Σεπτέμβρης και μίνι διακοπές

Παλαιόχωρα

Και μιας και δεν πρόλαβα να κάνω διακοπές τον Αύγουστο, είπα να τις κάνω το Σεπτέμβρη. Ολιγοήμερες, ολιγοέξοδες, αλλά σχεδιασμένες με πολλή αγάπη... γι'αυτό και επέστρεψα  ανανεωμένος οσο ποτέ.

Να μην ξεχάσω κατ'αρχήν να σας πώ το "καλώς σας βρήκα" και να ευχηθώ καλό φθινόπωρο σε όλους. Θα τα πούμε και στις σελίδες σας σύντομα.

Για τις μίνι διακοπές δε βγήκα καν εκτός Κρήτης, μιας και δεν περίσσευε χρόνος. Αποφασίσαμε να πάμε στην Παλαιόχωρα, μία μικρή πόλη στα νότια των Χανίων.

Να πω την αμαρτία μου, δε με ενθουσίαζε και τόσο η ιδέα, αλλά μιας και είχα σκάσει, δεν το πολυσκέφτηκα κιόλας. Κι όταν έφτασα... δεν πίστευα στα μάτια μου!!!

Σούγια

Μείναμε σ'ένα δωμάτιο στην Παλαιόχωρα κοντά στη θάλασσα κι από εκεί οργανώσαμε τις μίνι εκδρομές μας. Η αλήθεια είναι ότι κι εκεί να μέναμε δεν υπήρχε περίπτωση να βαρεθούμε. Η Παλαιόχωρα, όπως θα δείτε και στο χάρτη, είναι χτισμένη σε χερσόνησο, οπότε έχει δύο παραλίες: μία με βότσαλα και μία με άμμο. Διαλέγεις και παίρνεις. Και είναι η μία πιο ωραία από την άλλη... Στο δε φαγητό είχαμε σοβαρό πρόβλημα... δεν ξέραμε που να πρωτοπάμε: στις ταβέρνες  πάνω στη θάλασσα, ή στα εστιατόρια μέσα στους πεζόδρομους που κρατούσαν τον παραδοσιακό νησιώτικο χαρακτήρα;

Από την Παλαιόχωρα φεύγει κάθε μέρα καραβάκι για Σούγια, Αγία Ρούμελη, Λουτρό και Χώρα Σφακίων, καθώς επίσης και για Ελαφονήσι. Η πρώτη εξόρμηση ήταν στη Σούγια, μια απίστευτα όμορφη παραλία ανατολικά της Παλαιόχωρας. Επιλέξαμε να φτάσουμε οδικώς, αν και ο δρόμος ήταν κάτι το... απροσδιόριστο. Η μέρα μας όμως εκεί μας έκανε να ξεχάσουμε την κούραση.

Ελαφόνησος

Η δεύτερη μονοήμερη εκδρομή μας ήταν με το καραβάκι για την Ελαφόνησο. Κι εκεί φυσικά κατάλαβα τι εννοούσαν αυτοί που ονόμασαν το μέρος αυτό "θαύμα της φύσης". 'Ενα νησάκι στα δυτικά του νομού Χανίων που μπορεί να το επισκεφτεί κανείς με τα πόδια, αφού τα  νερά που παρεμβάλονται μεταξύ της παραλίας και του νησιού έχουν μέγιστο βάθος το ένα μέτρο. Η άμμος, άσπρη και ροζ, μαζί με τα κρινάκια που φυτρώνουν επάνω στο νησί, συμπηρώνουν ένα τοπίο που μόνο ονειρικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Την εποχή της Τουρκοκρατίας, λέει η ιστορία, Έλληνες είχαν καταφύγει στο νησί με σκοπό να γλιτώσουν από τους Τούρκους. Τότε η απόσταση από την παραλία ήταν μεγαλύτερη, αφού η άμμος δεν είχε γεμίσει ακόμη το πέρασμα (κάθε χρόνο το τοπίο και το πέρασμα στην Ελαφόνησο αλλάζει). Το πέρασμα στο νησί ήταν ένα και μοναδικό και οι κατακτητές δεν το γνώριζαν. Ξέφυγε όμως ένα μοσχαράκι και πέρασε από το νησί στην παραλία. Οι Τούρκοι είδαν το πέρασμα, μπήκαν στο νησί και κατέσφαξαν τους Κρητικούς που κρύβονταν εκεί. Η παράδοση θέλει από τότε την άμμο να είναι κόκκινη από το αίμα των νεκρών και τα αμέτρητα λευκά κρίνα να θυμίζουν για πάντα το χαμό τους.

Η Παλαιόχωρα είναι ένας τόπος που με εξέπληξε ευχάριστα και σίγουρα θα επιστρέψω του χρόνου. Επιλέγοντας να μείνει κανείς εκεί έχει τη δυνατότητα να κάνει ημερήσιες εκδρομές σε πάρα πολλά μέρη στα νότια των Χανίων... και μεταξύ μας, όπου κι αν πας σ'εκείνα τα μέρη δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου αρέσει! 

Για φωτογραφίες από τις διακοπές, δείτε τη σελίδα μου στο Flickr. Στην επόμενη ανάρτηση θα σας γνωρίσω τη Μαντώ... την προστάτιδα μιας όασης Λαϊκής Τέχνης στο κέντρο της Παλαιόχωρας. Πολλά φιλιά!!!