Πέρασαν τα Χριστούγεννα και τα κανάλια δε μας άφησαν ούτε μια στιγμή να ησυχάσουμε. Πιστεύω ότι φέτος η λύση που θα επέτρεπε σε κάποιον να κάνει ήρεμα γιορτές ήταν να κλείσει την τηλεόραση, ή, ακόμα καλύτερα, εφόσον θα επέλεγε να δεί κάτι, να νοικιάσει Χριστουγεννιάτικες ταινίες και να καθήσει να τις απολαύσει οικογενειακά. Η συνάδελφος blogger προτείνει εδώ μερικές.
Μας ρήμαξαν με τη μιζέρια τους οι καναλάρχες, αλλά δε θα σταθώ σε αυτούς, γιατί ειλικρινά θέλω να ξεχάσω το πρόσωπο που μας παρουσιάζουν τελευταία. Την περίοδο αυτή ανακαλύπτω -λίγο αργοπορημένα- τους τρόπους που ενημερωνόνταν ο παππούς μου: το ραδιόφωνο και την εφημερίδα.
Εδώ, στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, οι εφημερίδες, υπό την ανταγωνιστική απειλή του δωρεάν τύπου και της τηλεόρασης, καταφεύγουν συχνά σε δωρεάν ένθετες εκδόσεις όπως εγκυκλοπαίδειες, λεξικά, βιβλία, αλλά και τα γνωστά πλέον DVD, τα οποία πολλές φορές καταλήγουν να αποτελούν κριτήριο για την επιλογή της εφημερίδας. Τα τελευταία χρόνια βέβαια πολλές εφημερίδες έχουν δημιουργήσει διαδυκτιακές πύλες, στις οποίες δημοσιεύουν σε εικοσιτετράωρη βάση ειδήσεις και άλλα ενδιαφέροντα άρθρα. Προσωπικά διαλέγω το έντυπο, όχι μόνο με βάση τους δημοσιογράφους που γράφουν σε αυτό, αλλά και με βάση τον εκδότη. Δυστυχώς δεν είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο καθοδήγησης των δημοσιευμάτων από εκδότες που συμμετέχουν σε μεγαλους ομίλους εταιριών ή σε κομματικούς μηχανισμούς. Νομίζω ότι η καλύτερη επιλογή είναι αυτή των εφημερίδων που ανήκουν σε δημοσιογράφους. Η αγαπημένη μου -αν και την έχω διαβάσει μόνο δύο φορές, κι αυτές με καθυστέρηση γιατί μου την έστειλαν ταχυδρομικά- έχει γίνει η Real News. Μία φορά την εβδομάδα, την Κυριακή, καλύπτει -αν όχι όλους- τους περισσότερους τομείς της ενημέρωσης με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που έχουμε συνηθίσει: αντικειμενικό αλλά παράλληλα και με άποψη. Θεωρώ ότι είναι από τις λίγες εφημερίδες που παρουσιάζουν την επικαιρότητα ανοίγοντας διάλογο για το κάθε θέμα και όχι απλά εκθέτοντας την είδηση. Επίσης δεν περνάει απρατήρητο το γεγονός ότι δεν καταβάλεται καμία προσπάθεια στο να παγιωθεί η άποψη του αρθρογράφου στη συνείδηση του αναγνώστη. Έπομένως, στις σελίδες αυτής της εφημερίδας απουσιάζει η εμπάθεια ενώ κυριαρχεί και προβάλλεται αυτό που λέμε "κοινή λογική".
Το δε ραδιόφωνο, το προτιμώ τελευταία για τις εκπομπές ενημέρωσης, αλλά και για τη μουσική, ειδικά αν αυτή η τελευταία πλαισιώνει τις σκέψεις ενός καλού παραγωγού. Υπάρχουν εκπομπές για όλα τα γούστα, για όλα τα αυτιά, για όλες τις ώρες. Αν τα κανάλια που είναι ουσιαστικά 6-7 καλύπτουν σχεδόν όλα τα γούστα, φανταστείτε τι γίνεται με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Μουσικά με αντιπροσωπεύουν σταθμοί όπως ο Kiss, και ο Nitro. Στην ενημέρωση προτιμώ και πάλι τον Real FM, μιας και αλληλοσυμπληρώνεται με την αντίστοιχη εφημερίδα, προεκτείνοντας τον διάλογο που ανοίγει η Κυριακάτικη έκδοση όλη την εβδομάδα. Ενημέρωση με ξεκάθαρη άποψη και το στίγμα έγκυρων και αγαπημένων δημοσιογράφων που σχολιάζουν "σαν στο σπίτι τους", πλαισιωμένα με αγαπημένα μουσικά κομμάτια.
Δεν μου αρέσει η άποψη που θέλει τον τηλεθεατή-ακροατή-αναγνώστη δέσμιο ενός "φτηνού" και χαμηλής ποιότητας συστήματος πληροφόρησης και ψυχαγωγίας. Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα επιλογές για όλα τα γούστα και για όλες τις ώρες, αρκεί να επενδύσουμε λίγο χρόνο και ενέργεια στην έρευνα αυτού που πραγματικά μας ικανοποιεί και να αρνηθούμε την εύκολη λύση της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου που παίζει, "έτσι για να ακούγεται κάτι".
