28η Οκτωβριου ΟΧΙ

Φωτογραφία από εδώ.

 Με την ευκαιρία αυτής της μεγάλης μέρας θα πρέπει όλοι να θυμηθούμε τον μεγάλο αγώνα του γένους μας ενάντια στο φασισμό, την αδικία, τη δουλεία, την τρέλα του ιμπεριαλισμού. Και σίγουρα δε θα πρέπει να παραλείψουμε να συγκρίνουμε τον ηρωισμό εκείνων των ανθρώπων  με τη δική μας συμπεριφορά. Δε μπορούμε να μη δούμε τη διαφορά του σύγχρονου Έλληνα με αυτή του Έλληνα του '40, που δε δίστασε ούτε στιγμή, παρά τις δυσκολίες και τη φτώχεια του, να αφήσει τη δουλειά του, την οικογένειά του και να γίνει στρατιώτης για να υπερασπιστεί την ελευθερία του.

Τώρα θα μου πείτε, τι με έπιασε; Κρίση εθνικισμού; Όχι, αλλά αρνούμαι κιόλας να εθελοτυφλώ απέναντι στην πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια χειροκροτήσαμε έναν πρωθυπουργό που παρέδωσε μια βραχονησίδα σε άλλο κράτος με αντάλλαγμα να γλιτώσουμε τον πόλεμο. Χειροκροτήσαμε έναν υπουργό που είπε ότι καλύτερα είναι να έχουμε την ησυχία μας παραδίδοντας κάποια κυριαρχικά δικαιώματα, παρά να βρισκόμαστε μονίμως σε ένταση. Αυτόν τον τελευταίο τον κάναμε και πρωθυπουργό. Χειροκροτήσαμε έναν άλλο πρωθυπουργό ο οποίος μπροστά σε ένα κτηνώδες σκάνδαλο "ανέλαβε προσωπικά το πολιτικό κόστος" και μετά συνέχισε τη θητεία του σα να μη συνέβη τίποτα. Έναν άλλο πάλι, τον είχαμε χειροκροτήσει επειδή είπε ότι το θέμα της Μακεδονίας σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει.

Να μη γράφω άλλα και να μη μακρυγορώ, γιατί αν θυμηθούμε πόσα γαϊδούρια έχουμε χειροκροτήσει, θα διαπιστώσουμε ότι είναι περισσότερα από τους γαϊδάρους στο Λασίθι.*

Έχουμε πρόβλημα και αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Έχουμε πρόβλημα βασικά εμείς οι πολίτες. Θέλουμε την ησυχία μας, το χουζούρι μας, την τεμπελιά μας και κατά βάθος μας αρέσει να αποφασίζουν άλλοι για εμάς κι εμείς να καθόμαστε στον καναπέ μας και απλά να τους κουνάμε το δάκτυλο, να το παίζουμε παντογώστες, να τους βρίζουμε, αλλά σε καμία περίπτωση να μην αποφασίζουμε να συμμετέχουμε δραστικά, ενεργά στις διαδικασίες της πολιτικής. Θα σκέφτεστε τώρα "να άλλος ένας που θα μας συμβουλέψει να πάμε να ψηφίσουμε γιατί αυτό κάνει κάθε ενεργός και συνειδητοποιημένος πολίτης που στηρίζει τη δημοκρατία".

Κάνετε λάθος. Σκέφτηκα το εξής. Τη στιγμή των εκλογών ψηφίζω ένα συνδυασμό. Οι άνθρωποι του συνδυασμού αυτού εκλέγονται και με αντιπροσωπεύουν για τέσσερα χρόνια. Ποιος μου εγγυάται ότι με αντιπροσωπεύουν σε κάθε απόφαση με βάση την ιδεολογία, την άγραφη συμφωνία, την ηθική, βάσει των οποίων τους έχω ψηφίσει; Κανείς. Και αυτό είναι το πρόβλημα: ότι μόλις δοθεί η ψήφος, ο λαός αποκόπτεται από την πολιτική, από τα κοινά, από καθετί που έχει σχέση με τη λήψη αποφάσεων. Πότε έγινε τελευταία φορά δημοψήφισμα στην Ελλάδα; Για το ευρώ; Για το ευρωσύνταγμα; Όχι. Η τελευταία φορά ήταν στη μεταπολίτευση, και πάλι καλά να λέμε.

Το πολίτευμά μας κάθε άλλο παρά δημοκρατικό είναι. Όποιος τολμήσει και μιλήσει εναντίον του τρόπου λήψης αποφάσεων θεωρείται φασίστας, αντιεξουσιαστής, αναρχικός, γραφικός, ή απλά λαμβάνει την πάγια και αστεία απάντηση ότι η άμεση λήψη αποφάσεων από το λαό δεν είναι δυνατή διότι στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων δεν είναι δυνατόν, για την ψήφιση του κάθε νόμου, να καλείται ο λαός. Τα έξοδα είναι πολλά, ο λαός δεν έχει ωριμότητα, δεν είναι καλά ενημερωμένος, δεν ξέρει κλπ. Φτηνές και ανούσιες δικαιολογίες μόνο και μόνο για να αποφευχθεί η ουσιαστική συμμετοχή του λαού στα κοινά.

Προσωπική μου άποψη λοιπόν είναι ότι δεν υπάρχει λόγος να πάω να ψηφίσω ούτε τώρα,  ούτε αργότερα, εφόσον το Ελληνικό σύνταγμα δεν προβλέπει την άμεση συμμετοχή μου στα κοινά κι εφόσον δε μου δίνεται το δικαίωμα αρνητικής ψήφου εκ των υστέρων σ'εκείνον που διαπιστώνω ότι δεν κράτησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Η επόμενη φορά που θα πάω να ψηφίσω λοιπόν, θα είναι όταν κάποιος υποψήφιος εγγυηθεί τις παραπάνω συνταγματικές αλλαγές. Μέχρι να γίνει αυτή η αλλαγή, κατά την άποψή μου πάντα, το πολίτευμα της Ελλάδας το θεωρώ ολιγαρχικό, ή καλύτερα να το ονομάσω "δημοψηφισματική ολιγαρχία", κι επομένως κάθετα αντίθετο στις δικές μου αρχές.

Δε θα ψηφίσω ούτε σε αυτές τις εκλογές, ούτε στις επόμενες. Με την ευκαιρία αυτής της ημέρας λέω ΟΧΙ στην κοροϊδία, στις κενές υποσχέσεις, στα "υπήρχαν λεφτά, που είναι τα λεφτά", στην ατιμωρησία των αξιότιμων λοποδυτών, στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, στους δήθεν μονόδρομους, στην εξάπλωση της φτώχειας, στην καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το σημερινό πολίτευμα και η νοοτροπία του τεμπέλη πολίτη που αρνείται να ενεργοποιηθεί και να πάρει ο ίδιος την ευθύνη των πολιτικών αποφάσεων, είναι η αιτία του πολιτικού και ηθικού βαράθρου στο οποίο έχει πέσει ο δυτικός πολιτισμός.

Εύχομαι σε όλους σας χρόνια πολλά, καλή 28η Οκτωβρίου, και καλή ταξινόμηση των ΟΧΙ που θα προτάξετε αυτόν το χειμώνα.

----------

*"...περισσότεροι κι από τους γαϊδάρους στο Λασίθι...": Φράση που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στην Κρήτη για την περιγραφή ενός πληθυσμού που είναι πολυς, που περισσεύει. Πριν την έλευση των κινητήρων, οι Κρήτες χρησιμοποιούσαν για τις δουλειές τους γαϊδούρια, τα οποία αγόραζαν από το Λασίθι, γιατί εκεί είχε εκτροφείς. Επειδή λοιπόν στο Λασίθι τα γαϊδούρια προς πώληση ήταν πολλά, έμεινε και η φράση...