Είμαστε στην εβδομάδα των Χριστουγέννων και ο καθένας από εμάς εκλαμβάνει αυτή τη γιορτή με το δικό του τρόπο. Εμένα με ξέρετε κι από πέρυσι: πιστεύω ότι η αγάπη, η αλληλεγγύη, η αδελφοσύνη μεταξύ των ανθρώπων, αξίζουν να έχουν για προστάτη τους ένα Θεό κι επομένως την ημέρα της γέννησής του, αξίζει να θυμόμαστε, αν έχουμε ξεχάσει, τόσο ότι είμαστε αποτέλεσμα της αγάπης, όσο και ότι είμαστε φτιαγμένοι ειδικά για να αγαπάμε! Οφείλουμε να κάνουμε ό,τι αγαπάμε περισσότερο, να αγαπάμε κάθε μέρα και περισσότερο τον εαυτό μας, τους άλλους, το χώρο που ζούμε. Και φυσικά σαν Έλληνες, μην ξεχνάμε ότι η αγάπη ενέχει μέσα και φιλότιμο: ας αναγνωρίζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε το καλό που κάποιος μας κάνει κι αν δεν είμαστε σε θέση να το επιστρέψουμε, ας έχουμε συνείδηση του ότι σε κάποιους ανθρώπους χρωστάμε...
Αυτές τις μέρες όλοι ζητάνε κάτι παραπάνω. Ζητάνε χαμόγελα, ζητάνε κατανόηση, οι γυναίκες ζητάνε περισσότερες βόλτες στην αγορά, τα παιδιά ζητάνε περισσότερο παιχνίδι, οι άντρες περισσότερη ξεκούραση, οι γιαγιάδες μια επίσκεψη να δουν τα εγγόνια, οι άρρωστοι ένα λόγο που θα τους δώσει ελπίδα, και η Action Aid μας ζητάει να γίνουμε ανάδοχοι ενός παιδιού.
Δείτε το βίντεο:
Νομίζω ότι με λίγη καλή θέληση μπορούμε να τους ικανοποιήσουμε όλους. Μόνο καλή θέληση χρειάζεται και καθόλου κόπο. Ειδικά για την Action Aid, να πω ότι πολλοί από εμάς έχουμε τη δικαιολογία ότι τα χρήματα που δίνουμε σε ανθρωπιστικές οργανώσεις κατασπαταλώνται χωρίς ποτέ να υπάρχει αποτέλεσμα. Είναι όμως ώρα να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο, ειδικά στην συγκεκριμένη περίπτωση που το έργο έχει αρχίσει να είναι μάλλον εμφανές. Έτσι κι αλλιώς η ζωή είναι κύκλος και ό,τι δώσεις πάντα σου επιστρέφεται. Αν δώσουμε βοήθεια, θα μας επιστραφεί βοήθεια. Αν πάλι κάποιοι εκμεταλλεύονται τη βοήθειά μας, εκμετάλλευση θα εισπράξουν. Ας κάνει ο καθένας από εμάς αυτό που ανθρωπίνως οφείλει. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει αυτός που προστατεύει την αγάπη...



