Έτσι είμαστε εμείς!

Φωτογραφία από εδώ.

Δεν έχω να πω και πολλά σήμερα, μόνο να βάλω ένα τραγουδάκι ήθελα. Έτσι νιώθω, έτσι κάνω. Έτσι είμαστε εμείς οι blogers: εντελώς αποσυνδεδεμένοι από την πραγματικότητα. Ο κόσμος καίγεται κι εμείς τα δικά μας. Μουσική; Μουσική. Σινεμά; Σινεμά. Χαζολόγημα; Χαζολόγημα. Έχουμε και τα σοβαρά μας, δεν μπορώ να πω, αλλά αυτό είναι το καλό. Τα έχουμε όποτε θέλουμε εμείς. Κανένας συγχρονισμός με την πραγματικότητα. Στο σαλόνι έχουμε το δικό τους το κουτί και όταν το κλείνουμε, ανοίγουμε το δικό μας. Αυτό που μας δίνει τη δυνατότητα να πούμε αυτά που θέλουμε εμείς, αυτά που αισθανόμαστε, αυτά που μας γλυκαίνουν, αυτά που μας πικραίνουν, αυτά που μας γλυκοπικραίνουν, αυτά που μας συγκινούν. Το κουτί σας και το κουτί μας λοιπόν κύριοι.

Έγιναν κατά καιρούς κάποιες προσπάθειες να κλείσουν με τον τρόπο τους το δικό μας κουτί επιβάλλοντας την επωνυμία, λες και στο δικό τους κουτί όλα γίνονται στο φως της ημέρας και επώνυμα. Τέλοσπάντων. "Αγαπάτε αλλήλους" είπε, οπότε κι εγώ θα πω "ο πόσο σας αγαπώ απαίσια δημοσιογραφάκια"!

Τέλοσπάντων, σήμερα έχουμε Χρήστο Δάντη. Άστους αυτούς να κουρεύονται στα παράθυρα. .Εδώ που τα λέμε βέβαια και το κούρεμα τέχνη είναι κι αυτοί ούτε κι αυτό δεν είναι ικανοί να κάνουν...

Τα φιλιά μου σε όλους. Απολαύστε το τραγουδάκι που το αφιερώνω στην αγάπη μου και τα λέμε σύντομα.