

To συγκεκριμένο βιβλίο το οποίο διάβασα κι εγώ έχει πολύ ενδιαφέρον. Δεν θα έλεγα σε καμία περίπτωση ότι μου αποκάλυψε κάτι το συνταρακτικό ή ότι άλλαξε ριζικά τη ζωή μου. Η συγγραφέας μιλάει για "το νόμο της έλξης" υποστηρίζοντας ότι αυτό που σκεφτόμαστε επίμονα τελικά γίνεται. Αυτό που με προβλημάτισε ιδιαίτερα όμως είναι το γεγονός ότι ξεφεύγει από τα όρια του επιστητού και από ένα σημείο και ύστερα κινείται στα όρια της δυσειδαιμονίας. Με λίγα λόγια υποστηρίζει ότι "η δύναμη του σύμπαντος" συμπεριφέρεται σαν ένα τζίνι και ό,τι κι αν της ζητήσουμε -αρκεί να είναι καλό- θα μας το φέρει μπροστά μας, αρκεί να μην "μολύνουμε" τη σκέψη μας με ιδέες αντίθετες προς αυτό που ζητάμε. Να πιστέψουμε ξεκάθαρα ότι αυτό που σκεφτόμαστε θα μας έρθει, ακριβώς όπως όταν κάνουμε μία παραγγελία από ένα κατάλογο. Αν δε συμβεί αυτό που σκεφτήκαμε, τότε κάτι κάναμε στραβά εμείς και θα πρέπει να "εξαγνίσουμε" τη σκέψη μας από τις αρνητικές ιδέες. Για να στηρίξει αυτή της την άποψη η συγγραφέας χρησιμοποιεί στο βιβλίο της αποσπάσματα από κείμενα διαφόρων διασημοτήτων, φιλοσόφων και θρησκευτικών προσώπων, δηλώνοντας ότι όλοι αυτοί ήξεραν το μυστικό, αλλά δεν το διατύπωσαν ξεκάθαρα.

Στο ίδιο μήκος κύματος εκπέμπουν και κάποια κινήματα όπως αυτό του Ρέικι, το οποίο επίσης μιλάει για μία "συμπαντική δύναμη", τόσο χειραγωγήσιμη ώστε ο καθένας να μπορεί να γίνει "κανάλι" της και με ειδική επίκληση, επί τόπου, να τη μεταδώσει στο συνάνθρωπό του θεραπεύοντάς του κάποιες ασθένειες.

Εδώ θα θέσω δύο ερωτήματα:

Ποια είναι αυτή η συμπαντική δύναμη;
Είναι τόσο χειραγωγήσιμη αυτή η δύναμη ώστε να υπακούει στον καθένα από εμάς;

Κανείς από τους εκπροσώπους αυτών των κινημάτων δεν απαντάει ξεκάθαρα.

Όλοι μας θα έχουμε βιώσει τα θετικά του να μπορούμε να ονειρευόμαστε. Όλοι οι επιτυχημένοι άνθρωποι, πριν φτάσουν στο σημείο που βρίσκονται, είχαν ονειρευτεί αυτό που είναι. Το όνειρο, στον εργατικό άνθρωπο, φέρνει το σχεδιασμό, ο σχεδιασμός την οργάνωση, η οργάνωση την υλοποίηση, η υλοποίηση την αφοσίωση, η αφοσίωση την προσοχή, η προσοχή την περαιτέρω προσέγγιση έμψυχου και άψυχου υλικού και όλα αυτά την επιτυχία, η οποία, σίγουρα δεν έρχεται ούτε με μαγικό τρόπο, ούτε ξεκούραστα. Κι αυτό το λέω γιατί και σ'εμένα άρεσαν πολύ όλα αυτά τα κολπάκια με τη σκέψη, την συμπαντική ενέργεια, τις εύκολες λύσεις και με έκαναν να αισθανθώ πολύ καλύτερα για αρκετό καιρό. Η καθημερινότητά μου όμως δεν άλλαξε παρά μόνο όταν έστρωσα τον κώ***ο μου κάτω και δούλεψα. Και η όλη διαδικασία είχε όντως κάτι το εκπληκτικό, δίκαιο και μαγικό, το οποίο περικλείεται στο νόμο του Hellenic.Potion, ο οποίος καταρρίπτει πανηγυρικά τον νόμο της Rhonda Byrne:

Λίγη δουλειά; Μικρό αποτέλεσμα!

Πολλή δουλειά; Μεγάλο αποτέλεσμα!

Καθόλου δουλειά; Στάσιμη κατάσταση ή και οπισθοδρόμηση!

Όλα εξαρτώνται από εμάς!

Ναι στα όνειρα που μας βοηθούν να βάζουμε στόχους. Όχι στο "κοιμάμαι όρθιος και περιμένω τη συμπαντική δύναμη να δουλέψει για εμένα". Ναι στην αυτοθεραπεία με υγιεινή ζωή, άσκηση και θετική σκέψη. Όχι στα "ανθρώπινα ενεργειακά κανάλια" που με "επίκληση του σύμπαντος" θα μας φέρουν την ίαση.

Μπορεί κάποια πράγματα να υπάρχουν και να μην τα βλέπουμε. Αν όμως περιμένουμε το αόρατο να κάνει τα πάντα για εμάς, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά. Ο ίδιος ο Θεός να είναι το αόρατο, αν δει την τεμπελιά θα "βγάλει σπυριά" και θα πάει αλλού να βοηθήσει.

Η ανθρώπινη ανασφάλεια και η ανάγκη μας να νοιώσουμε ότι από μόνοι μας μπορούμε , χωρίς κόπο και μόνο με τη σκέψη, σαν μικροί θεοί, "να ελέγξουμε το παιχνίδι" μας κάνει εκμεταλλεύσιμους κι ο νόμος της εύκολης επιτυχίας ισχύει μόνο γι'αυτούς που γνωρίζουν αυτή μας την αδυναμία. Διότι αν εμείς έχουμε τα μυαλά μας πάνω από το κεφάλι μας, πως να μην του έρχεται εύκολα το χρήμα εκείνου που μας εκμεταλλεύεται πουλώντας παραμύθια!

Το αντίδοτο για το κακό μάτι...

2009-12-02T15:44:00.007+01:00

Επειδή ο φίλος μου ο NdN εχει σοβαρό πρόβλημα με τη σελίδα του και τη διάταξη των σχολίων, αποφάσισα να ερευνήσω εις βάθος το θέμα και να βγάλω τέλοσπάντων ενα πόρισμα για να τον βοηθήσω. Το είχα πάθει κι εγώ παλιότερα στη σελίδα μου και αναγκάστηκα να αλλάξω διεύθυνση. Βρε τί html κώδικα άλλαξα, τί template διαφορετικά δοκίμασα, τί το χάιδεψα, τί του μίλησα... ΕΚΕΙ!!! Το πρόβλημα παρέμεινε. Ε, είδα κι απόειδα κι εκεί που μιλούσα με τη γιαγιά μου τη Μαρίκα -γνωστή χάκερ στο Πανελλήνιο- βρήκα τη σωστή απάντηση: "Πουλάκι μου άμα όλα τα έκανες και τίποτα δε γίνεται, τότε να ξέρεις, μάτι είναι!".

Και πως να μην είναι μάτι δηλαδή, που όλα τα δοκίμασα κι εγώ κι εκείνος ο δόλιος ο NdN, κι ακόμα σπάει το κεφάλι του το παιδί κι άκρη δε βγάζει. Ζήτησα λοιπόν από τη γιαγιά όλα της τα μυστικά, τα ξόρκια, τα κρυφά βιβλία -όχι εκείνα που κρατάει για να γλιτώσει την εφορία- κι αποφάσισα να αλλάξω επάγγελμα.

Τι λείπει σήμερα στο διαδίκτυο; Όλοι μας αντιμετωπίζουμε προβλήματα στις σελίδες μας. Σπάμε το κεφάλι μας, τρέχουμε σε ειδικούς και τελικά; Το πρόβλημα παραμένει. Όλοι λένε ότι επισκευάζουν τα πάντα, το μάτι όμως;;; ΜΟΝΟ ΕΓΩ! Και δεν εννοώ μάτι που πιάνει ανθρώπους! Γιατί υπάρχουν ορισμένες τυχάρπαστες που ξεματιάζουν -ανεπιτυχως εννοείται- ανθρωπους μέσω ίντερνετ! Εγώ ξεματιάζω και ανθρώπους και υπολογιστές!!!

Το πρόγραμμά μου περιέχει:

Απλό ξεμάτιασμα.
Σπέσιαλ, με αγίασμα από τον Ιορδάνη ποταμό.
Σπέσιαλ, με έξτρα προστασία και άλειμα με λάδι από ακοίμητο καντήλι.
Εξορκισμό απλό.
Εξορκισμό, όμοιο με την ταινία "Ο Εξορκιστής" (Περιλαμβάνει και περιστροφή του κεφαλιού 360 μοίρες)
Εξορκισμό σαδομάζο, με μαστίγιο, βούρδουλα και άλλα δερμάτινα είδη.

Ξεματιάζω ΚΑΙ από Messenger.

Σε έκτακτη περίπτωση, κι αν ο κατσικοπόδαρος που μάτιασε τη σελίδα σας άφησε σχόλιο, επικοινωνήστε μαζί μου στο κινητό.

Εάν βέβαια ο κατσικοπόδαρος σας αφήσει και σχόλιο και σας στείλει και mail τότε απαιτείται "διάβασμα" από δώδεκα εξορκιστές, με γκέστ σταρ τη Μαρα Μεϊμαρίδη!

Φιλικές τιμές! Μη φοβάστε, είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε και όχι για να σας γδάρουμε!

Επίσης σας πληροφορώ ότι διαθέτω και πρώτες ύλες για self-ξεμάτιασμα όπως:

Αγίασμα σε κρυστάλινα μπουκαλάκια.
Βιβλία με ευχές.
Live ανάγνωση της ευχής κατά της βασκανίας σε CD.
DVD με εξορκιστή να σας κοιτάει στα μάτια και να απαγγέλει τις ευχές, για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα!
Σκόρδα, λιβάνι, κομποσχοίνια απλά, κομποσχοίνια διαβασμένα, κομποσχοίνια για το χέρι,"ματάκια" και άλλα αντικείμενα προστασίας και άμυνας.

Μην παίζετε φίλοι μου με τις σελιδες σας και με την προσωπική σας ασφάλεια! Είδατε τι έπαθε ο NdN με το να μη πιστεύει σε αυτά;;; Ακόμη κουβαλάει το πρόβλημα επάνω του! Και θα το κουβαλάει για πολύ, εφόσον τα πνεύματα του έχουν γυρίσει την πλάτη! Ο Θεός ξέρει πόσο θα πρέπει να ασημώσει τώρα για να εξευμενίσουμε τα αερικά! Θα του κάνω φιλική τιμή βέβαια, καθότι συνάδελφος στο ίντερνετ, αλλά πόσο να πέσω κι εγώ; Έχω έξοδα!

Γιατί η Μαρία Τζιρίτα; Λίγα έπαθε; Τοσες μέρες χωρίς γραμμή; Και είναι και συγγραφέας, μορφωμένη κοπέλα! Δε με άκουσε όμως!!! Μπήκε το μάτι στη γραμμή της και να τα τώρα! Τώρα να δω για εκείνη τι μπορώ να κάνω, γιατί τα δικά της αερικά είναι "φιλολογικά" και θέλουν περισσότερο διάβασμα. Πόσο να σου ρίξω την τιμή κι εσένα βρε Μαράκι μου; Με σφάζεις!!!

Ελάτε όμως και μη φοβάστε. Αν δεν είδατε αποτέλεσμα πουθενά αλλού, σ'εμένα θα δείτε σίγουρα, εφόσον η πληρωμή πραγματοποιείται με πάγια τραπεζική εντολή, ή με πιστωτική κάρτα!

Σας περιμένω! Με κάθε συνδρομή, δώρο σε DVD το βίντεο κλιπ - υπερπαραγωγή της Γλυκερίας, γυρισμένο κάτω από το δέντρο που φωτίστηκε ο Βούδας, βοήθειά μας κι από εκεί καλού κακού!!!!

---------------------------------

Η παρούσα ανάρτηση είχε δημοσιευτέι και παλιότερα από εμένα σε άλλο μπλόγκ με διαφορετική μορφή. Καιρός είναι να διορθώσω εκείνη την παρεξήγηση και να δώσω στην ανάρτηση τη μορφή που απαιτεί η παρούσα περίσταση.

Ημέρα Τέχνης: Αντιγόνη

2009-12-01T08:00:00.007+01:00

Η Αντιγόνη εμπρός στο νεκρό Πολυνείκη (1865). Λάδι σε καμβά, 100 εκ. x 157 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.

Η Αντιγόνη αποτελεί πρόσωπο της αρχαίας τραγωδίας του Θηβαϊκού κύκλου. Είναι κόρη του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, και αδερφή της Ισμήνης, του Ετεοκλή και του Πολυνείκη. Μετά το θάνατο του πατέρα της, ο οποίος εξορίστηκε στους Κολωνούς όταν έμαθε ποια ήταν πραγματικά η σύζυγός του, επιστρέφει στη Θήβα προκειμένου να αποτρέψει τη μάχη μεταξύ των δύο αδεlφών της οι οποίοι είχαν εν τω μεταξύ αναλάβει την εξουσία στην πόλη.

Τα δύο αδέρφια βρίσκουν τραγικό τέλος μπροστά στην πύλη της πόλης και ο νέος άρχοντας, ο θείος της Αντιγόνης, ο Κρέοντας, ενταφιάζει τον Ετεοκλή, αλλά απαγορεύει την ταφή του Πολυνείκη, ο οποίος κατά τη γνώμη του ήταν προδότης, εφόσον είχε ξεκινήσει τον πόλεμο των "Επτά επί Θήβας" κατά του αδερφού του γιατί τον είχε διώξει από την πόλη.

Η Αντιγόνη αψηφά το νόμο και πηγαίνει να ενταφιάσει τον αδερφό της. Η ιστορία περιγράφεται στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή. Ένας φρουρός την ανακαλύπτει και την οδηγεί στον Κρέοντα. Η τιμωρία της ήταν να κλειστεί σε σπήλαιο χωρίς τροφή και νερό μέχρι να πεθάνει.

Ο αρραβωνιαστικός της, ο Αίμονας, γιος του Κρέοντα, κατηγορεί τον πατέρα του, ο οποίος και μεταπείθεται, ειδικά όταν λαμβάνει χρησμό από τον μάντη Τειρεσία ότι κάτι κακό θα συμβεί. Είναι όμως ήδη αργά. Η Αντιγόνη αυτοκτονεί, το ίδιο και ο Αίμονας, και μαζί τους και η μητέρα του Αίμονα η Ευριδίκη.

Στον πίνακα του Νικηφόρου Λύτρα αναπαριστάται η Αντιγόνη να αντικρύζει το νεκρό αδερφό της. Για να δείτε καλύτερα τον πίνακα πατήστε επάνω του. Για περισσότερες πληροφορίες για τον μεγάλο Έλληνα ζωγράφο Νικηφόρο Λύτρα, πατήστε εδώ.

Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια Wikipedia