Αισίως 2011...

Μπήκαμε στο 2011 και τι να ευχηθεί κανείς, που από το να ευχόμαστε κάθε χρόνο τα ίδια, κοντεύουμε να βαρεθούμε και τις ευχές! Αν και είμαι της άποψης ότι οι ευχές πάντα πιάνουν όταν βγαίνουν από την καρδιά μας, καλό είναι να σκεφτόμαστε τις πραγματικές ανάγκες... δεν μπορεί κάθε χρόνο να θέλουμε μόνο υγεία! Ας ευχόμαστε υγεία και κάτι άλλο μαζί, που να είμαστε πιο κομπλέ!

Επειδή λοιπόν η περασμένη ήταν χρονιά απελπιστικά ηττοπαθής, κι όταν λέω απελπιστικά ηττοπαθής, το εννοώ έτσι όπως ακούγεται, καλό είναι να γυρίσουμε σελίδα, κι από εκεί που κλαίμε πάνω στις ήττες μας, να κοιτάξουμε πως θα έχουμε από εδώ και πέρα νίκες.

Εύχομαι λοιπόν το 2011, εκτός από υγεία, να έχουμε νίκες... πολλές και μεγάλες νίκες! Νίκες που θα μας κάνουν να κερδίσουμε την χαμένη αυτοπεποίθησή μας, νίκες που θα μας κάνουν να λάβουμε και να ερμηνεύσουμε τα μηνύματα των αποτυχιών μας, νίκες που θα μας δώσουν ξανά πνοή να συνεχίσουμε μπροστά δυνατά, χωρίς αλαζονεία.

Κι επειδή κάθε χρόνο συνηθίζω να δίνω μια υπόσχεση στον εαυτό μου και να την τηρώ, η υπόσχεση για φέτος είναι να μη δεσμεύσω το μυαλό μου ξανά με ανθρώπους, καταστάσεις και πράγματα που δεν αγαπώ. Ξόδεψα αρκετή ενέργεια φέτος με το να σκέφτομαι τα άσχημα του παρελθόντος. Απασχόλησα το μυαλό μου ώρες και ώρες με το να σκέφτομαι ό,τι μου έχει συμβεί στο παρελθόν, το πόσο άσχημα ένιωσα μετά από ορισμένα γεγονότα, τι δεν έκανα ενώ έπρεπε, τι έκανα ενώ δεν έπρεπε και γενικά δέσμευα την προσοχή μου με ό,τι μου είχε προκαλέσει στο παρελθόν αρνητικά συναισθήματα.

Τις τελευταίες 10 εβδομάδες του έτους... έφαγα "φλασιά"! Πες το Θεία φώτιση, πες το αναλαμπή, πες το μπαϊλντισμα (που θα έλεγε και η γιαγιά μου), είδα τον κόσμο ανάποδα και σκέφτηκα ότι πλέον είμαι τόσο καλά, που είναι εντελώς ανώριμο να αναδεύω στο μυαλό μου παλιές κακές μνήμες. Επομένως, ό,τι με πόνεσε το ανέγνωσα, το κατάλαβα και πλέον μπαίνει στα επάνω ράφια και δεν ξανακατεβαίνει ποτέ. Ποτέ όμως. Ούτε για μια στιγμή. Το 2011 αυτός είναι ο στόχος: να μη σκεφτώ ούτε για μια στιγμή αρνητικές καταστάσεις του παρελθόντος, ούτε να συζητήσω ποτέ γι'αυτές. Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους... θεός σχωρέσ' τους!

Έχουμε μπροστά μας ένα ολόκληρο 12μηνο και μπορούμε να το γεμίσουμε όπως ακριβώς θέλουμε! Τις πρώτες χαρές του χρόνου μας τις έδωσε η ανηψιά μου: λέει τις πρώτες λέξεις, γελάει συνέχεια και φυσικά, σα γνήσια απόγονος της οικογένειας, μην τύχει και δε σε συμπαθήσει... πάρε καράβι να φύγεις!

Φέτος στις γιορτές μαζέψαμε και τις ελιές μας όπως κάθε δύο χρόνια, αλλά δυστυχώς μας πρόλαβε το χαλάζι και το λάδι είναι λιγότερο. Όντας βέβαια μεγάλη οικογένεια δεν πρόκειται να λείψει σε κανέναν. Δοκιμάσαμε και το καινούριο κρασί του παππού και ήταν σκέτο νέκταρ!

Μια μέρα πήγα και με τον ξάδερφό μου που κατέβηκε από Θεσσαλονίκη στο εξοχικό του κι εκεί ήταν που χαλάρωσα πραγματικά. Τζάκι, φαγητό και απ'έξω βροχή! Το παρακάτω βίντεο είναι από την Αγία Πελαγία εκείνη τη μέρα:

(το βίντεο εδώ)

Αγόρασα και αγαπημένα βιβλία... άλλο πάθος κι αυτό: θεωρίες συνομωσίας! Θα σας πω σε άλλη ανάρτηση. Έχουν πολύ ενδιαφέρον, εξάπτουν τη φαντασία -που τελευταία μας λείπει- και δεν τις βρίσκω καθόλου μα καθόλου απίστευτες!

Το άλλο νέο δε σας το είπα! Εδώ και 3 μήνες έχω ξεκινήσει συστηματικά γυμναστική... με βλέπω σύντομα πόρτα σε νυχτερινό κέντρο, γι'αυτό, όποιος σας πειράξει να μου το λέτε να του κάνω τη λαβή του βούβαλου! χαχαχα Η γυμναστική ήταν μια καλή συνήθεια που είχα και στα πλαίσια της "φλασιάς" που λέγαμε, την έχω βάλει στο πρόγραμμα και αυτή. Ανέκαθεν βέβαια πρόσεχα τι έτρωγα, αλλά τώρα οι δόσεις έχουν αυξηθεί αρκετά! Δεν με προλαβαίνουν στο σπίτι!!! Μόλις φτάσω 90 κιλά θα σας πω... πάντως δε θέλω και πολυ!!! χαχαχα

Αυτά για την ώρα. Θα τα ξαναπούμε μόλις βρω λίγο χρόνο γιατί οι δουλειές είναι όχι απλά με φούντες, αλλά και με δαντέλες, στριφώματα και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας!!! ;-) Καλή Χρονιά σε όλους ! Έύχομαι Υγεία και Νίκες!